Lesbók Morgunblaðsins - 09.03.1975, Blaðsíða 7

Lesbók Morgunblaðsins - 09.03.1975, Blaðsíða 7
myndlist, en keramikið átti-of<- sterk ítök í honum til að hann gæti lagt það á hilluna. Þegar heim kom stofnaði hann leir- munaverktæði i Bergstaðastræti, og síðar setti hann á fót verzlun- ina Kúnigund, fyrst við Skóla- vörðustig, en síðan fluttist hún niður í Hafnarstræti. Verkstæðið rekur Haukur nú í Kópavogi, en innan tiöar flytzt það í framtiðar- heimkynni, sem hann hefur búið þvi úti á Álftanesi. Hann segir, að það sé mesta vitleysa að reka verzlun samfara listiðnaóinum, en hann hafi þurft að grípa til þess til að koma vör- unni út. Eiginlega væri sniðugra að félagsskapur leirkerasmíða ræki slíka verzlun, en einhvern veginn er það svo, að engin sam- vinna virðist með fólki í þessu fagi, það skortir kannski bara frumkvæðið. En hvernig er með verkstæðin? Fengist ekki betri nýting á þess- um dýru tækjum, ef menn sam- einuðust um þau? — Það er nú bara þannig, að hver vill búa að sínu, og f ara sínar eigin götur. Þetta er nú kannski ekki svo óskaplegur útbúnaður, sem maður þarf, rennibekkur og ofn, og smávegis annað. Nei, sam- vinnan væri sennilega raunhæf- ust á sviði verzlunar og kynn- ingarstarfsemi. Það er enginn sérstakur aðili, sem sér um kynningu á íslenzkum leirvarningi erlendis, og Haukur hristir brosandi höfuðið, þegar ég ympra á glæstum erlendum mörk- uðum. Hann telur, að þangað eigi Islendingar lítið erindi. Víóast hvar erlendis sé grein þessi svo háþróuð, að litið sem ekkert þýði að keppa um markaðinn, og svo er þessi varningur einkar erfiður og óheppilegur i flutningi. Það er þvi bezt að halda sig við heima- markaðinn. Haukur flytur inn leir eins og flestir kollegar hans hérlendis. Is- lenzkur leir er ekki nothæfur í steinleirsbrennslu, eins og hann hefur, þvi að hann þolir ekki hita- stigið, sem er 1300 gráður á Celsius. Aðrir innlendir aðilar hafa lágbrennslu, og hafa því get- að hagnýtt sér íslenzkt hráefni að einhverju leyti, en rannsóknir, sem gerðar hafa verið á islenzk- um leirtegundum sýna, að þær eru yfirleitt ekki heppilegar tii vinnslu, meðfram vegna þess, að þær hafa yfirleitt hátt járninni- hald. Hins vegar.segist Haukur geta búið til ágætis glerung úr íslenzkum hráefnum og notar hann mikið. Hvernig veróa svo leirmunirnir til? Haukur segist venjulega þreifa sig áfram á rennibekknum, en stöku sinnum dragi hann upp formin. Þegar hluturinn hefur fengið lögun sína, er hann þurrk- aður, siðan hrábrenndur, glerjað- ur og sfðarr -torenntrur með •-grl-ei--*' ung. Framleiðsluferlið tekur um 10 daga, og hluturinn er tilbúinn til notkunar. Listmunir Hauks hafa yfirleitt finleg litbrigði, og jarðlítir, eru mjög áberandi. Hann segir, að steinleirbrennslan útiloki sterka liti, og sjálfur sé hann á móti þvi Vonandi prentast myndirnar nægilega vel til bess að litirnir i Keramik Hauks Dórs njóti sín. Jarðlitir, ýmsir tónar af brúnu, er algengasti liturinn. að hafa í takinu margar glerungs- tegundir. — Maður á bara aó reyna að ná góðum tökum á því, sem maður hefur. —segir hann. Það er gaman að fást við leir- inn, finnst honum. Hann er lif- andi og skemmtilegt efni, sem lætur vel að stjórn og notalegt er að hafa hann milli handanna, og sveigja hann undir þau form, sem hugurinn býður i hvert sinn. Hins vegar segir hann að þaó stoði lítið að reyna að vera frumlegur i þess- ari grein, þvi að menn hafi fengizt við þetta í þúsundir ára, og öll form og formleysur hafi verið prófuó, þaulprófuð og margpróf- uð. En um það er ekkert hægt að fást. Þessir Jilutir eiga að þjóna sinu hlutverki i okkar nútíma- þjóðfélagi, eins og þeir gerðu fyrrum hjá kónginum i Krit. ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.