Vísir - 21.06.1979, Blaðsíða 12

Vísir - 21.06.1979, Blaðsíða 12
VtSIR Fimmtudagur 21. júni 1979 12 skeljasand fyrir Sementsverk- smiöjuna og eru skeljasands- miöin út af Syora-Hrauni I Faxaflóa. „Þaö getir bæ&i veriö kvika og rok", segir Sigurgeir, þegar hann er spuröur hvort oft sé erf- itt að landa á Akranesi. En þennan daginn er hvorki kvika né rok. Vio liggur ao segja megi aö þao sé stafalogn, og rusla- haugurinn inn viö Sundahöfn skartar sinu fegursta, þrátt fyrir sólarmissinn. „Tilkomu- mikil sjón fyrir ferðamenn á er- lendu skemmtiferöaskipunum", segja menn um hauginn og likja honum viö ruslahaug á tröppum eöa viö útidyr fallegs einbýlis- húss. Sprautaö á hrauniö Við siglum fram hjá Viöey og skipstjórinn er spurBur um skemmtilegar sögur af sjónum. Hann hristir höfuöið og tottar pipu sina. „ÞaB skeður vana- lega litið. Þetta er svo föst rúta", segir hann. Eftir stutta þögn bætir hann viö. „Viö vor- um heilan mánuð I Vestmanna- eyjum aö sprauta á hrauniö rétt eftir aÖ gosi6 byrjaöi, ef maour kynni bara að segja frá þvi. En ég er enginn sögumaöur". Sandey var send til Eyja I sömu viku og gosio byrjaði og Sigurgeir sagði aö þaö heföi verio stórkostleg sjón, en um árangur af dælingu skipsins vildi hann láta aðra dæma um. „Menn héldu þó aö hún hefoi haft áhrif", sagöi hann. „Þetta er falleg siglingarleið i góöu veðri og oft skemmtileg litabrig&i I Esjunni", segir Gunnar Pálsson og Sigurgeir bætir vi&, a& þa& gildi nú um Akrafjallið lika. Hvorugur haf&i gengi& á Esjuna en Gunnar sag&ist alltaf vera á lei&inni þótt hann hef&i enn ekki latið af þvi ver&a. Hins vegar kvaöst Sigur- geir hafa gengiö á Akrafjall. „Þaö er örugglega hvergi betra a& vera á sjónum en sem stýrima&ur á Sandey", segir Guðmundur og bætir viö, „ef sjómennsku skal kalla". Guð- mundur hefur bæ&i unniö á far- skipum og fiskiskipum, verið samtals fjögur ár á sjónum og ætti þvi a& geta trútt um talaö. „Þetta væri gó&ur hlutur ef þetta væri lo&nufarmur", segir hann. „GOBUR HLUTUR EF ÞCTTi Við Sævarhöföa í Reykjavík liggur Sandey, eitt af undariegri skipum ís- lenska f lotans. Það er ekki aðeins að það sé undarlegra í laginu en f lest önnur skip heldur er farmur þess lika einkennilegur, neínilega möl og sandur í bland. Þetta efni sogar skipið úr sjónum með þar til gerðum dælubúnaöi og ætli það sé fjarri sannleikanum að segja þorra húsanna í Breiðholtshverfi byggða á Sandeyjarsandi. Ekki svo að skilja að fólk hafi byggt hús sin Á sandi/ heldur MEÐ sandi, — því steypustöðvarnar á Stór-Reykjavikursvæoinu og víðar kaupa sand af Björgun hf. sem rekur þetta sandsuguskip. Á sex tíma f resti Sandey kemur oftar a& landi en önnur skip. A þvl skipi er túr- inn aöeins sex klukkustundir aö meöaltali, en þa& er unniB allan sólarhringinn á vöktum og ekki fariö I land nema á hálfs mán- aöar fresti. Þá eiga menn viku fri I landi. Vi& snörumst um borö um þaö bil er sólin ku vera hæst á lofti. Hún lét þó ekki sjá sig fremur venju. Hins vegar lét einn skip- verji sjá sig hvar viö stóöum vandræöalegir I brúnni og bauö okkur niöur I eldhús. Frivaktin var buin aö snæ&a en þeir sem vi& áttu a& taka sátu og skóflu&u I sig ilmandi steiktum fiski. Viö fórum aö dæmi þeirra. „Þa& hefur gleymst aö ræsa strákana", segir Sigurgeir Pét- ursson skipstjóri og saknar tveggja manna sinna aö borft- inu. Sigurgeir er búinn a& vera á Sandeynni I þrettán ár. Hann segir, a& fasta áhöfnin sé yfirleitt búin a& vera lengi á skipinu, t.d. séu hjón á skipinu búin a& vera I fjórtán ár. Þau voru þó ekki meö I þessari ferö, heldur voru i friviku, og raunar vanta&i alla af föstu áhöfninni nema tvo I þennan túr vegna sumarleyfa. Sjómannaskólinn og Engeyiarviti Þegar obbanum af sandinum hefur veriö dælt tir lestunum er lagt I'ann. Gunnar Pálsson stýrima&ur gengur me& okkur um skipiö og sýnir okkur leynd- ardóma þess og því næst fylgir hann okkur upp til skipstjórans og Guömundar Ingva GuB- mundssonar stýrimanns, sem heldur um stýriö.. Ot Elliöavoginn er siglt eftir mjórri rennu og er farift eftir mi&um úr landi. Þar sem grynnst er i voginum er ekki nema meter ni&ur á botn á stór- straumsfjöru og skipstjórnar- menn veröa þvi aö hafa augun opin þegar siglt er eftir renn- unni. Mi&in i landi eru uppi á Sævar- höf&anum, tvö bleik þrihyrn- ingslaga merki og þegar þau bera i hvort annaft er „allt i gó&u". Þegar þau gilda ekki lengur taka viö sams konar merki á Gufuneshöf&a og þegar Sjómannaskólinn ber i Engeyj- arvita „axlar" skipiö sig og stefnan er tekin á öxlina á Akra- fjalli. Reykháfurinn á Kletti er llka gó&ur til vi&mi&unar og er óspart notaöur, en siöan „hatt- ur" var settur á reykháfinn á Sementsverksmiöjunni á Akra- nesi er ekki nema hálft gagn af honum i þessu tilliti. „Sigurgeir skipstjóri gat allt- af reiknaö það út eftir reyknum frá Sementsverksmiöjunni hvort hægt væri aö landa á Akranesi", segir Guömundur. Sandey sækir annaö veifið SKROPPIÐ I FERÐ MEÐ SANDDÆLUSKIPINU SANDEY Á HVAL- FJARÐARMIÐ I fjóra flokka Yfir sumartimann er skipiB I stö&ugri vinnu allan sólarhring- inn en yfir vetrarmánu&ina er frl um helgar. Mikil eftirspurn er eftir sandinum, sem skipt er I fjóra flokka eftir grófleika. Þó kemur fyrir yfir háveturinn, þegar minnst er aö gera I bygg- ingari&na&inum, a& inn vi& Sævarhöf&a myndist sandfjall, SysturskipiB Sandey II er Hka sanddæluskip, en þaö einbeitir sér a& grúsi, sem er blanda af sandi og möl, einkum notuö til uppfyllingar. Þarf ekki að hlaupa í strætó Ofanþilja lengst aftur á skut skipsins er Oddný ólafsdóttir kokkur nýkomin úr frystinum, sem þar er staösettur, me& jóla- köku I hendinni. „Ég er hús- móöir úr Brei&holtinu", segir hún, „og bara búin aö vera hérna I viku". Oddný er þó ekki alveg ókunn- ug sjónum. „Fyrir u.þ.b. tutt- ugu árum var ég á sanddælu- skipinu Leó og vi& vorum eink- um I Hornafir&i þá. Eins var ég þerna á millilandsskipum um skeið, bæ&i norskum skipum og hjá Eimskip". „Mér Hkar vo&alega vel á sjónum. Þá þarf ma&ur ekki a& hlaupa I strætó", segir htin. Oddný lætur vel af eldunaraö- stö&unni i skipinu og segir eina gallann vera þann, a& engin kælia&sta&a sé ni&ri. En viö snú- um talinu aö norsku frökturun- um. „Viö vorum tvær stelpur úti I Noregi aö vinna", segir hún, „og viö unnum hjá dýnamit- Gunnar Pálssd Gu&mundurln

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.