Vísir Sunnudagsblað - 02.08.1942, Blaðsíða 1

Vísir Sunnudagsblað - 02.08.1942, Blaðsíða 1
1942 Sunnudaginn 2. ágúst 24. blad aa Jdnas Svcinsson: Eg nálgast síSasta áfangann á ferS minni til Vínarborgar.Eim- lestin brunar eftir djúpum döl- um, og meSfram háum hrika- legum fjöllum, er eitt tekur viS af öðru svo langt sem augaS eygir. ÖU eru þau skógi vaxin frá rótum til efstu tinda. MeS- fram fljótsbökkunum, og hærra upp í fjallahlíðunum, í skógar- rjóðrum, bregSur fyrir bænda- býlum eða smáþorpum, er hverfa svo aftur eins og örskot. Á stöku staS hátt uppi sjást gamlar hálfhrundar kastala- rústir, og sumstaSar blasa viS gulleitir klettar og leirbörS, brend af sólinni öld ef tir öld. Áfram, áfram. Hér mætir manni aS lokum landiS sem kalla má umhverfi Vínarborgar. Háu fjöllin og djúpu dalirnir hverfa nú smám saman sýnum, og taka viS akrar og ræktaSar lendur. Þó rísa hér og hvar á sléttunni búngubreiðir hólar og hæSadrög, líkt og öldur á út- hafi, og líða fram hjá með hraða eimlestarinnar. Bændabýli og smáþorp sjást hér á víð og dreyf, kúahjarðir á beit, barna- hópar að leikjum, og starfandi menn, er lita upp andartak er eimlestin geysar framhjá með eldhvási oglöngu reykjartagli. •Á þessum augnablikum flýg- ur hugurinn víða, því fátt heill- ar hugann likt því sem fagurt land er sagan bregSur draum- ljósi sinu yfir. Einmitt í þessu umhverfi og nágrenni þess bjuggu mennirnir er réSu niS- Frá ViIlarl>org, St. Stephanskirkjan í Vín, sem' tók 300 ár aS byggja. Hún er ein af glæsilegustu kirkjum veraldarinnar. Hún er 140 mtr. aö lengd og turninn 140 mtr. aS hæö. Vínarbúar segja, aS ef ferSamaSur vilji kynnast kirkjunni vel, þá muni það taka hann eitt ár. urlögum trylltra Asíumanna endur fyrir löngu, er þeir hugSu á landvinninga, rán og grip- deildir í álfu vorri. Hér á þess- um slóðum hófst þrjátíuára stríSiS, og þarna var vefurinn ofinn er hleyfti styrjöldinni miklu af stað fyrir 28 árum síð- an. Áfram þýtur . hraðlestin og nálgast fyrr en varir milljóna- borgina frægu, Vínarborg. Og þarna glyttir í Dóná, sem segja má um, að beri i nið sínum óm- inn af þungri baráttu og örlög- um liðinna kynslóða. Breið og lygn og kolmórauð veltur hún áfram niður á sléttur Ungverja- lands. Og þeim er ókunnugir eru, og í fyrsta sinni koma á þessar slóðir, veídur það nokkr- um vonbrigðum að sjá hvergi bláa litinn sem skáldin svo oft hafa rómað! En um ekkert er aS villast þetta er Dóná, áin fræga, sem svo oft og mjög kemur viS sögu kynslóSa þeirra er þarna hafa búiS öld eftir öld. Svipmikil sjón blasir við aug- um, er lestin nálgast borgina. Lengi bera lágir hálsar og hæða- drög á milli hennar og ferða- mannsins" en allt i einu blasir hún við, og vekja þá strax at- hygli fagrar skógivaxnar hlíðar, og Stefánsturninn frægi er mænir hátt i loft upp í miðri borginni. En ofar -þessu og nokkru sunnar, gnæfa við him- inn snæfi þakktir tindar Alpa- fjallanna. Loks nemur lestin staSar á AusturjárnbrautarstöSinni. — Múgur og margmenni er þar samankomiS eins og vant er, og þar þjóta eimlestirnar fram og aftur svo aS segja á hverri min- útu sólarhringsins. Eg sé ótal andlit, heyri allskyns hávaSa i þessu endalausa mannhafi. Hróp og org, kossar og fagnað- arlæti blandast hvaS öSru, en aS lokum staSnæmist augaS viS tötrum búinn mann er liggur flötum beinum ofantil á braut- Hluti af aðalgótu borgarinnar, Hringbraut (Ringstrasse). Hún er 60 m. breirj, trjágöng tii beggjá "hah'dá ög' tatin ein fegursta borgargata í veröldinni.-VitS götu þessa eru ýmsar stórbyggingar, s»,-s. þinghús (netSst t. v.), ráöhúsitS (ofar t. v.) 'og háskólinn (t. h.) arpallinum, steinþegjandi og berhöfSaSur. ViS nánari afhug- un vantar á hann hægri hand- legginn, en hinn vinstri réttir hann í áttina til þeirra er fram- hjá ganga. Þetta er aSeins eitt þeirra bleiku, kinnfiskasognu andlita, er ferSamanninum mætir á hverju götuhorni um þessar mundir i hinni lifvana höfuSborg Austurríkis. MeS leifturhraSa hugans bregSur fyrir mörgum myndum í ör- snöggri svipan: Vín, sem skáldiS nefnir „draumaborgina". Höf- uSborg ríkis er eitt sinn byggSu 60 milljónir manna. Borg tón- " skáldanna frægu. Borg riki- dæmis og óhófs, og stoltra höfð- ingja. Nú var öldin önnur. Ái-iS 1927 var Vín aSeins höfuSborg kot- ríkis. Líkt og sjúkur maSur er liggur hjálparlaus án matar og drykkjar. Vegna hinna heimskulegu úr- ræða Versalamannanna, rikti nú örbirgS, hungur og megn ó- ánægja er nær stappaSi upp- reisn. Á leiSinni til gistihússins sé eg á götuhorni, sem ekki er f jöl- fariS, mikla mannþyrpingu ut- anum mann einn, er talar ákaf t. Dylst manni ekki aS umræSu-# efnin muni vera eldfim. Á öSrum stað reka riðandi Iögregluþjónar nokkra tugi eða hundruð óánægðra manna á undan sér, svo auðséð er, að ekki er kyrrt i borginni. Borgin minnir á jötunn, sem brýst fast um i böndum sínum, — leikur allt á reiSi skjálfi, og má viS þvi búast, aS böndin bresti þá og þegai". Þegar nálgast miðbæinn virð- ist allt ganga sinn vanagang. Eftir gangstéttunum líður hæg- ur breiður straumUr af skraut- klæddum stórborgarlýð. Fjör- legar og fríSar stelpur láta leiSa sig af hálfvöxnum piltum, skellihlæjandi og með ótviræð-

x

Vísir Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/299

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.