Lesbók Morgunblaðsins - 20.04.1975, Blaðsíða 6

Lesbók Morgunblaðsins - 20.04.1975, Blaðsíða 6
 Rut Brandt ræðir við blaðamann á heimili sinu. Að neðan stendur hún fyrir utan húsið. sem bau hiónin fluttu I. eftir að Willv lét af kanslaraembsntti. HJA RUT BRANDT Hún ræðir af stolti um náms- frama hans. Hann lauk doktors- prófi í sögu fyrir tveimur árum, og hlaut fyrir einkunnina „magna cum laude". Nú er veriS að gefa doktorsritgerð hans út. „Honum gengur mjög vcl," segir móðir hans. „Ég held. að þetta próf hafi verið ákaflega þýðingarmikið fyrir hann. Hann leggur sjálfsagt fyur sig háskólakennslu." Hún hefur haldið tryggð við gamla vini slna i Berlln, svo sem Klaus Schútz, borgarstjóra, og ttzku- frömuðinn Uli Richter. „Vinátta er mér mtkils virði," segir hún. „Ég held, að ég sé vinum minum góður vinur." Þegar hún bjó í Bonn reyndi hún það oft, að hið háa embætti manns hennar myndaði óþægilega gjá milli hennar og annars fólks. „Ætti ég von á fólki i heimsókn velti ég því oft fyrir mér, hvort það kæmi vegna vin- áttu við okkur eða aðeins vegna kanzlaraembættisins. Ég undrast mest, hve margir hafa haldið tryggð við okkur. En sjálf á ég hægara um vik að auðsýna vin- áttu mína eftir að Willy lét af embætti." Þegar Brandt var kanzlari reyndi Rut að komast hjá þvi sem mest hún gat að hafa sig i frammi. „Ég lagði náttúrulega alltof litið af mörkum." segir hún nú. „Einu sinni var ég i boði húsmæðrafélags i Berlin. Allt i einu sagði einhver: „Og nú langar frú Brandt að segja við ykkur fáein orð." Ég stóð eins og þvara og vissi ekkert hvað ég átti af mér að gera." Rut Brandt er sannfærður sósialdemókrati, en hún hefur engan stjórnmálalegan metnað, og þess vegna leit hún aldrei svo á, að kamlaratignin væri varan- leg. „Þetta er alls ekkert ævi- starf." En hún hefur orð á því, að sú afstaða sé fremur norskættuð en þýzk. i Noregi þykir það sjálf- sagt, að stjómmálamenn segi af sér. Í Þýzkalandi þyki þaðjafnvel hin mesta vansæmd. Við spurð- um, hvort henni hefði líkað af- sögnin illa. „Bæði og. Ég hugsaði auðvitað málið þegar upp komst um Guillaume og komst að þeirri niðurstöðu að taka yrði afleiðing- unum. Og þegar eiginmaður minn tók ákvörðun sina, var ég á sama máli." Rut Brandt frétti það fyrst, að upp hefði komizt um njósnastarf- semi Gúnter Guillaumes, er hún Rut og Willy Brandt isumarbústaðnum, sem þau byggðu i Hamar i Noregi, en frúin er þaðan. Meðal annarra dvaldist þar hjá þeim njósnarinn Gúnter Guillaume, sem valdur varð að falli Brandts. var að koma úr leyfi i Noregi. Fregnirnar heyrði hún i útvarps tækinu í bil sínum. „Við lá, að viS Matthias hentumst upp úr sæt- unum," segir hún um viðbrögðin. „Fyrst hugsuðum við sem svo, að þetta væri útilokaS, þetta gæti ekki verið. En eitthvað hlaut að vera til i þessu, þvi annars hefði nafn Guillaumes aldrei veriS nefnt. Ég get varla sagt, að ég þekki Guillaume nokkuS. SiSar frétti ég, aS ég hefSi veriS ást- kona hans." Og hún hlær. Ég hef aldrei nokkurn tima talað viS hann i einrúmi. „GóSan daginn, hvernig líSur ySur?" þaS er nokkurn veginn innihald saman- lagSra samræðna okkar. Hann dvaldist reyndar hjá okkur i sumarleyfinu í Nuregi 1973, en þá var ég alltaf svo önnum kafin, að ég tók naumast eftir honum. En þegar hann kom sá ég konu hans í fyrsta sinni. Mér leizt þannig á, að hún mundi vera húsbóndinn á heimilinu. Ég bauð þeim i glas og við átum þrjú samt.", i u.þ.b. tuttugu mínútur. Hún var afskaplega hrifin af Suð- ur-Frakklandi, en þar dvöldusl: þau löngum. En ég get sem sé ekki sagt, aS ég haf i þekkt Guill aume neitt. Hann reyndi aldrei að fitja upp á samræSum við mig. Ég hef liklega ekki átt viS hann." Eftir að Guillaume var handtek- inn, fullvissaSi Rut Brandt sig um þaS, aS litiS yrSi til meS sextán ára gömlum syni hans, Pierre. Hann hafSi dvalizt hjá þeim i Noregi. Um Brandt hafa gengiS mis- jafnlega velviljaSar sögusagnir, rétt liins og aðra stjórnmálamenn Framhald á bls. 16 Menn og myndlistarstefnur LISTÍ EINANGRUN Eftir Níels Hafstein Á síðasta sumri áskotnaðist mér til lestrar handrit um íslenzk myndlistarmál, alls 435 þéttvélrit- aðar blaðsíður. Eru þetta tilvitn- anir I gagnrýni og viðtöl, auglýs- ingar og fréttir, — svo og hugleið- ingar höfundar um hin ýmsu mál- efni myndlistarinnar, á árunum 1941—1968. Skrifum þessum er ekki ætlað að birtast opinberlega því til þess eru hugleiðingar höf- undarins of persónulegar og ber- ortar, enda ritaðar útfrá sérstöku sjónarhorni. En því vek ég máls á þessu, að handritið geymir fróð- legar upplýsingar um þróunar- feril islenzkra myndlistarmála, um baráttu listamanna fyrir stefnum og listmati, um aðstöðu tiltekinna hópa og einstaklinga, og um annað sem virðist áhrifa- valdur i félagsmálum og samtima- kynningu. Við samanburð á hand- ritinu og greinum í úrklippusöfn- um virðist sem þáttur abstrakt- listamanna sé einna mest áber- andi. Fyrir því liggja margar or- sakir sem gætu varpað ljósi á ýmis vafamál og deilur, — og því hef ég kosið að fjalla nokkuð um verkanir abstraktstefnunnar hér í byrjun. Ráðandi afl. „Samband listarinnar víð veru- leikann rofnar ekki, þótt hin list- rænu form séu ekki lengur hin sömu og form raunverulegra hluta."i). 1 hugum Islendinga var abstraktlist eitthvað sem var alls 24 A-22 Á Listasafni ríkisins. Fastir liðir eins og venjulega. ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.