Vísir Sunnudagsblað - 14.04.1940, Blaðsíða 6

Vísir Sunnudagsblað - 14.04.1940, Blaðsíða 6
VlSIR SUNNUDAGSBLAÐ HIRÐISBRÉF BISKUPS TTerra biskupiim yfir íslandi, A Sigurgeir Sigurðsson hefir nýlega sent út hirðisbréf til presta og prófasta, þar sem hann gerir grein fyrir viðhorf- um sínum i trú- og kirkjumál- um. Hér i blaðinu er ekki rúm til að rekja alla þætti hirðisbréfs- ins, en hér skulu nokkrir kaflar úr bréfinu tilfærðir. Eg hefi, sem kunnugt er, gegnt prestsþjónustu i þjóð- kirkju landsins í síðastliðin 20 ár, eða rúmlega það, og prédikað fagnaðarerindið samkvæmt því, sem mér fanst sannast og rétt- ast, eins og eg skildi boðskap Jesús Krists i Nýja Testament- inu. Eg minnist þess ekki, að þar kæmi nokkru sinni til á- greinings um trúarskoðanir, andi horf. Ferðalög verða skipu- lögð milli landa og vegabréfa- eftirlit minkar. Samkomulag tekst að fullu milli Ira og Eng- lendinga. Kjör Gyðinga fara batnandi. Nóvember: Verslun og pen- ingaviðskifti aukast. Land- skjálftarnir halda áfram í Nýju- Guineu. Stjórnmálaleg bylting í Brasilíu. 1 Mið-Evrópu eiga íbúarnir það Venusi að þakka, að ástandið fer batnandi. Desember: Nýir stjórnmála- flokkar verða stofnaðir sem gerbreyta nationalsosialisma, fasisma og kommúnisma í nýtt og viðunanlegra form, án þess þó að Uppræta stefnurnar með öllu. Nýtt viðhorf skapast í al- heimsmálunum er byggist á göfugri siðfræði. Bandaríkin eiga mikinn þátt í þessum um- bótum. Þannig spáir Móri hinn enski fyrir árið 1940. Hvað svo sem verður síðar á árinu hefir hon- um mistekist hraparlega það sem af er. En langsamlega verstu mistökin eru þó þau, að honum hefir sést yfir hina geig- vænlegu atburði, sem nú gripa hugi allra og gagntaka í skelf- ingu — en það er styrjöldin mikla, sem nú geysar og koll- varpar öllum spám Móra gamla hins enska. þannig að deilur kæmu upp um trúfræðileg atriði. Eg skal játa það, að trúfræðin hefir ekki ver- ið mér aðalatriðin. Eg get þess vegna endurtekið þau orð, sem eg talaði i vígsluprédikun minni, að það er ekki meiri trúfræði, sem okkur vantar, heldur meiri trú. Vér Islendingar höfum, sem betur fer, að mestu leyti komist hjá trúarbragðadeilum. Mér skilst, að þær hafi ekki komið miklu góðu til vegar með þjóðunum. Eg hygg, að flestir, sem um trúmál hugsa, viður- kenni, að þær hafi oftsinnis, orðið kristninni og kirkjunni til mikils tjóns. I þeim deilum gerð- ust oft mestu sorgaratburðir í kristninni. Það er mælt, sem rétt er, að íslenska þjóðkirkjan sé rúmgóð og frjálslynd kirkja. Eg tel það gæfu hinni íslensku þjóð. Og eg vona, að hún verði það altaf, án þess þó að víkja frá þeim grundvallarsannindum kristindómsins, að Jesús Krist- ur er oss hin fullkomnasta opin- berun guðs. Eg tel það gæfu hinni íslensku þjóð, hve bless- unarlega hún hefir verið laus viðofstækisfulla sértrúarflokka. Vegna hinnar frjálslyndu kirkju liefir frjáls hugsun í trúarefn- um þróast í þessu landi. Islensk hugsun þolir ekki fjötur, sem betur fer. Merkur ágætismaður, einn þektasti rithöfundur þessa lands, sagði nýlega við mig. „Þó að eg sæi ekki gildi kirkjunnar í trúarlegu tilliti, teldi eg það skyldu mína að styðja hana eft- ir mætti, meðan hún er svo frjálslynd, að hún getur rúm- að sem flesta þeirra, sem ekki eiga fulla samleið í trúfræðinni, og þannig komið í veg fyrir, að ofsafullir sértrúarmenn hefji trúarbragðadeilur meðal vor". Reynsla mín er sú, þar sem eg þekki til hér í landi, að í þeim söfnuðum, þar sem sértrúar- flokkar hafa starfað eitthvað að ráði, þá hafi þeir ekki átt þátt í því að færa einingu inn í safn- aðarlífið, en fremur Unnið við- komandi söfnuði ógagn en að heilbrigt trúarlif hafi dafnað í skjóli þeirra. Hávaðamenn og ofstækismenn í trúarefnum hafa aldrei átt ómgrunn í hugum ís- lenskra manna. Eg tel það því rétt, að kirkjan sé vel á verði gagnvart ofstæki í trúarefnum. Eg viðurkenni það fyllilega, að meðal sértrúarflokkamanna er Sigurgeir Sigurðsson biskup. oft ágætt fólk, sem tekur hlut- ina alvarlega og gerir sér mikið far um að vanda líf sitt og breytni og að þar birtist einnig oft einlægur áhugi. Þetta er vissulega sjálfsagt að viður- kenna og meta, og af því að frjálslyndir menn vilja viður- kenna það, sem birtist gott og fagurt hjá þeim, sem hafa hin- ar fjarskyldustu trúarskoðanir, vilja þeir og rétta þessu fólki hönd sina til samvinnu i söfn- uðunum, en samvinnan gengur því miður ekki altaf eins vel og æskilegt væri, vegna þess að ýmsum sértrúarflokksmönnuiu finst, að það sé í ósamræmi við trú sína að ganga til trúarlegs samstarfs við þá, sem á annan veg hugsa um kennisetningarn- ar. — Hingað til hefir islenska kirkjan verið mjög frjálslynd og umburðarlynd í garð þessara manna, sem bera boðskap sér- trúarflokka 'um landið. Prest- arnir hafa sumir opnað þeim kirkjuhúsin og jafnvel stundum aðstoðað þá á allan hátt, er þeir voru að tala til fólksins. Eg hygg, að slíkt frjálslyndi sé al- veg sjálfsagt, þó að eg hinsvegar efist ekki um, að það geti farið of langt. íslenskir áheyrendur, alþýða manna hér í landi er yfirleitt svo þroskuð og hugs- andi, að hún á sjálf dómgreind á þessa hluti, og ef henni fellur ekki boðskapurinn, þá situr hún heima, þegar boðberarnir kalla — fer hvergi. Það er önnur á- stæðan fyrir því, að ofsatrúar- mennirnir hafa ekki komist lengra, að fólkið vill ekki hlusta á þá. Hið mikla leiðarljós vort, sem eigum að segja öðrum til vegar í trúarefnum er Heilög Ritning. Trú og kenning kristindóms- ins er þar geymd og jafnframt borin til vor fyrir samfélagkrist- inna manna á öllum öldum. Kristna trúin er reist á opinber- un guðs sjálfs í sögunni, Bæði biblían og kirkjan bera þessari opinberun örugglega vitni. Kirkjan hefir æfinlega, frá þvi er saga hennar hófst, haldið því fram, að kenning hennar væri reist á grundvelli hinnar helgu bókar. Þó- að vér, sem nú lifum, leggjum ekki þá áherslu á ó- skeikulleik biblíunnar sem gert var fyr, og þó að sú staðhæfing samræmist naumast þekkingu nútímamannsins lengur, þá hef- ir hin nýja þekking ekki rýrt gildi hennar í vorum augum,

x

Vísir Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/299

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.