Lesbók Morgunblaðsins - 03.03.1957, Blaðsíða 6

Lesbók Morgunblaðsins - 03.03.1957, Blaðsíða 6
130 LESBÓK MORGUNBLAÐSINS í suðausturhorninu, gegnt kirk: unni. Austast í þorpinu, að baki hús- anna á sjávarkambinum, en sam- hliða þeim, eru hús stiftamtmanns og sýslumanns, og nokkurn spö enn að baki þeim til suðvesturs e: kirkjan. Hún stendur þar á græn- um bala, á milli byggðarinnar of tjarnarinnar. Þetta er steinbygginp og gæti verið vel hæf til guðsþjón ustu, ef ekki væri rauða múrsteins- þakið, sem er orðið mjög lélegt, svo að það er varla hættulaust fyr- ir söfnuðinn að koma þar saman þegar hvasst er. Uppi í brekkunni handan við hús stiftamtmanns, og rennur lítill lækur þar á milli, er betrunarhús- ið, hvítt steinhús, og ber af öðrum húsum tilsýndar. Öll íbúðarhúsin, nema tvö, eru úr timbri og í norskum stíl. Fylgir flestum eitt eða tvö verslunarhús og dálítill garður. Á hæðinni fyrir vestan bæinn er stjörnuathugunar- stöðin, lágt timburhús. En efst á hæðinni fyrir austan stendur Skóiavarðan, sem skólapiltar hafa með miklum erfiðismunum hlaðið úr grjóti, sem þeir hafa tekið í holtinu.-------- Reykjavík er áreiðanlega versti staðurinn á íslandi til vetrardvalar. Bæarbragurinn er jafn auðvirði- legur og unnt er að hugsa sér. Þarna eru aðallega útlendingar og fæstir þeirra hafa f engið neina menntun. Þeir dveljast þar aðeins til þess að græða fé. Þeir eyða hinum stuttu vetrardögum í það að totta pípur sínar, en á kvöldin spila þeir og drekka púns. Venju- lega efna þeir til tveggja eða þriggja dansleika á vetri, og helztu mennirnir leika stundum. Til leik- sýninga nota þeir yfirréttinn og skirrast ekki við að taka bekkina úr kirkjunni svo að áhorfendur geti setið á þeim. Sagt er um einn mann, að hann hafi verið að leika Reykjavík 1835. (Dillon). langt fram á laugardagskvöld, en morguninn eftir steig hann í stól- inn sem sálusorgari bæarmanna! Það er augljóst hver áhrif þetta muni hafa á íslendinga og þó eink- um Reykvíkinga. Og allt of margir virðast smitast af þessu, svo að háttprýði þeirra spillist af illum siðum aðkomumanna. ARTHUR DILLON (síðar lávarð- ur) kom hingað 1834 og hafði hér vetursetu og leiddist víst óskaplega. Hann bjó í klúbbn- um, þar sem Siri Ottesen réði þá húsum og varð honum það á að eiga barn með henni. Lét hann svo reisa hús og gaf henni, og það hús er nú Suðurgata 2. í Reykjavíkurhöfn voru aðeins fáein skip, er við komum þangað, og þrjú þeirra höfðu beðið komu okkar, og lögðu á stað þegar um kvöldið. Frá höfninni sást varla annað en margir rauðir fánar, því að bærinn stendur svo lágt, að að- eins sér á þök húsanna yfir sjávar- kambinn. Við fórum þegar til húss stift- amtmanns, sem áður var fangahús, og er úr steini með háu timbur- þaki. Fyrir framan það er vel hirt- ur garður niður að læk, og á lækn- um snotur brú. Á bak við húsið voru rauðmáluð timburhús og fóru vel við hvíta litinn á húsinu. — Vinur minn hafði útvegað mér húsnæði í húsi kaupmanns nokk- urs, sem var nýfarinn til Kaup- mannahafnar. Þetta voru tvö her- herbergi, en ekki hentug fyrir hina köldu veðráttu. í þeim var hvorki ofn né arinn, og fyrir það neyddist eg til að flýa þaðan þrem- ur mánuðum seinna og fá mér annað húsnæði. — Þegar skipið var farið var eg eftir einn og yfirgefinn í Reykja- vík. Eg kunni hvorki dönsku né íslenzku, en þau mál eru töluð í Reykjavík, og ekki hitti eg nema einn eða tvo menn, sem kunnu ensku. Eg einsetti mér því að læra dönsku eins fljótt og eg gæti. Það voru engar krásir, sem mað- ur fekk, en var þó viðhlítandi fyrri hluta vetrar. En er á leið tók að harðna um. Nýtt kjöt var ófáan- legt, en í þess stað kom hangi- kjöt og fekk eg blöðrur á tunguna undan því. Soðinn fiskur, útáláts- laus, var til matar dag eftir dag. Einstaka sinnum var saltaður lax eða kjöt af nýbornum kálfi á borð- um, en aðallega um helgar.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.