Alþýðublaðið - 31.03.1922, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 31.03.1922, Blaðsíða 4
ALÞYÐUBLAÐIÐ ýkomið hauda sjómönnum: Gúmmistigvél ('aá og lág), Olmkápur. Sjóhattar. Trébotnaskór. Færeyskar peysur. íslenzkar peysur. íslenzk ulkr aærföt. Sjóvetíingar. Sokkar. . TreBar. jbnpjéL Reykvíkinga, Pósthússtrætl 9. A Lsugaveg 24 C er tekid á iflóti taut tii að straua. -r- Sstroa þótt tauið sé óþvegið. Alþbi w blað allrar alþýðu. Handsápur «ru ódýrastar og bextaF í Kaupfélaginu. Laugav 22 og Pósthússtræti 9. Hið almenna brunabótaféíag kaupstaðanna. Með því að verðmæti búsa lækkar með Iækkaadi verði á bygg- iugareffii og verkaiaunum, ern margar húseigair í bænmn nú virtar til brunabóta hærra eu sanavirði nemur, og sksl húseigesdum þvt bent á, sjilfs sín vegna að beiðast endnrvlrðingar á húseignnm sínum, svo samræmi verði milli vátryggingarupphæðar og sannvirðis. Brunatjón má ekki verða til ágóða fyrir eiganda hins ísygða, og þar sem bætur fyrir skemdir af eldi verða að byggjast á raun- verulegu verðmæti, þegar tjónið ber að, jafnvel þðtt tryggingar- skífteini sé fyrir hærri npphæð, — enda er það berallnis tekið fram í gildandi samþykt biunabótaféiagsins, — mun húseigandi greiði hærra brunabótagjald, en nauðsyn krsíur, ef trygt er fyrir hæna verð en sannvirði. Húseigendur geta einn sinni á árinu frá 1 spríi 1922 til 31. márz 1923 sér að kostnaðarlausu æskt endurvhðingar á búseignum, sem hafa verið endurvirtar á timabilinu frá i- sprii 1916 til 1. aptíi 1922, og þykja nú of hátt trygðar. Viðvikjandi endurvirðingu snúi tncnn sér til uiadirritaðs. Brunamálastjórion ( Reykjavík, 28 marz 1922 Sigurður Björnsson. RitBtjóri og ábyrgöarmaBur: Ólafur Friðriksson. Prentamiöjan Gutenbérg. Edgar Rict Burrougks: Tarzant Svo fór Tarzan, og veiddi eins og vani hans var á leiðinni til kofans. - 1 Svertingjarnir gerðu margar atrenm.r, áður en þeir komust frám hiá hinu hræðilega andliti í hiiðinu, ög þegar þeir sáu, að örvarnar og maturinn var horfið, voru þeír fulivísir um, að Mirando hefðí séð hinn ilia anda skógarins. Þeim fanst það bein skýring. Þeir einir dóu, sem sáu þennan hrieðilega skógarvætt; því hafði nokkur sá, sem var á lífi 1 þorpinu, séð hann? Þeir, sem dóu, hlutu því að hafa séð hann, og látið lifið fyrir þá sök. Ef þeir létu hann fá nóg taf mat og örvum, mundi hann lata þá í friði, ef þeir sæu hann ekki; Monga gamla iét því það boð út ganga, að hér eftir skyldu ætíð örvar flylgja matnum, og það var gert. Þegar Tarzan nálgaðist ströndina, sá hann óvænta og ókunna sjón. Stórt skip lá fyrir landi, og dálítill bátur var settur á þurt í fjörunni. En, það sem þó var merkilegast, allmargir hvítir menn gengu miHi kofa hans og bátsins. Tarzan sá, að þeir vóru að ýmsu leiti Ukir mönnun- um í myndabók hans. Hann læddist eftir trjánum, unz hann var kóminn fast að þeim. - Þeir voru tíu. Dökkir, sólbrunnir og skuggalegir á- sýndum. Þeir voru nú allir samankomnir við bátinn og töluðu bæði hátt og reiðilega, með allskonar fett- um og brettum og steittu hnefana. Alt í einu lagði einn þeirra hendina á öxl stórum manni sem stóð við hlið hans og allir hinir höfðu verið á móti. Þessi maður var lítill vexti, svipljótur og minti andlitið Tarzan á rottu. Litli manurinn benti inn til skógarins, svo stóri mað- urinn {leit við. Þegar hann snéri sér við, drð svipljóti maðurinn upp skammbyssu og skaut i bakið á stóra manninum, sem fórnaði upp höndunum, ridaði til,'og' steyptist dauður um á ströndina. Tarzan varð steinhissa á hljóðinu, sera vopnið gaf frá sér, hann hafði aldrei heyrt annað eins, en ekki fann hann tii ótta. Hann varð hálf truflaður af því hvernig þessir hvftu gestir hegðuðu sér. Hann hnyklaði brýrnar og varð hugsi. Hann hugsaði sem svo, það var gott að eg gekk ekki strax fram til þess að heilsa þessum hvítu mönn- um eins og vinum. Þeir voru, að þvl er virtist, engu betri en svörtu mennirnir — engu betri en apárnir — alveg eins grimmir og Sabor. Sem snöggvast horfðu hinir mennirnir ýmist á ljóta manninn, eða líkið á strðndinni. 1 Svo fór einn þeirra að hlægja og klappaði litla mann- inum á öxlina. Umræðurnar héldu áfram, bendingarnar voru engu minni, en rifrildrið var hætt. Alt í einu settu þeir fram bátinn, fóru allir upp i hann og réru til skipsins, þar sem Tarzan sá fleiri ménn á ferð. Þegar þeir voru komnir upp í skipið, rehdi Tarzan sér til jarðar og læddist til kofa sfns í skjóli trjánna. . Hann sá, að alt hafði verið rannsakað 1 kofa hans, Bækur hans og ritbíý láu á gólfinu, spjót hans, skýldir og aðrir dýrgripir voru á tvíst og bast. Þegar hann sá vexummerkin fyltist hann gremju og örið á enni hans tútnaði út. Hann flýtti sér að skápnum og leitaði í neðstu skúff- unni. Hann varp öndinni iéttara er hann tók upp litla. kassann og sá, að alt var ósnert í honum.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.