Alþýðublaðið - 25.02.1922, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 25.02.1922, Blaðsíða 2
ALÞYÐUBLAÐIÐ jtforgnnblaðið og Ólafur Friðriksson. t .Morgunblaði" frá 28. jan. s. 1 er nafn Ólafs Friðiikssonar prentað 36 sinnum, er enginn maður nefnd- ur eins oft i því blaði, og er því að sjá að blaðinu þyki mikils vert um þennan mann, og munu þeir ekki fáir, er fengið hafa þá hug- mynd við að lesa Morgunblaðið, að hann sé mikill maður. Enda ber blaðið þess vott, að engan mann eru svartoaettismenn, er sum ir nefna hvítliða, hræddari við en Ólaf Friðrikssow, og er það varla röng skoðun bjá þeim, að hann sé Ijósberi nýs tíma, en óvinur aáttmyrkursstefnunnar, er hugsar aðeias um hagsmuni fárra einstakl- inga, en hiiðir ekkert um hvernig fer um líðan múgsins. Þeir menn sem um fram alt vilja stuðia að velmegun almenn- ings og nota náttúruöflin og auð- lindír iands og Iagar; ekki tii að auðga fáa einstaka menn, heidur til að veita öllum fullnægjandí viðurværi, aðbúð og Iífsþegindi, vita nú að ólafur Friðriksson er þeirra ötulasti stuðningsmaður, einn af baráttumönnum nýja tím- ans, er Þorsteiftn Erlingsson kveð- ur um á þessa leið: Þá verða ei -smælingjúm veðrin svo hörð og vistin svo nöpur á fjöllum, þvf skjól hefir fundið hin húslausa björð og hón er þá blfðari múðir vor , jörð og blessuð af börnunum öllum. Að hann er einn af frumherjum mannkynsins, er sama skáld kveð- ur, um er hann segir: Og munið að ekki var urðin sú greið til áfangans þar sem við stöndum, þvf mörgum í förinni fóturinn sveið, er frumherjar mannkynsins ruddu þá leið frá alheims i öldum og löndum. Að þessu sé svona varið, hefi eg ekki einasta sannfærst um við að Iesa Alþýðublaðið, heldur mikiu fremur við iestur Morgunblaðsins. Fátt faefir broskað hjá mérilit mitt ájafnaðarstefnunni eins vel FulltrQaráðsfundur í kvöld kl. 8. og Mo'gUnblaðsgreinarnar móti jafnaðarstefnunni og Óiafi Friðriks syni, og eg býst við að þessu sé svona varið með fleiri en raig Þessar Ifnur skrifa eg vegna þess, að fátftt er að vinir fólksins fái maklegan dóm í lifanda Iffi. Það er vanalegrs að tómlæti lýðs- ins láti þeirra „blóð á fjöllunum klappimar skola" áður en hann lærir að meta kosti og starf .fræg- asta foringjans". Gamli tfminn og svartnættið á vanalega svo mikil ftök.i hugum mann%, ,að eftir á koma ósvinn- um góð ráð i hug". Og þeir, sem kosta kapps um að breiða fyrir skfmuna, koma sér því miður oft betur Við í nútfðinni, en það sann- ast jafnan á ungum Uugsjónastefti- um, er miða til framsóknar og umbóta, .að aftur mun þar verða haldið af stað uns brautin er brot- in til enda". /. G. Sámspil! Á bæjarstjórnarfundi, sem haldin v&r hér f Hafnatfirði sl. þriðjud. 21. þ. m,, voru aiþýðufulltrúarnir beittir sömu tökum, sem alþýðu- fulitrúarnir í Reykjavik, þegar kosn- ingar í hinar ýmsu nefndir fóru fram — þeira tökum, sem ódreng skapurinn einn getur verið þektur fysir að beita. Það var á öllu hægt að sjá það, að auðvaids .klikkan" notaði sér það, að alþýðufulltrú- arnir voru f minni hluta, enda kom iþað svo beriega f ljós við upp- lestur seðlanca, þegar utn hinar ábyrgðarmeiri sefhdarkosningar var að ræða, að slfkt gat ekki ein ungis hneykslað alþýðuflokksmenn, "heldur alla hreinskilna andstæðinga þeirra. SifO áberandi voru samtök þeirra, að þegar verið vsr að kjósa f 2 eða 3 hinar stærri nefndir, þá komu nöfn þeirra manna, sem stóðu á seðlunum f svo nákvæm- lega samstiltum röðum og miðarnir tilsvaraadi tölu þeirra manna, sem voru andvfgir alþýðufulltrúunum, að það leit svo út, sem þeir góðu herrar hefðu verið búnir með fyrir- vara að koma sér saman tim, að beita þessu lúalagi við nefodar kosniogarnar, því ekki hafa þeir að jafnaði verið svo samstiltir f skoðunum, ónei, reynslan hefir sýnt hið gagnstæða. — öðru máli var að gegna œeð þær nefndir, sem útheiœta iítiua starfa; f þær var alþýðufulltrúua- um otað óspart, enda var einn a«d«tæðiaga fulitrúinn svo hrein- skilinn, að hann sagði eitthvað á þá leið, að það væri ekki mtkið Á móti þvf, að sitja í þeim nefnd- um, sem sjaldan eða jafnvel aldreí þyrfti að halda fund f, en sjálfur hefir hann vænti eg notað at- kvæðisrétt sinn með þvf, að kjósa sjáifcn sig f hinar uœfangsmeifi nefndir; — já þetta kallar maðor uú fórnfýsil — Annars ættu þeir góðu fulltrúar að atkuga það við næstu nefndar- kosningar i bæjarstjórn, að láta ekki nöfnin á miðunum vera eins samstilt, — sem síðast — þvf það var eins Og miðagreyin — þ e a. s. f sumum nefndarkosningunum — væru allir skrifaðir af einum og saroa manni eða mótaðir f sömu vélinni með nöfnin í sömu röð. Þeir fletta — að eg kalla — hrein- lega ofan af ódreng sfnum með samspili sfnu á þessum umrædda.. fundi, og ekki verður heldur — að eg hygg — þessi samvinaa þeirra til þess, að festa þá í full- trúasætunum i framtfðinni. Fundurinn var óvenjulega vei' sóttur og mun margur — og það jafnvel af andstæðingum jafnaðar- msíitia — hafa fengið nóg af sam- vinnu sumra bæ]arfulltrúanna, því< svo var hún áberandi. Að endingu vil eg leyfa mér,„ að benda hinum háttv. fulltrúnm. á, að um leið og þeir bola sér fult eins hæfum mönnum frá hin- um ábyrgðarmeiri nefndarstörfumf — jafn ódrengilega^og þarna var gert — tapa þeir eðlilega allri virðingu og trausti, sem nýtir borgarar hafa borið til þeirra, með því að kjósá þá, þvf »Sér~ grefur gr'óf þbtt grafi." ., Hafkfwðingw.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.