Alþýðublaðið - 01.05.1997, Blaðsíða 17

Alþýðublaðið - 01.05.1997, Blaðsíða 17
FIMMTUDAGUR 1. MAI 1997 ALÞYÐUBLAÐIÐ 17 ALÞÝÐUBLADIÐ I."íiíksl afían i. Mttkl !r»- nar ca ncrtr banflalaq via Qulða- i jnerf cfa I sampjit ffökksins. ¦\n„< Byji.tíioo og QmduMDii kjou liO lomn _tód«M8A»nilílJiul)úi Ini'kBnj" ; lOSIilf tl ti'tlSit l 1 SHgSÍHrs iniifbii iin nuit»w*. 1-lisllDn iCCiil fc« BjOfl fe FliHitnmt DigsMnt- iiiiit Ifslt elidngii Ijlgl sIdd vlð R-IlilaiL ¦ Itis 1 lin.]antiálttr,ur,,. Strekkingurinn rnilli komma og sumra krata var auðsær frá byrjun kosningabaráttunnar í ársbyrjun 1938. Stefán Jóhann var skotspónn kommana og margir telja yfirlýsingar hans um sjálfstæði Alþýðuflokksmanna á listanum hafa verið afdrifaríkar. um, þvert ofan í vilja meirihluta flokksmanna, fulltrúaráða og flokks- þings". Fordæmi eða lærdómar? Sagan er vissulega lærdómsrík. Og vinstri menn á Islandi hafa margt af henni að læra. Stefna þeirra hefur löngum notið meirihlutafylgis meðal þjóðarinnar á þessari öld en þeir hafa ekki borið gæfu til að skipuleggja sig í einum stórum samtökum, heldur í tveimur til fimm flokkum og samtök- um. Það er einnig hægt að draga þá lærdóma af sameiningartilraunum að það sé ekki glóra í því að ganga til sameiningar fyrir þá sem eru í raun andvígir henni. Nú er það hins vegar svo að árum saman hefur mikill meirihluti stuðningsmanna allra vinstri flokkanna ítrekað lýst yfír þeim vilja sínum að flokkarnir og samtökin verði sameinuð. Margir spyrja því: Hversu lengi geta and- stæðingar þessa þráast við og er rétt- lætanlegt að fámennur hópur and- stjónuikosiungunum l ''gtfir. ^^^, Intttlai sikii * mn AStatnmlDMu. TiiiIiIIÍiísIikIsiiIIi ¦HftHliBawlMillw. Ekki heillavænleg úrslit fyrir Alþýðuflokkinn. Kosningaúrslitin voru í samræmi við aðdrag- andann. Strax á fyrsta degi eftir kosningarnar var gamalkunnugt skítkast byrjað í málgögnum flokkanna. ¦ Jóhanna Egilsdóttir leiðtogi verkakvenna í Reykjavík: Allir sökn- uðu Héðins /^N ..•& H ,- ^VP ^|- * ?| % WSL ^" M KtjI U^VV ÍB| Jóhanna Egilsdóttir verkalýðsleið- togi. Sá alltaf eftir Héðni. „Hann var frammúrskarandi duglegur maður og skarp- greindur. Það var bráð- skemmtilegt að vinna með honum., segir Jóhanna Egils- dóttir einn helsti verkalýðsleiðtogi Alþýðuflokksins á þessari öld í sam- talsbók sinni og Gylfa Gröndal, 99 ár. „Mér er ekki kunnugt um, hvort Héðni var nokkurn tíma boðið að koma aftur í Alþýðuflokkinn. Ég held ekki. Of mikið hafði gengið á til þess að nokkur þyrði að nefna það. En ég hefði hiklaust samþykkt, að hann kæmi aftur. Já, það hefði ég gert. Það var sárt að sjá á eftir Héðni í klærnar á kommúnistum. Við máttum alls ekki missa hann úr verka- lýðshreyfmgunni." JUMDUBLAÐII^ AlpýÖaa heldur East við|B«niJBBoraUtAiiiý»unoLiiai-- sttfnu staa og sampykktir. ££• « >£2S£S£L *Wr«l ¦» Jaa BalutlQ>BaB lor- Enirttu,1.B« Mlu5"o.,-..- Torp, bma Utfl¦¦»pifc«Mai l*landi.!llonh, Ai(f»„n. aa iaMMi«g*HDV¦¦¦hiii Alþýðuflokkurinn hélt fast í sína stefnu og það var aðeins vika í að Héðni yrði formlega vikið úr flokknum. stöðufólks ráði ferðinni? Flokkarnir á vinstri vængnum hafa klofnað oftar en tölu verði á komið. Af þessari sögu sýnist manni því ein- sýnt að draga þá ályktun að jafnaðar- menn þurfi að stilla saman strengi sína og sameinast. Hins vegar er afar hæpið að líta á sameiningartilraunirnar 1937-38 sem einhvers konar fordæmi fyrir sam- einingarferlið á okkar dógum, svo gjörólíkar eru þær pólitísku aðstæður sem fyrir hendi eru. Öflug listgrein - sigur- sæl alþýðupólitík " Halldór Laxness skrifaði m.a. þá eftirfarandi: „Gagnrýni vinstriflokk- anna hvers á öðrum í þartilheyrandi skammatón og skætings, sem hér er siður, það er kannske mikil og fögur listgrein, en það er ekki vinstripóli- tík. Það er íhaldspólitík, - að vísu ófug, en sigursæl. Sigursæl al- þýðupólitfk er falin í því, að vinstri flokkarnir hafi samkomulag um þau atriði, sem máli skifta í baráttunni við auðvaldið.. SýBlDiatsliáll íslaiís vlð bllð BaÐdarlklaDna IrblDllE, undb Hmlt, r B.ytlr .a r.101 tn.iv. Wi ttfg m m I" bta. InihiiMUM,. tmjjgm- lllMlill*liISnsilim-¦ ii 183/ ni m Ms. ki. í „En þrátt fyrir það, þótt komm- únistar höfnuðu þessu síðasta sameiningaitilboði Alþýðusam- bandsins hefur H.V. haldið áfram samningamakki sínu við þá, tekið upp harðvítuga baráttu innan Alþýðuflokksins fyrir því og þannig þverbrotið samþykktir síðasta Alþýðusambandsþings og gerst sekur um þá klofningsstarf- semi... Nú er svo komið að ekki annað sýnilegt, en að H.V. sé í þann veginn að sli'ta síðustu böndin, sem binda hann við Alþýðuflokkinn." Þannig segir í leiðara um Héðinn í Alþýðublaðinu í febrúarbyrjun 1938. Þrátt fyrir alla þá hörku sem var í málum á árunum 1937 og 38 voru margir menn einlæglega að berjast fyrir sameiningu. Lokaorðin eru fengin frá Halldóri Laxness í febrúar 1937: „Mín persónulega skoðun, sem reyndar er lítils virði, er sú, að full sameining þessarar flokka sé æski- leg, og beri að vinna að slíkri sam- einingu með öllum skynsamlegum meðölum." Þessi mynd var tekin þegar fyrsta kröfugangan var farin f Reykjavík, 1. mai, en það var árið 1923.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.