Alþýðublaðið - 11.04.1922, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 11.04.1922, Blaðsíða 2
ALÞYÐUBLAÐIÐ tjóni þó hún gerði ei neœa smá spjöli. Veit eg sð siuiir segja og hafa sagt að hér séu mörg hú« járni varin, en hin ersi hka mörg sem eru það ekki, og þ^gas þrumur ganga og straumur er á Ijósaþráðunum— sem sjaldan er þó láíin vera sem betur fer þegar veðri er þannig háttað, en komið getur það fyrir — þá er það ekki trygg vörn þó húsin séu Járn klædd og minni viðleitni er ekki hægt að sýna en eiga þrumu leiðara, — Menn ræða nú og ritá um fram iarir eg mikið er talað um — og enda gert — að tryggja sem bezt Hf sitt og eigur, og er þcð í alla staði lofsvert, en náið er nef aug- um og ef okkur á að vetða vel ágengt, þá er þess að gæta sem bezt, að rifa það ekki niður með annari hendinni, sem við leggjum upp með hinni, en þið geram við með því, að láta vanta þá nauð synja hlutí, sem eg hefi áður drepið - hér á, því að þeir muou fremur tryggja Hf, heilsu og eigur. Fleira mætti týna til, sem »ð Hafnarfjarðarkaupstað skortir til flnnanlega, en eg iæt nú staðar numið hér að sinni. Vii að eins benda hinum leiðandi borgurum Hafnarfjarðar á, að ef að BUínsr- fjarðarbær á að eigsast glæsilega íramtið — sem eg veit sð verður, ef réttilega er stjómað — þá meg um við ekki venja okkur á það gamla og úrelta húskaparlag, að spara eyririnn en kasta krónunni Haínarfirði 10. aprii 1922. Agúst Jóhannessvn. \\l eyðaiðs ajl. Eftir Armóð. Láttu þér ekki tii hugar koma, verkamaður, að þu hafir aldrei haft neina löngun til þess, að verja starfskröftum þínum á ann- an veg en þsnn, að vera æfi þína vafinn innan i kongulóarvef mis- munandi þungra þrældómshlekkja, sem kapitalistinn, stóreiguamaður- Inn, hefir spunnið yfir höfði þér. Heldur þú máske, að það hafi í æsku verið þín heitasta ósk, að pu fengir aldrei á Iíísleiðinni tæki- færi til annarar umhugsunar, en að seðja og klæða líkama þinn? Að þú yrðir notaður stm vinnu vél, es' endrum og sisnum þurfi smurningar við, og eftír að einu sinni er búið að koœa á hreyfingu sé mjög árfðandi að hafa sem bezt not af á meðan gangverk vélarinnar er í fullu fjöri? Nei, það er kapitaiistinu sem hefir h&slað þér þennan or'ustu- völl, og vafið þig vanþskkingar- feldi Vanans. Það er kapitalistinn, sem litað hefir Jarðsvörðion blóði þinna stétt- árbræðra, öld eftir öld. Þið er kapitalistinn, sem með fagurgala, svikum og svipuhögg- um knýr þig tii þess að fylla f eyðurnar, sem hrökkva kunna í gullforða hans, raeð skattaalagn ingu, sem aðallega kemur niður á vöruoni sem þú neytir, i óbtin- um sk'éttum. Litur þú í kring um þig, verka- maður, gefst þér kostur á að sjá þúsundir og aftur þúsundir prúð búinna karla og kvenna, sem þú f „sveits, þíns andlitis" eiur önn fyrir. Hingað og þangað innan um þsssar þúsusdir sérðu skjóta upp mannverum, svo afmynduðum af ofnautn líkamlegra fæðutegunda, að þær virðast varla einfærar ferða slnna. En þu verður ef til vill viku eftir viku og mánuð eftir mánuð að ráfa úm borgir og bygðarlög atvinnulaus og peningaiaus, neyt andi þess sem fyrir hendi er næst, með tóman malpoka á baki, allur þinn farareyrir hafði gengið f op inber gjöld, til veizlufagnaðar og Ufsviðurhalds hinnar ráðandi stéti ar, auðvaldsins. Er þetta réttlátt? Hvers vegna þarft þú að líða skort, sem ert hinn „starfandi kraftur", viðhald allrar framieiðslu i heiminum? Af því að kspitalistinn, peninga maðurinn, setur þér alstaðar stól inn íyrir dyrnar, því einmitt öll hans velferð byggist á því, að halda verkalýðnum niðri £ hyldýpi mentunarleysis, eymdar og ör' birgðar. Að hefja upp verkalýðinn, það boðar dauða kapitalismansl Verkamaðurl Xjt öllum áttum bera hljóðbylgjur loftiins að eyr- um þínum — í þúsunda tali — neyðaróp branðlausra og klæð lausra afkomenda þinna og þinna samherja, sem hafast við í miður heilnæmum kjallaraholum, eða uppgjafa hænsnahúsum, þ^r sem sóiarijósid fær máske aldrei sð ná með sín hreiníegu, sterku armtók. f hverju horni hanga myg'usveppir, og loftið er gegn syrt af líkamlegum Og andlegum sóttkveikjum, Öll viðreisnarvtð leitni þess nýgræðiugs sem upp elst i tilgreindu andrúmslofti, hlýt ur því að kafna i fæðingunni. En á meðan hinir ósýDÍiegu myrkra gerlar, sem fátækt þía hefir óbeinlfnis aiið, sjúga Iffsfjör- ið úr börnum þfnum, baðar auð- vaidið sig i glaumi og gleði Iffs- ins, á kostnað þfn og þessara vesaiinga, sem það er að murka lifið úr. Hvað lengi ætlsr þú, vefka- maður, að iátt það viðgangast^ að auðvaldið, hið tyðandi aflf troði þig og þín afkvæmi gegnd- arlaust niður í fen og foræði eymdar og volæðis? Virðist þér ekki tími til þcse kominn, að þú farir að sprengja utan af 'þér kongulóarvefirtn sem kápitalisminn, auðvaidið, hefir' til þessa haldið þér í, með fögrum loforðum um bót og betrun? Verkalýðurl Fylkið yður þvf öil — karlar og konur .— undir merki frelsisins, skyldunnar við sjálfa yður og afkomendur yðar, og látið „dagstjörnuna björtu", sociaiismann, vera yðar leiðarijós til að neyða í burt „náttskuggann svarta", kapitalismann, úr þjóðlifi voru. Ibn ðaginn ð| vegim. Ur Hafnarflrði. — Togarinn Waldorf koai' é sunnudag með 41 fat iifur, 70 smál. af fiski, Fór aftur í gær. — Fundur annað kvóld i Magna á Hótel Hafnarfjörður. — Bifreið, sem var að fara upp brekku, rann aftur á bak, þegar húa var komin á miðja brekkuna og fór út af vegiaum. Fjórir far- þegar voru i bifreiðinni en engan sakaði. ' Bensinkassinn sprakk. — Mótb. Sóley kom sunnudagr með engan afia. Mun eiga að fara vettur nú. — A róðrarbáta er góður afli. ¦ ¦'¦'".¦ ...--_. / Fræaslalióið fundur ( kvöld kl. tV>. Arfðandi mál.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.