Lesbók Morgunblaðsins - 02.10.1960, Blaðsíða 8

Lesbók Morgunblaðsins - 02.10.1960, Blaðsíða 8
484 LESBÓK MORGUNBLAÐSINS Solskinsdagar á Búðum II. Kirkjan á Búðum HRAUNHÖFN var vestasti bær í Staðarsveit og var þangað um hálf þingmannaleið frá Staðarstað. Þetta var langur og erfiður kirkju- vegur og þess vegna var snemma á öldum reist bænhús í Hraun- höfn, eða hálfkirkja, en efasamt er talið að það hafi verið graftar- <irkja. í þessari kirkju messaði oresturinn á Staðarstað endrum og íinnum og er sennilegt að hún haf i jpphaflega verið fyrir Hraunhöfn 5g Bakka og ef til vill Kálfárvelli lika, og síðan, er býlum fjölgaði barna, hafi þau einnig átt þangað sirkjusókn. Þegar Bent Lárusson kom að 'iraunhöfn var þarna torfkirkja njög hrörleg og bláfátæk. En er íann fluttist að Búðum og reisti jar Bentsbæ, fekk hann leyfi Jóns Mskups Vídalíns til þess að taka liður kirkjuna í Hraunhöfn og *eisa aðra á Búðum, og skyldi það /era graftarkirkja og guðsþjónust- ir fara þar fram reglulega. Veitti Mskup hínni nýu kírkju þá al- drkjurétt. Nú kom að því að kirkjunni ;kyldi valinn staður, en þá kom ipp úr kafinu, að hvergi í Búða- andi var jarðvegur nógu djúpur ;il þess að þar væri hægt að taka jröf. Hér var alls staðar hraun indir og grunnt á því Virtist nú oku fyrir það skotið, að kirkja jæti verið þarna. Urðu Bent þetta Tiikil vonbrigði og öllum Búða- ¦nönnum, sem höfðu hlakkað til að íingast nýa kirkju. Til er munnmælasaga um það avernig þetta vandræðamál leyst- „Kirkjan er endurreist ár 1848, án styrks þeirra andlegu feðra". ist og er hún á þessa leið: Þegar í öll skjól virtist fokið, var leitað ráða gamallar og fram- sýnnar konu þar á staðnum. Hún íhugaði málið um stund, en lagði síðan svo fyrir, að bundið skyldi fyrir augun á manni og hann leidd- ur á stað sem hún til tók. Þar skyldi honum snúið í hring unz hann væri orðinn algjörlega átta- villtur. Þá skyldi honum fenginn örvabogi og þrjár örvar, og ein þeirra merkt krossi. Þessum örvum skyldi maðurinn svo skjóta af handahófi, og þar sem merkta örin kæmi niður, þar ætti kirkjan og kirkjugarðurinn að vera. Nú var farið að ráðum kerlingar, en lítt fannst mönnum úr rætast er það kom í Ijós, að merkta örin haiði leitað staðar í víðri hraun- hvos, þar sem ekki var neinn jarð- vegur. Þótti mönnum nú sem gömlu konunni hefði brugðizt bogalistin allhastarlega. En hún var gallhörð á því að þarna hefði forsjónin valið kirkjunni og kirkju- garðinum stað, og væri nú ekki um annað að gera en fylla hraunhvos- ina af sandi. Það var svo gert og fekkst þá þarna nógu djúpur graf- reitur. Og svo segja menn, sem tek- ið hafa grafir í Búðakirkjugarði, að þar sé eintómur sjávarsandur undir. Sýnir það að sögnin hefir við rök að styðjast, en sennilega hefir það verið Bent sjálfur sem fann upp á því, að láta vinnumenn sína og Búðamenn fylla hvosina af sandi. Hefir þetta eflaust verið geisimikið verk, því að kirkjugarð- urinn er nokkuð stór. En þegar

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.