Tíminn - 25.06.1969, Blaðsíða 3

Tíminn - 25.06.1969, Blaðsíða 3
MTOVIKUDAGUR 25. júrú 1969. TIMINN Með morgun- ^affinu EfckdumTiaiðiuir einia fawæintdst í anmað stoiipti, o@ getok aS ediga rífca efcfcju, er var uin ílimnm- tugiL Þegiar biónaivígslumod «r lbfaiS ag Hiijiónttin tooinu heim, for maðurimii að sýnia bönniutn sínum toouuma og mæHti: ,,Nú, aú, böro. Kyissið þáð toomuoa. Þetiba er mýia oTiairnimiara, sem ég lotfaði að koma mueð banda ytok- ur". Anma ldltia bortflir lenigi þegfjandi á nýju mömmnuinia, em segSr síðami: „Patobi, nú hief- uir<ðiu látiið pttata þilg failiega. Búm er aills <etk£kíL mý". BomcE noktour í Eyjatfirði hatfSi orSið setour fumióínin urni brulggum álflengiis og setotaiðiuir. Haom gireiilddí sektainfiéð imlöglun- arlaust, em banm víltíi gjairoian fá tovibtun, tfiyór gireiðsiluiini, en íógieti tevaS þaS etotoi vemrju, að Nei, elskan. Ég get ekki munað nokkuð sérstakt við dagiim í dag. gefia tovittianik fymir slítou. „Trúið þér á dómsdag, herra fágieti"? spurði bóndimm. „Já, það er saimtoviæimit ofckar lötgiieiddu trú". „Jæja", svairaðd bóndiino. „Á J>e(iim degi verður sagt vdlð mig: M hefuir bruiglgað áfieoigd otg bnotiS lög ttamdB þínis. Já, herra, segd £g, em hetf bomgað míinia sefct fyrdir það. „Hvair er þá tovittunini?" muti þá viera sagt. og fininst yður, henna tftógieti, að notokur imiedoding sé því, að ég sé að hlauipa attfla lleið til hel- viffis efltitr yður eða ftuillitirúum yðar á slítoum diegi, til aS mé í fevittumimia?" Heldurðu að það sé garnaflækja? Edohverjia tánni kom kona tii læfcnis. Herani Mð aMlbatf iMa, sagSi húm. Hún batfSi verk, en vissi eigdtnljega ekfci hvar, og þagar hamtn leiS flrá, vissd húm eigiimlliega efcki hvermig. Lætonir ima tófe þessu öfc vet, og þegar kooam hafiði iotoið hdmmi ógmeini liegu sjútodómslýsimigu simmd, á- kvaö banm að svara í saima bóm og sagði: „Það er engum blöð um um það að flietiba. Þér eruS veitoair af — ég veiit etoki hverju, þér verSið að tatoa eilbbhvaS ino, ég veit etoki hve oft á dag og ég veit efekL, hvaS lanigom fcíma, en þá mum yður batna, en ég veit etoki hvenœr." (""} C kj ^J I Þetta er ágætt en þau láta P^ /F KA 2V I y\ I ' ^ I sv* ^S næ honum ekki! Stúltoam á tveggja dáltoa myindámmi er Tricia Nixom, dótt ir Nixons Banidiairíkjaforseta. Tricia er sögð fremur lögulieg stúlltoa, og húm er tuibtuigu og þriggja áxa að addri. Að undan förnu hetfur mifcið verið um þa<5 niita® í banidarístoum vifeu ritum, að fyrir skömmu, er fumduim þeirra bar samam Triciu og Charles Bretaprims, batfi farið eimtoar vel á með þeim, og blöðim smjaitta nú noktoulð á því er þau kalla Það er víst ekki hægt að bimtast al'lit í eimu á hóteli og biðja um vflðtal við óperusömg- konu, að mimmisita kosti efcki ef húm er fræg eins og María CaH- as. Þetta átti sér þó stað um dagimm í Uehisar í Tytfclaodi, en þar er Oaillas uim þessar muoidir að leitoa í sdnmd fyrstu kivifemiymd, sem heiita mum „Medea", og tyrknieskur ráð- hienna, Nihait Kursat aið nafmi gerði sér sérsbafca ferð fljúg andd þamgiað út eftir, finá Amk ara tdl þess alð heiðna söoigkon uma mieð Dærveru simni. Ráðhennanm gefck virðuleg- um sfcrefum inm í amddyri hótelsiins ásaimt fylgd'arliði sínu og ba® um að koma sín yrði til kyomit síkiigkoniuinffli. Þjónm fór en kom voo bráðar atfltur með eftirfanandi skiliaboð: „Ég er þreytt, og vii ekki taila við þig." Alivariega móðgiaður, en jatfotfiramt i djúpum þönkum fiió Kursat aftur til Antoara, þar sem hano fullvissaði blaða menn um að ailt hefði gengið að 6stoum, en hims vegar hefði haom ekki í hyggju að ræða aftur við Cailas. „það sem Chairles hvísiaði í eyna Triciu"! Þa® virðist næstium hlœgi iegit að bendíla þau hvort vi® ammialð, segja Bretar, en bæta svo við, a!5 þessi skrif baoda- rfstou Maiðlanoia séu eðlileg, þar sesm það vsari sannanlega mikil vegtylia og heiður sem USA væri gerður, ef Charles prims lyM svo Ilágt oð kvæmiast venju iegri banidairiskri fonsetadóttr ur! Cailias saigði hins vegar urni þetta: „Þessi mialður hefur alis enigaino skilniog á kurteisisvenj uina." Þrettán ára stúltoa og fiinimtán ára dremgur eiga að leifea aWhiluitverkio í nýrri sænstori ástarmymd. Parið, sem örugglega verða þar með ynigstu elstoenidur heimsims, þ. e. a. s. á hvilta tjaldinu, leika skóllalbörn sænisk sem heita Aoo-Sofiie Kylim og Rolf Sohl mam. Kvifemyndio, sem muo eiiga a® bena titildom „Astar- saga1" á að fjaUa um hima fyrstu ást þessiama tveggja bairma, sem alast upp og leika sér saimiam tíSum í húsagarði í Stokfchólmi. Leikstjóri verður Roy And ensson, en bamm er aðeims tuitbugu og sex ára gamail, ný útstorifaöur af kvikmyndaskóla. Sæmsfca söng- og leikkonao Anita Lindblom muo eiga að leika móður stúlkuooiar, drykkjuþrútoa og taugaveikl- aða konu. í Parfe irrinu nú wrz ui-i. sex þúsumdiir flœkingia. Þessir flœkingar bafa himgað til átt notokuð vÍ9a siamastaðd umdir brúm og í holræsmm borsjairioin ar, en niú fer að harðma tíð. því alflar hioar gömilu og róman tízitou birýr borearinmair eru cmíiSlH i,p smátt að bvwfa, em í stað þeima tooma nýjair stál- brýr sem ekki bióSa utjd á nieio „þægindi" fyrir útdttegu- menm. Einmiiig verSur erfitt fyrir fl'æ'kiinga að aifla sér fæðu, þeir hafa himisað til setaið stuodað smá hmupl og b.iofnað á Les HiaiWes, en þar hefur aöal fæðu rmartoaiður Partsar veriS firá því á Tniðölduim, en hanm hefir niú nnðiið aið vSkja fyrir öðrum mairtoaiði, öOHum tætoniilegiri og gerðuim mieð það fyrir auiguim að útílotoa allian sóSasfcaip í knioigum matioo. ÞaS er því beldur fardð að harðma á daloum fyrir hdoa breoinivínsþriitnu heimspek imiga siem alJia tlíð hatfa sett nokkuro svdp á París, lögnegiiam reynir neyndar að koma þeim nototouð til aSstoðar, byggt hef ir veri® sérstafct beimdM fyrir þá, og á þetta bedmdlli eru þeir stuindum fluittir í lögregiuibil- um. bvegnÍT hátt óg tóist, settir í liækindssfcoðum, ratoaSir •¦ ¦ og klipptdr og getfdm heilmœm fæða, og jatfmvel boSið aS dveljast þarna tiiŒ flrambúS'ar á kostnaS nítoÍHÍns, en fram fcil bessa hafa aSeios 250 flæk- imgar dvalliS þairna svo notokru nemi, lögreglBm segir þaS athjigildisvert að tooour séu 1 mfflduim mdomiihluiba flætoinga, en þaS stefar senmitega af því að þær eru etoki iatfntfusar fcil aS Itálba öM þægioidi löod og Mð og sofa uodár berum himoi árið um fcríog, em eiino- ig eru konur tíðum harSari af sér við aS horfast í augu viS líflgbaráifctuoa, og eioodg hafa þær alltaf eima átoveðoa at- vinougpeiin vísa, bnegSist þeim aMlt ammiað. ReuterÆrétt frá Sao Pauiio í Bnazilíu. heroiiir. að himm þrí- buigi Lucio SiOiveira hatfd veriS í samfewæmi og drukfeið eilnium of imikið. Hamn lagðist tiil svefos á hedmleiðiintni í hrúigu af bdtoi, S'em vertoamiemin höf ðu skiKð eft ir. — Dagiino efitir vatonaði Lucio Siliveiira sem styítta. f Hditinn atf Mtoama hans batfði tniýfet upp bifcið og bamo sötok dýpra og dýpra umz- svo toom, / að aðeios böfuSiS stóð upp úr. Og begar bainin vatomaSi, hatfðd oitoið stífoað aftur, og Silveira vesilimguirimm sibóð út í lotftið eios og steimistóipi. Fólk sem fnam hjá gefck, reymdi að frelsa hanin, en áramig uirsfliaust. Þá var toaliað á slöktovi liðáð og sdökfc'áliðsmiennirnir stoáru hamm úr bikbaugmum, síð am var Lucio fluittur á sjúkra- hus og sagt er, að aldinei hatfi sézt '•eiðard maSur í Sao Paulo. pað ^ók hiúkrumankO'niirinBr Mla kluktoustumd að f jarJægja odkið aP fuidu og nú gietur Sdl- veina ^otes tetoið gleði sína afft- ur, þ. e a. s. etf haon hetfur néð sér eftir timburmeinoiiina. í- —

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.