Lesbók Morgunblaðsins - 01.02.1976, Blaðsíða 15

Lesbók Morgunblaðsins - 01.02.1976, Blaðsíða 15
Að eiga sér rætur Framhald af bls. 13 Var hann Iftill bréfritari og urSu bréf hans æ strjálli, uns þau loks hættu aS koma. Llða nú nokkur ár. ÞaS var áriS, sem ég var I laga- deildinni, aS ég borðaði allan mat t Matsölu stúdenta. Einn daginn um hádegið, þegar ég geng fram salinn meS djúpsteikta fiskinn minn I kokkteilsósunni blasi viS mérviS annars autt langborS, ungur maður, snotur og einmanalegur, af indversk- um kynstofni. Sllkir menn voru þar sjaldséðir. Geng ég til hans meS fiskinn og spyr, hvort ég megi setjast á móti honum. Bi8 ég afsökunar, að ég skuli évarpa hann og spyr, hvaSan hann sé. Hann segist vera siki, sem er sértrúarflokkur Hindú- trúarmanna, frá Uganda og hafa ný- lokiS verslunarskólanámi i London. Segist nú vera á skemmtireisu eftir próf, áSur en hann taki til starfa í klæSaverslun bróSur síns. Spyr hann mig um GrænlandsferSir og virSist hafa áhuga á Grænlandi. Segi ég þaS bæSi kalt ' og dýrt og spyr hann afturá móti um Milton Obote og Jomo Kenyatta. Ljúkum viS snæS- ingi og spyr ög hann, hvort ég megi ekki sýna honum Reykjavlk. Tekur hann pvl meS þökkum og göngum viS, sem leiS liggur um Tjarnargötu og Vonarstræti. Segi ég sikanum frá ýmsum sérkennum fslendinga, hér megi ekki boxa og sé þaS lltill skaSi, en annaS er verra og þaS er, aS bjórsala er bönnuS. FurSar sikinn sig mjög á þvl og spyr: „En borSa menn ekki is hérna?" „Jú," segi ég. „hér borSa menn mikiS af is." Erum viS komnir aS dómkirkjunni. Ég er vanur þvl frá blautu barnsbeini, aS aldrei skuli láta kirkju óskoSaSa, tek I snerilinn og viS smokrum okkur inn. I kirkjunni er aS fara fram jarBarför og náum viS þar hinum ágætasta éinsöng og Ijúfsérum fiSluleik. Þegar presturinn hefur kastaS rekunum, drtf ég sikann út úr aftasta bekknum og komumst viS klakklaust út aftur, én þess aS valda hneyksli. Var sikinn mjög hrif inn af jarSarf örinni, sem var hans fyrsta, en I trúflokki h'ans ttSk- ast aS brenna Itk á bálkesti. Lá nú beint viS aS halda t Alþingi. Þetta var á föstudegi og IttiS um aS vera, svo aS viS fórum um aSal- dyrnar og upp plussstigann, héldum slSan rakleitt á palla og litum yfir sal neSri deildar. SagSi ég sikanum, aS Framhald á bls. 16 Juan Carlos Framhald af bls. '¦> Carlosar i fyrra hefur hlotið ýmis- lega dóma. Andstæðingar konungdæmis segja hann ekkert hafa gert, nema undirrita einhver þýðingarlaus skjöl. Aðrir, sem hugsa í lýðræðisátt f gegnum konungdæmi, telja hann hafa sýnt ýmislegt markvert af sér. Hann á jafnvel að hafa sýnt um- talsverðan dugnað og þekkingu á stjórnarfundum. En svo komst Franco á fætur og prinsinn dró sig I hlé brosandi. 1 viðræðum um þetta leyti lét prinsinn í. ljós hugmyndir um einingu Evrópu. Hann vildi hafa þingbundna konungsstjórn og sníða hana eftir þingræðishefðum Vestur-Evrópu. Tók hann Eng- land til dæmis. Með þessu bakaði hann sér óvild hægri manna. „Hér verða engar umtalsverðar breytingar eftir daga Francos", sagði einn þeirra ákveðinn. Vinstri menn voru andsnúnir prinsinum eftjr sem áður og lágu Mtíkur GALLVASKI! í útlendingahersveitinni honum á hálsi fyrir það að hann skyldi ekki hafa neytt valda sinna þessar vikur sem hann hafði þau, — og komið Franco frá. Ekki er enn vitað, hvort Juan Carlos er fær um að stjórna Spáni. En það er heldur ekki ástæða til að dæma hann fyrir fram. (Til að menn haldi nú ekki að kóngurinn sitji auðum höndum birtum við hér dagskrá hans: Hann ris úr rekkju kl. 7.30 og gerir leikfimisæfingar í svo sem kortér. KI. 8.15 snæðir hann morgunverð, les þá dagblöðin og hlustar á fréttir. Kl. 9.15 ræðir hann við ritara sinn. Frá kl. 9.45 til 1.30 eftir hádegi „stjórnar" hann svo. Stundarfjórðungi fyrir eitt er miðdegisverður og þá hittist konungsfjölskyldan. Svo kemur að „siestunni" þeirra Spánverja. Upp úr kl. 3 stundar konungur einhverjar fþróttir, ef hann fær því viðkomið. Frá kl. 5 til 7.30 „stjórnar" hann aftur. Loks vinnur hann með riturum sínum í um það bil tvo tíma, og um hálftíuleytið snæðir hann kvöldverð með konu sinni. Þá fer hann yfir stjórnarstörf næsta dags. Nú vill hann að sjálfsögðu rækja börn sín, en til þess gefst lftill tími, helzt rétt eftir hádegis- verð og fyrir kvöldverð). Hvað, sem um Juan Carlos má segja, hlýtur hann að minnsta kosti að vera dálítill diplómat. • Hann er nefndur „kóngur af Francos náð". Þó segja kunnugir að hann hafi aldrei átt náð Francos vísa. Vfst er um það, að Franco hafðiaðra i bakhöndinni, ef Juan Carlos brygðist. En prinsinum tókst að halda brosinu — og hreppti tignina. A Spáni búa blóðheitir menn og ákafir. I hálfa aðra öld hefur engum lánazt jafnlengi og Franco' að hafa frið í landinu. En eftir- maður hans situr á vóltum tróni. Það var raunar ljóst áður en hann kom til valda. Dagar hins góðlátlega hlutleys- isbross eru liðnir. Nú verður Juan Carlos að sýna í snatri hvar hann liggur, meðalvegurinn milli öfganna til hægri og vinstri. Og honum er hollast að sýna einurð og festu. Þá kann svo að fara, að honum lánist ætlunarverk sitt. En hann hefur nauman tfma. (Tekið saman úr „Quick" og „Bunte") ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.