Tíminn - 01.08.1968, Blaðsíða 11

Tíminn - 01.08.1968, Blaðsíða 11
FIMMTUDAGUR 1. ágúst 1968. TIMINN 11 11 Með morgun kdffiho Virðulegur maður, sem var þéttfullur, kom út úr nætur- klúibb um fjögurleytið. Hann vatt sér að einkennisbúnum náunga, sem stóð við dynnar, og sagði: — Dyravörður, náðu í leigu bíl, fljótt! — Eg er enginn dyravörður hór, anzaði hinn. — Eg er kapteinn í sjohernum! — Jæja, náðu þá í bát! Snjall lögfræðingur hafði unnið mjög hæpið mál. Sfcjól- stæðingur hans var alveg í sjöunda himni yfir nálalokun-' um og sagði: — Ekki veit ég hvernig ég get vottað yður þakklæti mitt sem bezt. — Það hefur nú aldrei verið neitt vándamál, síðan Fönikíu- menn fundu upp peningana, anzaði málafærslumaðurinn. Steindór Hinriksson á Dal- búsum I Eyvindarárdal var íyodinn maður og ffljótur til svars. Nálægt aldamótum síðustu var baldinn fjölmennur fundur að Egilsstöðum til að næða brú yfir Lagarfljot. Fundurinn var haldinn úti, og var kalsaveður. Mönnum var oröið kalt, og flestir voru orðn ir leiðir á ræðuhöldunum. Meðal fundarmanna var Stefán á Bóndastöðum, þrek- meimi mikið og harður af sér. Hann var orðinn drufckinn nokk tið og voteygur. Undir fundarlokin tekur Þor steinn skáld Erlingsson til máls. Þegar Þorsteinn er kominn nokkuð fram í ræðuna, grípur Steindór fram í og segir: — Elsfcu Steini, hættu nú! — Hann Stefán á Bóndastöð- urn er farinn að gráta. FLETTUR OGMÁT Það er slæmt til þess að vita, að Botvinnik, fyrrum heimsmeistari í skák, skuli ekki enn reyna að taka þátt í keppnihni um þann titil, því enn er hann í fullu fjöri, eins og sjá miá af skákinni hér á eftir, sem tefld var í Monaco í apríl. mmm I H H 11 #¦ m m ¦ ¦ mmm .. ''Bfl-¦ á %m i Botvinnik hefur hvítt og mót berji hans er engin aranar en ungverski stórmeistarinn Port- isoh. Og í næstu þremur leikj- um nær Botvinnik vinnings- sókn. Reynið að finna leikina áður en þið lesið lengra. Botvinnik gefur svörtum færi á baðum hrókum "sínum. Hann lék Hxc7!—Bc6, 2. Hcl xB—b7xH, 3. Hxf7 . . . . til- gangur letkfléttunnar. Portisch tekur ekki hrókinn, þar sem hann óttast Dc4t og lék því h7, 4. Hb7—Dc8, 5. Dc4t— Ehl. Hvfbur framfylgir sókninni á frábæran hátt: 6. Rh4—DxH, 7. Rg6t—Eh7, 8. Be4—Bd6, 9. Rxeðt—g6, 10. Bxg6t—Kg7, 11. Bxh6t—gefið. Ef KxB þá Dh4t og Dh7t á eftir. . Ég var orðinn afar hrœddur um, að ihiún hefði verið all- an þennan tíma í verzlunum. Krossgáta Nr. 83 Lóðrétt: 1 Land 2 Slagur a Glöð 4 Einstigi 6 Saumur 8 Fæðu 10 Dett? li Forn- ríki 15 Ávana 18 Skáld. ' Ráðning á gátu no. 82: Lárétt: 1 Slanga 5 Lea 7 Es 9 Isma 11 Snú 13 Tau 14 Sælu 16 RR 17 Frera 19 Baglar. Lárétt: 1 Dökka 5 Svik 7 950 9 Fanga 11 Eiturloft 13 Iðngrein Lóðrétt: 1 Skessa 2 Al 3 Nei 14 Kvöð 16 Tveir eins 17 Aflaga 4 Gast 6 Maurar 8 Snœ 10 19 Sér eftir. Marra 12 ÚMa 15 Urg 18 El. -' i 2 H5 3 1 H ¦! * 11 ¦4 »3 | \o w - B /3" l> Ib i ¦ r ÁSTARMÓFURlNI Barbara McCorquedale 44 gluggan og saumaði, en leit bros- andi upp, þegar hún kom inn. — Má ég fá straujárnið- þitt lánað, spurði Alloa. — Auðvitað, ungfrú, svaraði Je- anne. — Það er í skápnum. Alloa tók út strauborðið og járnið, sem var sérstakt ferða- járn, er hægt var að nota við hvaða spennu sem var. — Ertu að fara út í kvöld? spurði Jeanne. — Ef satt skal segja er ég að fara í samkvæmi, játaði Alloa. — Ekki minnast á það við frú Derange, því mig langar ekki til að þurfa að koma með einhver ósköp af útskýringum. — Uss, henni kemur ekkert við, hvað þú gerir, þegar þú ert ekki að vinna, sagði Jeanne. — Ég vann einu sinni hjá konu, sem g_erði ekki annað en að spyrja. Ég sagði bara við hana: — Frú mín góð, þér hafið yfir mér að segja, þegar ég vinn fyrir yður, en þegar ég er ekki að vinna og í fríi, þá ræð ég mér sjálf. Ég spyr einskis og gef heldur ekki neinar upplýsingar, ef þér skilj- ið við hvað ég á. — Og hvað sagði hún? spurði Alloa, því hún sá, að það var ætlazt til að hún legði orð i belg. Jeanne brosti. — Eftir þetta sagði hún aldrei neitt. Ég er mjög góð þjónustustúlka og hún vildi halda mér, svo hún hafði vit á að ,spyrja einskis tim mína. hagi eftir þetta. Alloa hló. — Þér tókst sannar- lega vel að leysa þetta vandamál.. En ég er ekki viss um, að ég sé eins kjörkuð og þú. — Ætlarðu að vera í þessum kjól í samkvæminu í kvöld? spurði Jeanne. — Ég á ekkert annað, sagði Alloa. — Hann er ekki^ nógu góður, sagði Jeanne. — Ef þetta er sam- kvæmi, þar sem verða eintómir Frakkar, þá verða þeir glæsileg- ir, mjög glæsilegir. Þú getur ekki farið í þessum kjól. Hann hefur ekkert við sig. — Ég á ekkert annað, svo þeir verða bara að gera sér hann að góðu. Henni leið Ula, því það, sem Jeanne hafði sagt, fannst fannst henni líka, en það var ekki til, neins að vita sannleik- ann, ef' ekki var hægt að bæta úr þessu á einn eða annan hátt. — Bíddu nú við, sagði Jeanne. Hún stóð upp og opnaði klæða- skápinn, og tók út ljósbláan blúndukjól. Hann var stífaður og út frá örmjóu mittinu stóð vítt pilsið og munstrið glitraði í 511- um regnbogans litum og það stirndi og glampaði á hann við hverja smáhreyfingu. — Þefcta er stórkostlegur kjóll, hrópaði Alloa. — Ég bjó hann til handa frænku minni, sagði Jeanni. — Hún er ung og falleg eins og þú og vinnur í París. Hún sendi mér blúnduna og bað mig að sauma hann fyrir sig. Ég hef lokið við hann og ætla að senda henni hann í næstu viku, en þú skalt fara í honum í kvöld. '. — Ó, nei. Það er ómögulegt. Ég gæti eyðilagt hann. Hann er alltof f allegur. — Þú skalt vera í hqnum, ung- frú, sagði Jeanne — Ég er viss um, að hann er mátulegur Frænka mín er einmitt á stærð við þig. — Én ég get það ekki, mót- mælti Alloa. — Ég yrði svo hrædd um að eyðileggja hann. Þar að auki er alltof mikiö að láta mig hafa kjól, sem þú hefur sjálf bú- ið til handa frænku þinni. — Þú hefur verið mér mjög góð, ungfrú, sagði Jeanne. — Þú hefur hjálpað mér og gert margt smávegis, sem stúlka í þinni stöðu hefði ekki gert. Ef þú vilt vera falleg í þessu samkvæmi í kvöld, þá skaltu tara í kjólnum. — Er þér virkilega alvara, spurði Alloa. Hún horfði frá sér numin á fallegan, glitrandi kjól- inn. Þetta var einmitt kjóllinn, sem hana hafði dreymt um. Hún sá fyrir sér svipinn á-Dix, þegar hann sæi hana og hún vissi, að hann þyrfti ekki að skammast sín fyrir að kynna hana fyrir vinum sínum, ef hún væri í slíkum kjól. — Auðvitað er mér alvara, sagði Jeanne. — Smeygðu þér í hann. Ef það þarf eitthvað að laga hann, þá hef ég nógan tíma til þess^ Alloa fór úr léreftskjólnum sín um og Jeanne hjálpaði henni í bláa blúndukjólinn. Hann var mátulegur yfir brjóstin og leiddi í ljós fagrar línur þeirra og gerði hana betur vaxna en henni hafði nokkurn tímann dottið í hug, að hún væri. Hann var með stuttum ermum og stífu flauelsbelti. al- settu glitrandi steinum og það skrjáfaði lokkandi í stífu, víðu silkiundirpilsinu, þegar hún gekk á tánum yfir herbergið til að sjá sig í stóra speglinum. — Hann er dásamlegur. Blátt áfram dásamlégur,/hróþaði hön. — Ertu,. alveg ,. viss um, að þér sé sama, þó ég fari í honúm? — Ég vil, að þú farir í honum, I sagði Jeaane. — Nú ertu eins og j þú átt að þér — eins og prinsessa.' Alloa hló. — Eins og ösku-: buska, svaraði hún. — Og þú ert > eins og góða álfkonan í æfintýr-; inu. Mér léið illa að þurfa að I fara í svarta, gamla kjólnum, en' nú er ég 511 önnur , — Það er það. sem fötin gera fyrir konuna, sagði Jeanne. — j Réttu fötin. Alloa fylltist skelfingu við hugs unina um. að Dix mundi alltaf ætlast til, að hún klæddist rétt- um fötum. Honum var kunnugt um það, sem Englendingar vissu ekki, hve föt voru konunni mik- ils virði og hvað þau gátu gert mikið fyrir hana. Það þýddi ekk-j ert að leyna því, hún leit öðru-j vísi út vegna bess að hún var i í fötum, sem hentuðu henni. ! Um leið og henni var hugsað | til framtíðarinnar, spurði hún sig þessarar áleitnu spurningar: — Hver borgar svo þessi nýju föt? Hvernig ætlaði Dix að borga og hvaðan fengi hann peninga? Henni fannst spurningarnar æpa á sig, eins og þær væru hluti af martröð og þær eltu hana, á- reittu og voru með alls konar dylgjur. Hún neitaði að hlusta á þær. — Þakka þér fyrir, Jeanne. Ég fæ þér aldrei fullþakkað og ég skal gæta þess alveg sérstaklega, að ekkert komi fyrir kjól frænku þinnar. — Einhvern tímann, þegar við höfum satnað okkur dálitlum pen ingum, pá ætlum við að setja upp verzlun saman, sagði Jeanne. — Þá kemur þú e.t.v. og verzlar við okkur. Það væri gaman að fá að selja eins fallegri stúlku og þér föt, sem við hefðum saumað — Þú gerir mig feimna. sagði Alloa brosandi - En ef ég á einhvern cimann peninga. svo ég geti keypi mér talleg föt, þá feem: ég áreiðanlega til ykkar. Hún beygði sig niður og kyssti Je- anne. — Þakka þér fyrir, sagði hún enn einu sinni. I DAG - — Skemmtu pér nú vel, sagði Jeanne í áminmngartón. — Ég vona, að maðurinn, sem býður þér í samkvæmið. viti. hve lánsamur hann er. —-Það held ég. að hann geri, sagði Alloa. Hún fór úr kjólnum og fór aft- ur i gamla kjólinn sinn. Síðan bar hún blúndukjólinn varlega inn í herbergið sitt og hengdi hann upp í skápinn Hún lét hurðina standa opna. svo hún gæti séð hann, því henni fannst. að hann hlyti að hverfa og að hún hefð) ekkert til að vera í, þegar Dix kæmi að sækja hana, nema gamla. svarta kjólinn. , ÚTVAIÍPIÐ Pimmtudagur 1. ágúst 7.00 Morgunútvarp. 12.00 Hádeg isútvarp. 13.00 Á frívafct- inni. Ása Jóhannesdóttir stjórnar dskalagaþætti sjómanna. 14.40 Við. sem heima sitjum. Inga Blandon les söguna: „Einn dag rís sóHn hæst" eftir Rumer Godd en (24). 15.00 Miðdegisútvarp. 15. 30 Embættistaka Forseta fslands. ÚtvarpaÖ verður frá athöfn í Dómkirkjunni og síðan í Alþingis húsinu. 16.45 Veðurfregnir Sin- fóníuhljómsveitin leikur íslenzk verk 17.00 Fréttir. 17.45 Lestrar stund fyrir litlu bBrhin 18.00 Lög á nikkuna 18.45 Veðurfregnir. i Dagskrá kvöldsins 19.30 „Prest urinn á BunuvöUum'. smásaga eftir A. Dandet i þýðingu Björns Jónssonar Margrét Jónsdóttir les. 19.50 Stefán tslandi syngur. 20.10 Dagur I Vík. Stefán Jónsson á ferð með bljóSnemann. 21.15 Orgelsónata i f-moll eftir Mendels sohn 2130 Útvarpssagan: .JJúsið f hvamminum" eftir Óskar Aðal stein. Iljörtur Pálsson les (1). 22.00 Fréttir og veðurfregnir. 22. 15 Kvöldsagan- „Vfðsjár á vest urslóðum" Kristinn Reyr les. 22.35 Kvöldhljómleikar. 2315 Fréttir f sturtu máli Dagskrár- lok. Föstudagur 2, ágúst. 7.00 Morgunútvarp. 12.00 degisútvarp. 13.15 Lesin Há- Á morgun næstu vifcu. 13.30 Við vinnuna: Tónlelkar. 14.40 VIB, sem heiima sitjuim. Inga Blandon les söguna: „Eihn dag rás sólin hæst" (25). 15.00 Miðdegisútvarp. 16.15 Veð- urfregnir. fslenzk tónlist. 17.00 Fréttir. Klassfsk tónMst. 17.45 Lestrarstund fyrir litlu börnin. 18.00 Þjóðlög. 18.45 Veðurfregn- ir. 1S.00 Fréttir. 19.30 Efst á baugi. Magnús Þórðarson og Tóm as Karlsson fjalla um erlend mál efni. 20.00 Sönglög eftir Hugo Wollf. 20.20 Sumarvaka: a. „Vond ertu veröld" Auðunn Bragi Sveinsson skólastióri talar um kveðskap. b. „Geysisgos 1911" Agústa Björnsdóttir les úr ferða bóik Alberts Engströms. c. Karla kórinn Fóstbræður syngur ís- lenzk lög. d. Söguljóð. Ævar R. Kvaran les „Gunnarshólma" ef tir Jónas Hallgrimsson og „Balthaz. ar"* eftir Benedikt Gröndal. 21.30 Ilindi'mith og Stravinsky 22.00 22.16 Kvöldsagan: „Viðsjár á vesturslóðum" Krísann Reyr les (7). 22.35 Frá Tónlistarhátfð f HoHandi. 23.10 Fréttlr i stuttu mali. — Dagskrárlok.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.