Lesbók Morgunblaðsins - 27.06.1976, Blaðsíða 3

Lesbók Morgunblaðsins - 27.06.1976, Blaðsíða 3
Komið heim að Rekavfk. Mennirnir við bátinn eru Kristinn Grfmsson bóndi, Þórleifur Bjarnason námsstjóri og Snorri Júlfusson sjðmaður. Já, næstu ár taldist ég til heimilis í Bolungarvík, þó ég væri hér og þar, þangað til ég fluttist svo alfarið hingað árið 1957. Á þessum árum keypti ég fisk og verkaði á innlendan markað og seinna á Afríku, þ.e. skreið. Upp- haflega hafði ég ætlað alfarinn til Reykjavikur strax eftir skólavist- ina á Akureyri, en það tók mig meira en þrjátíu ár að gera alvöru úr þeirri ráðagerð; sannast þar að ekki ganga allar ferðir eftir áætl- un. Horft um öxl — Átthaga- tryggð Er það ekki undarleg tilfinn- ing, að lfta sfna heimabyggð þar sem hús og mannvirki standa með sömu ummerkjum og var, en þar er enginn maður? Það eru ekki öll hús uppistand- andi en mörg. Ég kann vel við að koma þarna; það er eins og koma heim, það er bara enginn heima. Auk þess eru flestir dánir, sem þarna bjuggu áður en ég fór þaðan. Hvenær var sfðast búið á Horni? Það var i byggð til ársins 1946. Þegar ég fer þar um vil ég alveg eins vera einn á ferð eða með einhverjum sem er í sömu hug- leiðingum og ég er sjálfur, ein- hverjum sem á slnar rætur i þessari jörð og umhverfi og hefur ekki of mörg orð á tungu. Gamli bærinn á Horni er að vísu farinn, þar er bara tóftin eftir. En öll kennileiti eru á rétt- um stöðum, fjöllin eru á sínum stað, sjórinn er hinn sami. Húsin sem þar eru nú og voru byggð eftir að ég fór, eru aukaatriði; ég kann meira að segja hálf illa við girðingarnar, sem ekki voru þar þegar ég var að alast upp. Átthagatryggð sýnist vera sterk hjá þeim sem flust hafa f burtu. Já, það er farið í hópum vestur á sumrin og sumir eru þar í lang- an tima; þar er nóg húsnæði og auðvelt að búa um sig. Engin vandkvæði eru á því að komast þangað yfir sumartímann, það er flúgvöllur á Látrum. Ameríkanar byggðu hann þegar þeir komu upp lóranstöð þar, sem þeir hættu svo að starfrækja. Þegar hóp- ferðir eru farnar á vegum átt- hagafélagsins er póstbáturinn fenginn til að f ara þessa sérstöku ferð. Þegar ég fór þessa ferð árið 1965 var farið til Aðalvíkur. Þá var messáð í kirkjunni á Stað, en henni er vel við haldið af átthaga- f élaginu. Það var sérstök og hátið- leg stund. Haffs- BjarAadýra- og refa- veiðar Einhver sérstakur blær hlýtur að vera yfir þessari veröld, sem er svo afskekkt úti f Norður-lshafi? Vafalaust er það fyrir þá sem ekki eru hagyanir, heimamenn finna þaðekki. Urðuð þið ekki oft áþreifaniega fyrir barðinu á haf fsnum? Hann Ilentist nú sjaldan lengi frameftir á þessum árum. Þó man ég eftir að árið 1915 rak haffs inn og fyllti Hornvlkina seinni hluta maímánaðar. Mér það minnis- stætt að I þetta skipti kom hrefna með Isnum og heimamenn skutu hana. Ekki varð komist yfir að nýta allt kjötið, þó var því skipt milli heimilanna I vlkinni og skip- anna sem voru þarna veður- og Isteppt. Fenguð þið aldrei bjarndýr í heimsðkn? Það mun hafa verið I júll 1919 að menn frá Horni fóru út undir bjarg að lfta eftir reka. Þá urðu þeir varir við bjarndýr og eltu það, en það synti betur en þeir gátu róið. Þeir náðu þvi þó að lokum og gátu lagt það. Seinna kom mönnum saman um að lík- legast hefði bjarndýrið verið þarna lengi og gengið I landi með fénu, þvl einhverjir þóttust hafa séð ótrúlega stóra kind þarna undir Hjöllunum og undrast það. Var talið víst að þarna hefði bjarndýrið verið á ferð. Árið eftir var mikill harðinda- vetur. Þá var það um sumarmálin, að Frímann sonur fóstru minnar fór út undir bjarg að gá að tófu eða skjóta fugl. Þegar hann kem- ur heim, segir hann f rá því að tvö bjarndýr séu undir bjarginu. Heimamenn leggja af stað fjórir saman með haglabyssur, sem þeir hlóðu púðri og járnarusli í stað blýs, til að vinna betur á bjarn- dýrunum. Þegar þeir komu út undir bjarg, lágu bæði dýrin þar á hengju. Einn þeirra var sér- staklega lánsamur og góður skotmaður og felldi hann ann- að dýrið I fyrsta skoti. En verr tókst til með hitt dýrið, það komst á ísinn og stóð blóðbun- an úr því. Það fieygði sér á sárið og rak frá landi með Isnum. En það var gamalla manna mál, að næði bjamdýr að sleikja sár sín, mundu þau gróa. Kjötið af hinu dýrinu var ekki hirt, nema annar framparturinn. Við strákarnir vorum látnir bera það heim og þótti okkur það siga talsvert I á leiðinni. Þetta var samt ekki eina veiðin þennan dag. Skömmu eftir að Framhald á bls. 15 EFIR STORMINN Eftir storminn eru trén bogin og greinarnar klæklóttar, runnarnir eins og gaddavírsrúllur. Svartur börkur trjánna horfist í augu við okkur eins og hann spyrji: Verð ég nokkurn tíma bjartur aftur? Greinamar hugsa: Verðum við þess megnugar að bera ný lauf þegar vorar, ^ yndi maðka og skálda? Eftir storminn hefur fólkið nóg að tala um í strætisvögnum, búðum og á vinnustöðum. BNeigendur eru áhyggjufullir þennan morgun. Þeir hafa átt andvökunótt og flýta sér út til að huga að bflum sínum. Sumir þeirra eru dældaðir og með brotnar rúður. Inni í einum þeirra hefur ryðguð járnplata frá byrjun aldarinnar komið sér makindalega fyrir. í baksætinu á óörum liggja lík úrsjðnvarpsskóginum: öll Ashton fjölskyldan hlið við hlið. Þau horfa á okkur eins og verur frá öðrum hnetti. Prjú Ijóð EFTIR JÓHANN HJÁLMARSSON MARSDAGUR Ég sé Ijóðið verða til. Það verður til! gamalli konu, sem gengur yfir götu og horfir hræðslulega á bfl, sem verið er að setja í gang. Það verður til í ryki, sem þyrlast framan í mann með kransæðasjúkdóm. Það verður til I barni, sem dettur á hjóli og grætur sárlega. Það verður til í blaðbera með of þunga tösku. Það verður til í strætisvagni, sem er ekið hjá með napurlegu ískri og það verður til í skáldi, sem horfir á þetta allt saman með hluttekningu. ISLENSKUR SUMARDAGUR Fjöllin sigla á móti okkur I hitamððu júnídags, Hða I draumi um himin og haf. Allt er ðraunverulegt en þó nærri og siglir á móti okkur óháð öðru en draumi sínum. ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.