Alþýðublaðið - 26.02.1997, Blaðsíða 5

Alþýðublaðið - 26.02.1997, Blaðsíða 5
MIÐVIKUDAGUR 26. FEBRUAR 1997 ALÞYÐUBLAÐIÐ viðtal nota það í nýjustu bók minni. Ég hef lesið Tímaþjóf Steinunnar Sigurðar- dóttur og Síðasta orðið sem ég var mjög hrifinn af. Ég er líka hrifinn af fyrstu bókum Einars Kárasonar og Einars Más en á eftir að lesa þær seinni. Ég hef lesið nokkrar smásög- ur þýðanda míns Þórarins Eldjárns og mér þykja þær mjög góðar. Ég hef reynt að fá útgefendur í Svíþjóð til að láta þýða bækur hans en svörin sem ég fæ eru á þá leið að nú sé ekki rétti tíminn eða þá að þeir hafi of marga íslenska rithöfunda á sinni könnu." Ein persóna þinna fer ( nýju bók- inni með Ijóð úr Þorpin eftir Jón úr Vör. Afhverju Jón úr Vör? "Ég las þetta ljóð á sænsku og hreifst mjög af því. Ég þekki ekki Jón úr Vör en á hann er minnst í þessari bók í sömu andrá og Göethe. Ég vona að það gleðji hann." Finnst þér þœgilegra að skrifa um karlmenn en konur? "Þetta er áhugaverð spurning. Satt að segja veit ég það ekki. Þegar ég skrifa um karlmenn er ég að vissu leyti alltaf að skrifa um sjálfan mig. En ég hef alltaf haft áhuga á kveneðlinu, það er jú andstæða hins karllega. En það eru fáar kvenper- sónur í þessari nýju bók. Bróðir minn sagði: "Lesendur þínir eru kvenkyns, þú verður að bæta við fleiri kvenper- sónum". _ Karlmenn eða konur, það skiptir ekki svo miklu máli. Ég er að fjalla um mannlegar verur. Það er það mikilvægasta." Hvaða persónu ( bókum þínum þykirþér vœnst um? "Fávitana. Það er árátta hjá mér að troða að minnsta kosti einni geðveilli manneskju inn í hvert verk og mér þykir ætfð jafn vænt um þessar per- sónur. Það er ekkert gaman að fólki sem ekki sker sig úr fjöldanum á ein- hvern hátt, en ég er ekki að segja að það þurfi endilega allt að vera geð- veikt." Er einhver bóka þinna sem er þér kœrari en aðrar? "Það er bókin Under tiden sem kom út fyrir tveimur árum. Hún er eins konar dagbók, spjall um lífið, listina og þau alvarlegu veikindi sem hafa þjáð mig. Þetta er persónuleg- asta bókin mín, það má eiginlega segja að þar standi ég nakinn frammi fyrir lesandanum." í ferð með dauðanum Þú minnir mig ekki á nútíma- mann? "Er það vegna þess að ég er feit- laginn?" Nei, vegna hugsunarháttar þ(ns. "Hann er náttúrlega ævaforn. Ég er ekki bara sveitadrengur heldur frumstæður miðaldamaður. Þess vegna get ég ekki skrifað á tölvu. Notkun ritvélar er mesta nálgun mín við tækniundur 20. aldar. Ég hamra á hana og endurskrifa _ aftur og aftur og aftur. Auðvitað er það ofur þreyt- andi en það er mín aðferð." Þú hlaust Bókmenntaverðlaun Norðurlandaráðs fyrir Jólaóratórí- una, var ekki erfitt að fylgja þessum verðlaunum eftir bók? "Það hefði eflaust reynst mér um megn nema vegna þess að þegar ég fékk verðlaunin hafði ég þegar skrif- að tvo þriðju hluta Þjófsins. Ef svo hefði ekki verið þá veit ég ekki hvernig farið hefði. Blaðamenn og ljósmyndarar voru stöðugt á hælun- um á mér, alls kyns fyrirlestrarferðir og uppákomur á dagskrá. Og jafnvel það að neita öllum þessum boðum tekur frá manni orku. Það var enginn friður á þessum tíma og rithöfundur þarfnast fyrst og fremst næðis." Hvað hefur haft djúpstœðust áhrif á Kfsviðhorf þ(n ? "Þú spyrð svo krefjandi spurn- inga." Hélstu að þetta yrði auðvelt? "Nei, svosem ekki. Ég kom heldur ekki vel undirbúinn. En svarið við þessari spurningu er auðvelt. Það er dauðinn. Dauðinn er andstæða lífs- Hattameistari "Eftir úrslit forsetakosninganna hringdi ég í Guðrúnu Katrínu og sagðist hafa áhuga á að sýna henni hatta sem ég hafði hannað. Hún tók því vel og í framhaldi hef ég hannað á hana nokkra hatta," segir Auður Svanhvít Sigurðardóttir hönnuður sem með réttu má kallast hattameist- ari Bessastaða. "Auðvitað verð ég stolt þegar ég sé myndir af Guðrúnu Katrfnu með hatt sem ég hef hannað," segir Auð- ur sem telur alla hatta fara forseta- frúnni vel en segir barðastóra hatta gæða hana einstökum glæsileika. Auður Svanhvít, sem er þrítug að aldri, lærði fata- og hattahönnum í London og hefur frá 1991 haft hatta- gerð og fatasaum að aðalstarfi. "Það eru konur úr öllum stéttum, af öllum stærðum og gerðum sem koma til mín," segir hún. Hún segir þó að ís- lenskar konur séu mun feimnari við að ganga með hatta en konur vfðast hvar erlendis. Barðalitlir hattar njóta meiri vinsælda hjá viðskiptavinum hennar en þeir barðastóra, og þar ræður veðráttan úrslitum því barða- litlir hattar eru þægilegastir viðfangs. En gengur hún sjálf með hatta? "Nei, allt of lítið" viðurkennir hún. ins. Venjulega höndlum við ekki líf- ið, gerum okkur ekki grein fyrir þvf hvers vegna við lifum, en þegar dauðinn verður á vegi okkar þá er eins og renni upp fyrir okkur ljós. Við sjáum tilganginn." Og ( huga þínum táknar dauðinn algjö'r endalok? Já, ég trúi ekki á líf eftir dauðann. Hver er tilgangur lífsins ef sífellt þarf að endurtaka það? Þroski einstaklingsins. "Og hver er sá þroski? Sjáðu Júgóslavíu, sjáðu Rúanda, sjáðu Kína. Horfðu í kringum þig. Ef þetta er þroskinn sem við höfum náð eftir átta milljóna ára tilveru þá höfum við ekki af miklu að státa. Þú geiur ekki einbKnt á þessa hlið. "Víst get ég það. Það er mjög auð- velt. Og þú getur ekki alhæft svona." V(st get ég það. Trúirðu ekki á mátt, kraft og eiKft Kfmannsandans? "Nei, það geri ég ekki. Við erum mistök náttúrunnar. Það er einungis einn tilgangur með lífinu. Hann er sá að geta af sér afkvæmi, rétt eins og sniglar, snákar og aðrar lífverur." Og hvort gerir þú það með því að geta börn eða skrifa bcekur? "Ég geri hvorutveggja. _ En þú ert orðinn þunglynd af því að hlusta á þessar söguskýringar mínar, er það ekki rétt. Þér finnst þú missa sjónar á tilgangi lífsins?" Þessa stundina já. Þess vegna vil ég rœða aðeins meira um dauðann. Hrœðistþú að deyja? "Ég veit það ekki. Stundum þrái ég dauðann. Stundum skelfist ég hann. Ekki dauðann sjálfan heldur aðdrag- andann. Hægt og þjáningarfullt dauðastríð. Fyrir tveimur árum var ég svo þjáður af krabbameini að taka varð úr mér annað lungað. Svo fékk ég hjartaáfall. Ég stóð andspænis dauðanum og í hvert sinn sem ég mæti í reglulegt eftirlit á spítölum þá hitti ég hann fyrir á ný. Ég er ætíð að skima eftir einkennunum sem tákna dauðastimpilinn." Dauðinn erþá ætíð (för með þér? "Já, en hann er einnig í för með þér." Efþú cettir annað Kf, hvað myndir þú þá taka þérfyrir hendur? "Ég myndi verða rithöfundur á ný, ég gæti aldrei orðið neitt annað. Og kannski myndi ég opna veitingastað. Hvað með þig?" Eg myndi verða það sem ég hef ekki verið í þessi Kfi, eiginkona og móðir. "Ég óska þér blessunar í því hlut- verki, það er verðugt viðfangsefni. _ Finnst þér ég tala of mikið?" Me'r finnst þú tala fulllftið. Ertu ekki gefinnfyrir viðtöl? "Nei, það er vegna þess að ég þarf alltaf að skálda svörin. Ég hef sagt að ég standi aldrei við neitt sem ég segi í viðtólum _ og ég veit að þessi yfir- lýsing veldur þér vonbrigðum." En eru ekki einhver sannleikskorn sem þú hefur sagt (þessu spjalli okk- ar? "Ég man það ekki." Síðasta sýningar- vika Ásdísar Næstkomandi sunnudag lýkur málverkasýningu Ásdísar Sigurþórsdóttur í Listasafni Kópavogs. Þetta er fimmta einkasýn- ing Ásdísar og á henni er að finna rúmlega þrjátíu myndir sem hún hef- ur málað á síðasta ári. í myndunum leitast Ásdís við að sameina málverk og skúlptúr en hún mótar myndir sín- ar úr bómullarpappír á tréfjalir og málar með akrýl-, olíulitum og vaxi. Verkin eru nokkuð sérstök að stærð, 12 sentimetrar á breidd og 2.60 metr- ar á breidd.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.