Vísir Sunnudagsblað - 05.07.1942, Blaðsíða 1

Vísir Sunnudagsblað - 05.07.1942, Blaðsíða 1
wmm 1942 Sunnuðaginn 5. júlí 20. blaö Með kátum körlum og krístnu fólki Eftir Theoddr Árnasou „Með kátum körlum------- Þrjár ferðir hefi eg gert upp á Akranes í vor og haft mikla ánægju af tveim þeirra, en ein ferðin var „eins og draumur", — þó ekki í þeirri merkingu, sem i þetta orðatiltæki er lögð þegar konur tala um fallega kjóla eða hattakríli, -— en að því vik eg síðar. — I þessi skipti var mér hvorki í huga kvenfólk né kartöflur. Hvað hefir það lika upp á sig fyrir einn lítinn og óbreyttan ís- lenzkan listamann, að vera að hugsa um kvenfólk núna, í á- standinu. Og maður ímá þakka fyrir, ef maður fær fáeinar kart- öfluagnir í plokkfiskinn sinn. En þegar öll kurl koma til graf- ar, þá er það þrennt, sem er þjóðfærgt á Akranesi: nr. 1 kvenfólkið, nr. 2 kartöflurnar og það þriðja, sem nú hefir gleymst um sinn að halda á lofti, eru „kátir karlar". Allir kann- ast við vísuna „Kátir voru karlar á kútter Haraldi-i" o. s. frv ! Og það voru einmitt nokkur- ir kátir karlar, kunningjar mín- ir á Akranesi-i„ sem eg var að heimsækja. Það eru nokkurir menn, sem haldið hafa tryggð við mig siðan eg var söngstjóri hjá karlakórnum „Svanir", — kátir karlar, sem gátu sér góðan orðstý þegar Sjálfstæðismanna- skálinn við Ölver var vígður, og urðu frægir um Norðurlönd(!) fyrir það, að við tókum okkur til, nokkuru síðar hið sama vor (1939), og heilsuðum norrænu hjúkrunarkonunum með söng á bryggjunni, þegar þær komu til Akraness og voru að fara norð- ur. Okkar var síðar getið í nor- rænum blöðum og mér bárust margar kveðjur frá hjúkrunar- koniím, sem eg vissi engin deili :á. Og við vorum ákaflega montnir af þessu. Eg fór uppeftir á Skírdag í vor, til þess að hitta þessa vini mina og var hjá þeim í bezta yfirlæti um páskana. Skemmt- um við okkur við söng á degi hverjum og vorum kátir, en eg bjó „eins og greifi" á hótelinu i einu hinna nýju, björtu og vist- legu herbergja. Og auðvitað var eg að litast um og athuga, hvað væri nú nýtt að sjá þar hjá þeim Akumesingum. Vatnsveitan. Eitt hið fyrsta; sem bar nýstárlegt fyrir mig var það, að daginn sem eg kom uppeftir, fór eg heim til kunn- ingja míns, sem á hús ofarlega á Skaganum. Eg var þyrstur og í hugsunarleysi bað eg frúna að gefa mér vatn að drekka. En þegar hún kom með vatnsglasið mundi eg eftir því, að þá 10 mánuði, sem eg hafði átt heima á Akranesi, hafði eg aðeins einu sinni bragðað drykkjarvatnið þeirra og spýtt því jafnskjótt út úr mér aftur. Það var svo and- styggilega salt. Og þegar frúin rétti mér glasið, ætlaði eg að af- þakka það. „Láttu ekki eins og gikkur!" sagði húsbóndinn, — „þetta er „nýja vatnið"!" Og hann var rogginn og bætti við: „Við, sem eigum hús hér efst í Skaganum,. erum að fá vatn inn í húsin okk- ar, þessa dagana. Eg skildi þig! Og þú mátt trúa því, að okkur þykir mikið til um þetta. Brunnvatnið var svo „vont", að það var því nær ógerningur að nota það til fataþvotta, þó að það væri gert, óætt var það til drykkjar og í mat og kaffi var það alltaf vont, — þó var það misjafnlega gott i hinum ýmsu brunnum." —- Og einhver sagði mér, að vatnsgjaldið — þó að það væri þegar ákveðið nokkuð hátt — myndu menn fá endur- greitt í sparaðri sápu og þvotta- efni. Og vatnið er ágætt til drykkjar. I vor hafa unnið að leiðslu- lagningu í götur kaupstaðarins 30 menn að jafnaði og verið lagðir um 100 metrar á dag. Og þegar eg kom síðast uppeftir (20. júní) var vatnið komið i hús neðarlega á Skaganum, t. d. gistihúsið, og talið að lokið yrði „innlagningu" um eða eftir næstu mánaðamót. En enn standa opnir skurðir, og sum- staðar er illt að komast áfram um götur, vegna sandskafla úr þessum skurðum. En það tekur allt enda — og mikill er fögnuður kaupstaðarbúa yfir þessum nýju þægindum í pláss- inu. Kaupstaður og bæjarstjórn. Eg hitti kunningja minn, Ólaf B. Björnsson útgerðarmánn, þann mikla fjör- og hugsjóna- mann og áhugamann um vel- farnað Akraness.Hann er forseti bæjarstjórnarinnar í hinum ný- uppdubbaða kaupstað, og mig langar til að vita, hver sé mun- urinn á því að vera kauptún eða kaupstaður. „Alltaf ert þú sami bjáninn, Theodór!" segir Ólafur blátt á- fram. „Heldurðu að það sé ekki mikill munur að vera kaupstað- íir, flónið þitt!" „Jæja, hver er þá munurinn?" „Það er nú fyrst og fremst miklu fínna að vera kaupstað- ur. Óg við áttum að vera orðin kaupstaður fyrir löngu — við erum 2000 hérna, — en hvað er margt fólk á Seyðisfirði, sem hefir verið kaupstaður í meir en 40 ár? Segðu mér það? Og svo eru það nú við sjálfstæðismenn- irnir, sem ráðum öllu — við er- um 5 og fjórir í flatsænginni. Auðvitað hvílir á okkur mikil ábyrgð. En þú veist, að við er- um duglegir. Það þýðir ekkert að vera að skafa utan af þvi. Og nú skulum við tala í alvöru. Það gerizt auðvitað' engin veru- leg breyting á yfirborðinu, þó að Akranes sé orðið kaupstaður allt i einu. En i hugum okkar, sem unnum þessu fagra og frjó- sama plássi gerizt sitt af hverju. Við gleðjumst yfir því, að Al- þingi hefir sýnt okkur nokkurn sóma með því að verða við til- mælum okkar sjálfstæðis- manna hér um, að veita okkur kaupstaðarréttindi. Og á móti viljum við svo láta koma það, að leitast við að sýna það i verki, að við getum staðið á sporði hinum kaupstöðunum, eða „slagað upp i þá." Við höfum verið að bollaleggja ýmsar framkvæmdir á undanförnum árum. Og nú, á þessum tíma- mótum, kemst svo skriður á að koma þeim i verk. Það er svo margt, sem hér vantar." „Já, það getur nú verið," segi eg, og nú langar mig til að ná mér niðri á Olafi fyrir það, að kalla mig flóri. „Og þó er eitt verst, — og það er það, hvað þið hafið, þrátt fyrir allan ykk- ar mikla dugnað, verið fáskiptn- ir um andlega menningu, — og þó alveg undir handarkrikan- um á öllum helztu mermingar- stofnunum landsins." <i Gagnfræðaskóli. „Veit eg vel, Sveinki!" segir ólaf ur og grettir sig. „Við vitum

x

Vísir Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/299

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.