Lesbók Morgunblaðsins - 09.03.1975, Blaðsíða 15

Lesbók Morgunblaðsins - 09.03.1975, Blaðsíða 15
Innréttingin á Fiat 132 er með miklum ágæt- um, sætin góS og út- sýni óhindrað. Þegar hætt var aS framleiSa Fiat 12S og hans í staS fariS aS smíSa nýja gerS. sem hlaut einkennisstaf- ina 132, varS lítil ónægja meS breyt- inguna. Meira aS segja munu verk- smiSjurnar sjálfar naumast hafa haldiS þvi fram, aS þar væri um endurbót að ræSa. Fiat 125 hafSi veriS gæddur ótrúlega góSum, sport- legum eiginleikum og útlitiS var stfl- hreint. SérfræSingarnir sem skrifa um bila [ útlend bilablöS, töldu að nýi btllinn stæSist hinum hvergi snúning; auk þess þótti hann heldur ver teiknaSur. En i staS þess aS gefa allt upp á bátinn, fór Fiat þróunarleiSina og nú hafa veriS gerSar þær endurbætur á Fiat 132, að hann getur vart talist sami bíllinn. Hér er um aS ræSa stóran bil á italskan mælikvarSa og nýtingin á rýminu er meS þeim ágæt- um, aS sýnist sambærilegt viS bíla oins og Peugeot 504, Saab 99 og Volvo. italir eru snjallir formsmiSir og sagt hefur veriS. aS þeir geti ekki búið til Ijötan hlut. Hins vegar verSur aS telja aS I útliti sé Fiat 132 ger- sneyddur þvi aS vera á nokkurn hátt frumlegur. En þar er lika fátt, sem stingur i augun og liklega geta æriS margir sætt sig viS þetta útlit. Ég hygg aS Danskurinn mundi segja, aS útlitiS sé „pent" og ekki kann ég annaS lýsingarorS, sem lýsir þvi betur. En fái Fiat 132 ekki nema 6,5 í einkunn fyrir ytra útlit, þá vil ég hiklaust gefa honum 9 í einkunn fyrir útlitiS aS innan — miSaS viS bil ¦I þessum verSflokki. Sætin eru prýS- isgóS, stillanleg á ýmsa vegu og auk þess er stillanlegt stýri. Maður situr fremur hátt og hefur gott útsýni, þvi rúSuflöturinn er stór og ekkert sem hindrar útsýni. MælaborSiS er sér- lega fallega teiknaS og hefur umtals- verS framför orSiS á þvl frá fyrri árgerS. Öll stjórntæki vinna svo eSli- lega, aS eftir fáeinar mfnútur virSist billinn vera gamalkunnugur. Fiat er ævinlega lipur i akstri og þessi er engin undantekning. BFIIinn sem hér um ræSir var meS minni vélinni (1660 rúmcm.). Vinnslan var lifleg, en aS sjálfsögSu ekki kröftug. StýriS var stöSugt og gott, ástig á hemla þægilegt. Diskahemlar eru á öllum hjólum. GormafjöSmnin er þokkaleg og ekki verri en viS er aS búast meS stifum baköxli. I öryggis- skyni er styrktur rammi utan um farþegarými, en linur fram- og aftur- endi. Stálrammi er settur til styrktar og öryggis i allar hurSir. Geysigott rými er í aftursæti og væri góS lexia fyrir suma framleiS- endur miklu stærri og dýrari bila aS kynna sér þaS. Fiat 132 er fáanlegur meS tveimur vélarstærSum. HámarkshráSinn meS minni vélinni er sagSur vera 165 km á klst, en 170 meS stærri vélinni. ViSbragSshraSi liggur ekki fyrir. en mér þykir liklcgt aS meS minni vél- inni sé hann nálægt 16 sekúndur ( 100 km hraSa. Fimm manns geta látiS fara vel um sig í þessum bil og allir notiS góSs útsýnis. Hér er góSur fjöldskyldubill, sem læzt ekki vera neitt annaS en hann er og í saman- burSi viS aSra álika stóra bíla er verSiS hagstætt. AS visu finnst mér, aS ftalir hafi ekki enn náS aS búa til jafn skemrmilegan bil og Fiat 128 var, en þessi er rúmmeiri og betri f jölskyldu- bíll. G.S. Kolagrafir Framhald af bls. 13 ið" við skógarhöggið, og mundi ekki hafa líkað vel aðferð margra, sem að þvi unnu. Sumir hjuggu undir allar rætur og létu þær fylgja stofninum og þótti það drýgratil kolageróar." (Bls. 310). Næst er svo frásögn sem birtist í Náttúrufræðingnum árið 1936, bls. 38. Hún er eftir Sigurð Draumland á Akureyri og er á þessa leið: „Að vestanverðu er Fnjóskadalur gjöreyddur að birkigróðri, nema hvað all- myndarlegt kjarr er í landi Reykja, inni í mynni Bleiksmýrar- dals. Aður fyrr var þó jafnmikill og blómlegur skógur i vesturhlíð- um Fnjóskadals og austurhlíðum hans. Jafnvel svo þéttur, að eftir þvl sem sagnir herma, þurfti að hengja hljómmiklar bjöllur á nautgripi pá, er gengu í landi Hróarsstaða og Veturliðastaða. Nú sést þar hvergi birkihrísla. Eyfirðingar eyddu skóginum i vesturhlíðum Fnjóskadals, er þeir gerðu til kola á vorin. En austur yfir hina beljandi Fnjóská i vor- vexti komust þeir ekki. Þessvegna varð skóginum í austurhlíðunum lifvænt." Loks er hér svo frásögn af skógarhöggi eftir Matthías Þórðarson f II. bindi Iðnsögu Is- UR SÖGU SKÁKLISTARINNAR Eftir Jón Þ. Þór Austurríski skákmeist- arinn Wilhelm Steinitz varð fyrstur manna til þess að taka sér titilinn heims- meistari í skák. Áður höfðu þó verið uppi frægir skák- menn, sem ýmsum þótti betur komnir að nafnbót- inni: fyrsti heimsmeist- arinn í skák; má þar nefna m.a. Bandaríkjamanninn Paul .Morphy og Þjóðverj- ann Adolph Andersen. Steinitz var sem fyrr segir Austurríkismaður að uppruna, en hann dvaldi mikinn hluta ævi sinnar á Bretlandseyjum, þar sem hann lifði nær eingöngu af skákiðkunum, og dó að lokurn blásnauður. En hvað um það; Steinitz er að mörgu leytimjög merki- legur sem skákmaður því auk þess að verða fyrstur til að kalla sig heimsmeist- ara er hann í rauninni faðir núttma stöðumats. 19. öldin hefur löngum verið kölluð hið róman- ttska skeið skáklistarinnar, þá þótti sá beztur sem mestu gat fórnað og mátað stðan andstæðinginn á glæsilegan hátt. Steinitz kenndi hins vegar, að miklu meira virði væri að meta hverja stöðu rétt, gildi mannanna, hreyfan- leika þeirra o.s.frv. Einn frægasti samttma- maður Steinitz í skákheim- inum var þýzki meistarinn Zuketort. Sumarið 1872 voru haldin tvö skákmót í Lundúnum. Steinitz sigr- aði t hinu fyrra en Zuketort t hinu sfðara. Þá fengu áhugamenn á Bretlandi þá hugmynd, að gaman gæti verið að efna til einvtgis þessara kappa. Öllum formsatriðum var fullnægt og keppnin hófst. Er skemmst frá því að segja, að Steinitz vann yfirburða- sigur, hann vann 7 skákir, tapaði einni, en 4 urðu jafntefli. Við skulum nú líta á eina skák frá einvíg- inu. Hvítt: W. Steinitz Svart: Zuketort Evansbragð 1. e4 — e5, 2. Rf3 — Rc6, 3. Bc4 — Bc5, 4. b4 — Bxb4, 5. c3 — Ba5, 6. d4 — exd4, 7. 0—0 — dxc3, 8. Db3 — Df6, 9. Bg5 — Dg6, 10. Rxc3 — Bxc3, 11. Dxc3 — Rf6, 12. Bd3 — 0—0, 12. Hae1 — b5, 14. e5 — Rd5, 15. Dc2 — Dh5, 16. a3 — h6, 17. Bd2 — Rde7, 18. He4 — Rg6, 19. Hfe1 — Bb7, 20. g4 — Dh3, 21. H1e3 — f5, 22. exf6 — Hxf6, 23. Bf 1 — Dxf3, 24. Db3+ — d5, 25. Hxf3 — Hxf3, 26. Dxf3 — dxe4, 27. Dxe4 — Rge5, 28. f4 — Rc4, 29. De6+ — Kh8, 30. Bc3 — R6e5, 31. Bxc4 — gefið. lands, bls. 269. Iðnsagan kom út 1943. Matthíasi farast orð á þessa leið: „Kolagerð, til að afla kol- anna I smiðjurnar, var mjög stunduð áður, svo mjög, að víða eyddust skógar hér með öllu, og það þvi fyrr og fremur, að ekki var höggvin hrísla og hrísla á stangli á stóru svæði, heldur tekin hver hrísla á sama svæðinu unz allt rjóðrið var þar bert, og svo koll af kolli." Ég læt svo þessum hugleiðing- um lokió því að liklega er nóg komió. Raunar er þetta eitt af þeim málum sem gjarna mættu athugast betur og þá i sambandi við járngerð eða rauðabiástur. Víða mundi kjarrskógurinn vaxa upp af nýju ef svæóin fengju friðun þar sem lumið er sífellt að gægjast upp, eins og allviða sjást deili til ef vel er að gáð. Siglufirði, 10. september 1974 Guðbrandur Magnússon. ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.