Alþýðublaðið - 11.04.1922, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 11.04.1922, Blaðsíða 4
ALÞYÐUBLAÐIÐ Á Bergst.etrætl 21 B tr cdýrait 0*» bezt gert við príra usa og bamavagna. — Latek og koparhúðaðir Jámmunir. — Vinnan vöoduð Verðið saangj irnt. Lajnsgs ai íundið. Vitjst tii Sigurðar Þorkelssonar, Hildí "brandshúsí; 2—3 herbergi og eldhúi ósk ast til leigu 14 mat' A'gr. v. á. Tíéspœnip fást k-yptir f verk miðjunni Hefili & Sög. Inog. frá G'ettisg. 6 ^LlJ>ýdul>la/>iö •r ódýr&ttta, fjSlbreytUata og bezta dagblað landsins. Kanjr- ið þad og leaið, þi geti4 |M aldrei áo þeaa rtrM. í£ aupið Alþýðublaðið! II' 1 iiiii ¦ '¦"".............¦¦¦¦¦i»m...... ¦ .......-—1 ¦ 11 ¦¦.....¦„¦¦n.....— 1— . m Aiþbl. kostar I kr. á mánuð't. I s. Sterls fer héðan austur og norður um land í nrlnfjferö* flmtud. 20. apríl. Vörur afhendtst þatmig: k langardag 15. apríl til híína á miHi Sands og Sanðárkrófcs. Á þriðjndag 18. apríl til hafna rntlli Hofsóss og Hafnarfjarðar. Ný áætlun er komtn út Skiplð kerour á aiiar h&fnlr þessari íerð, nema Iigélfsfjörð. H.f. Eimskipafélag' Islands. Hús og byggingarlóðir selur JönaS H« JÓnSSOn. — Bárunai, — Sínsi 327. 1,1 Áhetzla lögð á hagfeld víðskilti beggjt aðíta .„ Danskar kartöflur nýkomnar. Johs. Hansens Enke. Eitstjöri og ábyrgðarmaður: Ólajur Fridriksson, Prentsiniojan Gutenberg. Edgar Rict Burroughs. Tarzaa. heljarafli undir hverk ljónsins og sveigði haus þess aftur á bak, svo þetta ægilega óargadýr reis upp i afturfæturnar og prjónaði með framfótunum út í loltið öskrandi af bræði. Risinn fór eins iéttilega að þessu og það hefði verið köttur. Sýnin sem Bretinn sá þarna i afríkuskóginum var að eillfu brend í huga hans. Maðurinn fyrir framan hann var ímynd fturvaxins manns og risaburða, en þó var það ekki það sem réði úrslitum bardagans, því afi hans var lítið borðið sarnan við afl ljónsins. Hann átti yfirburði sína að þakka fim- leik sinum, heila og hníf. Hægri handleggur var kreftur tim háls ljónsins, en með vinstri hendi rak hann hnífinn hvað eftir annað 4 kaf iyrir neðan vinstra herðablaðið. Villidýrið prjón- aði og öskraði en ekkert dugði. Hefði orustan staðið nokkrum sekundum lengur, hefði endirinn orðið vafasamur, en apamaðurinn var svo snar, að Ijónið hafði ekki tíma til að átta sig, íður en það valt steindautt um. Ó.kunna veran sté þá fæti á skrokkinn og rak ttpp hið ógurlega öskur, sem fáum mínútum áður hafði hrætt Clayton svo mjög. Hann sá standa frammi fyrir sér ungan mann, með ymittisskýlu úr ijónsskinni og skreyttan eirhringum á vótum og höndurö; í brjósti hans glóði gimsteinsnisti. Veiðihnlfnum hafði hann stungið í skeiðarnar, og nú yirar hann að taka upp boga sinn og örvamælir, sem ^•hann hafði mist er hann 6tökk á ljónið. Clayton talaði á ensku við Tarzan, þakkaði honum •' ðveisluna og hældi vexti hans og styrkteika, en eina »«varið var starandi augnaráð og axlaypting, sem þýtt ¦'¦;... ^i.-.-'y gat annað hvort það^ að verkið væri ekki þess vert að minnast á það, eða hann skyidi ekki málið. Þegar boginn og örvamælirinn var kominn á sinn stað, tók villimaðurinn — það þóttist Clayton nú sjá, að hann væri — aftur hníf sinn, og skar nokkrar ræm- ur af kjöti úr skrokki Ijónsins. Hann settist á hækjur sinar og fór að éta, og benti Clayton að taka þátt i mdltíðinni með sér. Sterklegar hvítar tennurnar sukku djúpt i kjötið,en Clayton gat ekki fengið af sér að láta það hrátt inn fyrir varir sinar. En hann horfði á hann og datt þá. skyndilega i húg, að þetta mundi vera Tarzan apa- bróðir, sem skrifað hafði miðann á dyrnar. £f svo var, hlaut hann að tala Ensku. Aftur fór Clayton að tala við apamanninn; en svörin voru óskiljanleg, og líktust apagargi, blönduðu öskrum villidýra- . > Nei, ekki gat þetta verið Tarzan spabróðir, því það var sýnilegt, að hann skyldi ekkert í Ensku. Þegar Tarzan hafði lokið máltið sinni, stóð hann á fætur, benti i öfuga átt við það sem Clayton hafði haldið, og lagði svo af stað i þá átt. Clayton var svo ruglaður, að hann hikaði við að íylgja honúm, því hann hélt, að þessi leið lægi dýpra inn i skóginn. Þegar Tarzan sá hann hika, snéri hann við, þreif í hann og dró hann með sér, unz hann var vís um að hann skildi hvað hannœátti við. Þá slepti hann honutn. Loksins ályktaði Bretinn, að hann væri fangi, og sá sér ekki annars úrkostar, en fylgja Tarzan. Þeir fóru hægt, því skógurinn var þéttur. í kringum þá kváðu yið ðskur viliidýra og fótatak dýranna bárust þeim til eyrna.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.