Vísir - 30.10.1977, Blaðsíða 13

Vísir - 30.10.1977, Blaðsíða 13
VISIR 13 Hvað er svo glatt? Ég hef, eins og fleiri af minni kynslóð, misst af öllum merkis- samkomum i sögu tslendinga. Konungskomunum, Alþingishá- tiðinni og Lýðveldishátiöinni, að ég tali nú ekki um Kopavogs- fundinn og veisluna á Grund. En liklega hef ég ekki misst af miklu. 17. jiíni hátiðahöld sem ég upplifði endur fyrir löngu rugluðu mig svo í riminu að ég hélt helst að einhver væri dauð- ur og nú ætti að fara að jarða. Síðan hef ég látið liklausar jarð- arfarir eiga sig. Á afmælisárinu 1974 gafst mér svo i fyrsta skifti kostur á að upplifa sögulegan atburð. En gamla 17. júni minningin fældi mig frá herlegheitunum svo ég ákvaö að leggja land undir hjól og fara norðri land. Reyndar hélt ég, um það leyti sem ég var að leggja af stað á miðjum föstudegi, að líklega færi ég ein- hvers i mis. Rikinu hafði verið lokað, sjálfsagt i þeirri trú að svo stórkostleg skemmtiatriði yrðu á boðstólum á Þingvelli að forða yrði öiium frá að missa af þeim, — ja svei. Og á sunnudeginum skundaði fólk á Þingvöll til að haida upp á Indriða sinn og Matthias sem þóttust ætla að skarta sínu feg- tirsta. Það lá við ég öfundaði það. BiIIinn minn hafði brætt úr sér norðuri Vatnsskarði svo ég hirðist á Akureyrarflugvelli bið- andi i-i'iir flugi. Skapið mátu- lega fúlt fyrir islensk hátiðar- höld. i Biðin eftir flugvél varð löng og á endanum drógu ferðafélag- arnir mig með sér að bensin- sjoppu i nágrenni vallarins. Við fengum okkur sæti austan undir vegg og hlustuðum á beint út- varp frá Þingvelli gegnum gjallarhorn uppi á veggnum. Efnið var ámóta upplifgandi og lýsing frá fótboltalandsleik. Landsieikir vinnast þó stöku sinnum en við hátíðahöid virð- ast allir öfrávíkjanlega tapa sér. Þulurinn tilkynnti næsta dag- skrárlið, hátiðartónverkið, ogá- hugaleysið skein út úr gjailar- horninu. En vfti menn. Tón- verkið sem i upphafi virtist ætla að þræða hefðbundnar leiðir breytti skyndilega um stefnu. Fiðlurnarhéldu niðri sér andan- um og rafmagnsgítar fór af stað með rólegan bassagang i bak- grunni. Manninum I næsta stól varð svo um að hann missti Is- dolluna og góndi ráðvilltúr upp i gjallarhornið. En rafmögnunin hélt átram, orgel og fleiri gítar- ar bættust i tónverkið. Og þótt þetta væri ekki ýkja tilþrifa- mikið tónverk bar það þó af öðr- um dagskrárliðum eins og gull af eiri. Indriði, Matthias og gjallar- hornið voru nú ásamt tónskáid- inu orðin okkar uppáhðld. En sú dýrð stóð stutt. „Tónverkið" tók skyndilega enda og popphljóm- sveitin byrjaði að spila kunnug- legan rokkara. Uria Hip, fullyrti maðurinn i næsta stól. öria Hip á þjóðhá- tið, það var gott trix hjá þeim. En þvi miður, trixið kom alls ekki frá þeim Indriða og Matthi- asi. Stelpurnar i sjoppunni höfðu af svo listilegri nákvæmni svissað af Þingvelli yfir á plötu- spilarann að við létum blekkj- ast. Og kannski segir það allt um Islensk hátiðahöld að aflóga popphljómsveit skyldi koma okkur í hátíðaskapið sem Þing- vallardagskráin hafði rænt. í Suður-Ameriku ku hátiða- höld of t vera svo skemmtileg að menn gleyma að drekka sig fulla. A islenskri samkomu verða menn hins vegar að velja á milli þess að drekka frá sér vitið eða drepast úr leiðindum. En hvað um það. Þetta var sniðuglega gert hjá stelpunum á Akureyri, þvi verður ekki neit-.; að, en þó ekki einsdæmi. Sinfón- iuhljómsveitin sjálf hefur nefni- lega staðið fyrir álika plati og stundar þaðkannski enn. É;g hef rætt við fjöldann allan af sam- komuhússtjórum vitt og breitt um landið og f|estir hafa sagt mér að einmitt i þeirra húsum finnist Sinfóniunni best að spila. Hver fyrir sig státar þvi kampa- kátur af besta hljómburði utan Reykjavikur og kallar Sinfóni- una sér til vitnis. Sjálfsagt fær Sinfónían ómælt kaffi og magn- aðar brauðtertur útá hrdsið og samkomuhúsahöldar geta jú verið i sjöunda himni. A.m.k. þar til þeir koma saman og fara að segja hver öðrum tiðindin. Að endihgu vil ég leggja til að Sinfóníuhljómsveitin og sjoppu- stelpur að Norðan verði fengnar til að sjá um næstu þjóðhátið. Prakkaraskap og góðan hljómburð ætti þá a.m.k. ekki að skorta. *fe*^V KENWOOD heimilistæki spara fé og fyrirhöf n ^.mT»o(V«J^

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.