Vísir - 11.05.1981, Blaðsíða 20

Vísir - 11.05.1981, Blaðsíða 20
20 Mánudagur 11. maí 1981 leseiKlur haía caöiö Hafa samtðk undan Dágu frá Iðgum? Þessi mynd er tekin á áningarstaðf útreiðum ogþar eru allir glaoir og reifir, þótt ekkert vin sé sjáanlegt. Ekki þykir okkur sennilegt að nokkur úr þessum hópi sé meöal þeirra.sem bréfritari fjallar um, enda máþarna kenna m .a. formann Fáks, Guðmund ólafsson. Þvílík hðrmungar heslamennska Gunna úr sveitinni skrif- ar: Ég get ekki oröa bundist. Ég hef lengst af átt heima i sveit og hef vanist þvi ao dýr eigi að um- gangast meö alUÖ og viröingu. Ég vandist þvi lika aö orðiö „hesta- maður" væri notað um menn sem hafa þroska, skilning og næmi til ao umgangast hesta þannig að þeim lföi vel og leggi sig fram um ao gera allt sem þeir geta fyrir knapann. En þessar skoöanir minar biðu mikið skipbrot, þegar ég horfði á reykviska „hestamenn" koma hundruðum saman úr svokallaðri Hlégarðsreið um daginn. Að sjá þá hörmung. Gamlir menn i sveitinni sem fengu heiðursnafnbótina hestamaður, hefðu skammast sin fyrir að bera hana, hefðu þeir séð þann hóp, sem kallar sig hestamenn i Reykjavik I dag. Aðeins örfáir af öllum skar- anum sýndu að þeir vissu hvaða djásn þeir höfðu undir höndum (eða rassi) og sátu hestana vel og héldu þeim til gangs. Mestur meirihluti þeirra sem þarna fóru, Brélavinur (Svíþiðð Tuttugu og niu ára gamall maður i Stokkhólmi óskar eftir bréfavinum á Islandi. Hann hefur áhuga á bókmenntum, kvik- myndum og fleiru. Nafn og heimilisfang hans er: Tage Tallquist Gröndalsvágen 172 11746 Stockholm SVERIGE [ Orðsending frá ] i lesendasíðunni i IBréfin i dag eru öll óþarf- I lega löng, enda þótt sum ' I þeirra hafi verið stytt nokkur | . verulega. i I Skrifiö stutt bréf og skrifið ' I oft og munið að láta nafnið | héngu eins og illa gerðir hlutir á hestunum, ýmist með ljótt eða ekkert taumhald og hestarnir skældir og ganglausir undir þeim. En ljótast af öllu var að sjá að nokkrir tugir manna, sem voru áberandi fullir, rykktu i tauma og misþyrmdu hestunum á ýmsan annan hátt og riðu fantareið. Ef þessi dagur gefur rétta mynd af hestamennsku nútim- ans, fer orðið „hestamaður" að hljóma sem skammaryrði I min- um eyrum. Við hjónin ætluðum I Hollywood sl. sunnudagskvöld að sjá þau atriði, sem á dagskrá voru. Þar sem við erum á nitjánda ári og höfum ekki sótt þennan stað áður, ákváðum við að hringja og at- huga hvort við kæmumst ekki inn, gegn framvísun skilrikja og hjú- skaparvottorðs. Það höfum við gert á öðrum vinveitingahúsum og komist inn. Okkur var gefið samband við yfirdyravörð, em tjáði okkur að gifting gæfi engan aldursrétt! Hann sagði einnig að undanþága væri aðeins veitt ef annar aðilinn hefði náð tvitugsaldri. Sem sagt, við kæmumst ekki inn. Þess vegna spyrjum við: Hver er réttur hjóna, sem ekki hafa náð tvltugsaldri, I þjóðfélaginu? Stendur ekki i lögum. að 18 ára unglingar eigi að fá aðgang að vlnveitingahúsum, en ekki vln- stúku? Er það þá ekki iögbrot að meina 18 ára unglingi aðgang að vinveitingahúsi? Atján ára unglingar mega gift- ast, stofna heimili og ala upp börn. Þeir fá ekki að taka banka- lán né að skemmta sér á vinveit- ingahúsi. Við spyrjum: Hverju af þessu fylgir mest ábyrgð? Frekar er það afkáralegt að fólki sem hefur tekið á sig alla ábyrgð fjöl- Bréfritari er Htið hrifinn af fyrsta þætti framhaldsmyndaflokksins Dallas, en þakkar skemmtideildinni fyrir að létta af sér spennunni. Dallas: Vitgrennandi megrunarfæði fyigja. J 3098—7586 skrifar: „Það yljaði manni um hjarta- rætur að heyra af framtakssemi skemmtideildar sjónvarpsins að gefa okkur hér á Fróni kost á að sjá þennan viöfræga framhalds- flokk, „Dallas", sem svo miklar sögur hafa borist af vestan frá Bandarlkjunum sfðasta árið. Við þvl bjóst maður hreint ekki fyrr en eftir tvö eða þrjú ár. Eftir að hafa séð fyrsta þáttinn er maður að vlsu enn þakklátur þessu framtaki, en af öðrum ástæðum. Nú nagar eftirvænt- ingin og tilhlökkunin ekki sálina i raanni lengur, hvað viðkemur þessu undanrennulapi. Fyrsti þátturinn lofar ekki góðu um framhaldið. Teiknin á lofti benda til þess að endalaust veröi spunn- inn næfurþunnur söguþráður, sem minnir helst á vefnað eins og nýju fötin keisarans. Manngerðirnar og mannlýsing- arnar koma beint af færibandi Dýr eru dönsku ölððín Kristln hringdiog vakti athygli á að hrikalegur verðmismunur væri á dönsku blöðunum hér og i Danmörku. Hún nefndi sem dæmi að blöð, sem væru meö áprentuðu smásöluverði kr. 6,50 væru seld hér á kr. 13.50. Kristinu þótti þetta afar undar- legt, sagðist ekki vita betur en að danska krónan og sú islenska væru áþekkar að verðgildi þessa dagana, og blöð undanþegin öllum innflutningsgjöldum. Hún bað um skýringu. Haukur Gröndal framkvæmda- stjóri hjá Innkaupasambandi bóksala samþykkti ekki alveg eins mikinn mismun og Kristin talaði um. Hann tók Billedbladet sem dæmi og skýrði mismuninn. Billedbladet kostar kr. 7.50 i lausasölu I Danmörku, en kr. 13.40 hér. Innkaupasambandið fær blööin á lægra veröi en útsöluveröið er, en verður að greiöa flutnings- kostnað til landsins. Þegar Billedbladet er komið þar I hús, kostar það kr. 5,65. Siöan Htur dæmið svona út: Innkaupsverð: kr. 5,65 Afgr.gjald, 20% kr. 1,13 Alagning,S0% ' kr. 4,09 Samtals Sölusk.23,5% AHs kr. 10,87 kr. 2.55 kr. 13,42 rjtsöluverðið er svo „rúnnað" af og veröur kr. 13,40. fjöldaframleiðslunnar, framkall- aður með ameriskum hraða fyrir ameriskan markað, þar sem engin sögupersóna má rista dýpra en svo, að áhorfandinn geti á fyrstu 5 minútum sýningartima þessara þátta dregið hvern og einn I sinn ákveðna dilk, svarta sauði hér og hvlta þar og mislitt fé á sina staði. Og ekki kemur örlagaþunginn i atburðunum, sem þættirnir eiga að snúast um, til með að liggja þungt á sálum áhorfenda, eða skilja eftir sig spor. Það er nú meira megrunarfæðið. Hreint og beint vitgrennandi. Nú þegar tilhlökkunin er horfin, forvitninni hefur verið svalað, blasir við fyrirkvlðanleg afplánunin, meðan þessi undan- renna drýpur á skjánum. Sögðu þeir ekki 29 þættir? — Jæja, vonandi verður eitthvað bitastætt i kvikmyndahúsunum á miðviku- dagskvöldum þær 29 vikurnar. En þakkarvert var samt, hve fljótt var brugðið viö, og marg- blessaöir skulu þeir i skemmti- deildinni vera ávallt fyrir „Löður". Og fyrir „Prúðuleikar- ana" á sinum tíma, og fyrir „Bragðarefina" hér einu sinni og fyrir .... svo margt gott." Ungu hjónin komu að lokuðum dyrum i Hollywood, þótt aðrir unglingar gangi þar út og inn, ef þeir eru I réttum samtökum — telja bréfritarar. skyldunnar sé neitað um ýmsa hluti sökum of lágs aldurs. Hollywood notaði mynd af Módelsamtökunum i auglýsinga- skyni þetta umrædda kvöld. 1 þeim eru margir undir tvitugs- aldri, og þessi hópur gengur inn og út á vinveitingahúsum með vitund eigenda, dyravarða og eftirlits. Og ekki sáum við betur en að á myndinni væri þessi hópur með vin um hönd. Hafa samtök sem þessi undanþágu frá lögunum? Er ekki reiknað með hjónum undir tvitugu i þjóðfélaginu? Þið hjón, sem eigið I sömu erfið- leikum og við, látið i ykkur heyra og fáum þessu breytt. Við erum engin pelabörn. Ung hjón i erfiðleikum. Leiga á versiunar- húsnæði orðinn skrípaleikur „Verslunarmaður skrif- ar": Oft heyrast hæðnisorð og upp- hrópanir frá almenningi. ef kaup- menn leyfa sér að opna munninn og minnast á þá hrikalegu að- stöðu, sem yfirvöld hafa skapað versluninni undanfarin ár. Enn virðist sú fronaldarhugsun rikj- andi, að það eitt að vera kaup- maður, færi fulla vasa'af seðlum. Hinn almenni launþegi kvartar sáran undan óðaverðbólgu og kjaraskerðingu, sem von er, en staðreyndiner su, að aðgerðir yfirvalda hafa hvergi komið jafn^ hart niður og á versluninni. Eitt atriði má nefna þessu til staðfestingar. Undanfarið hafa árlega verið endurnýjuð á Alþingi lög um aukinn skatt af atvinnu- húsnæði. Þeir sem húsnæðið eiga, borga að sjálfsögðu brúsann til að byrja með, en séu þeir með leigj- endur, er seilst æ lengra ofan I þeirra vasa með hækkaðri húsa- leigu. Leiga á verslunarhúsnæði t.d. er nú orðin skripaleikur. Sem dæmi má nefna. að algeng leiga á fermetra við helstu versl- unargötur bæjarins, er nú á bilinu 150—200 kr. (15.000—20.000 G.kr.)þ Þetta þýðir að litlar verslanir, sem hafa e.t.v. 50 fer- metra til umráða, greiða á mán- uði 7.500—10.000 kr. (750.000—1.000.000 G.kr.) i húsa- leigu. Nú er ekki við húseigendur að sakast, þvi allir þeir sem eiga fasteign i dag, vita hvað það kostar, bæði vegna skatt- lagningar yfirvalda og hinna himinháu vaxta sem hér gilda. Nei, hér er aðeins enn ein staö- festing á þeirri stefnu yfirvalda undanfarin ár, að atvinnurekstur og þá sér i lagi verslun, skuli ekki þrlfast.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.