Vísir Sunnudagsblað - 15.11.1942, Blaðsíða 1

Vísir Sunnudagsblað - 15.11.1942, Blaðsíða 1
wmm 1942 Sunnudaginn 15. nóvembev 39. blaö Edvarð Friðriksson: í Como-park. Mikið eiga strákarnir gott. Núna eru þeir að fara út til að aka með stelpunum, en aumr ingja ég — og eg vorkenni sjálf- um mér þar til eg er orðinn klökkur. — Æ, þessár skruddur! Ó, hve veðrið er gott. Eg má þó líklega fara út og fá mér að éta. Nú er bezt að reyna að finna Miss Högnason. Eg les ekki meira núna, en þeim mun bet- ur á eftir. Svo fer eg í jakkann og geng út. En hver var það ann- ars, sem sagði: „Hvildu þig, ,hvíld er góð?" Ha? Jú, það var skrattinn, og eg veit það núna, þegar eg fer að hugsa um það, að í sál minni höfðu þeir verið að leik, andskotinn og drottinn, — og skröggur sigraði. Og mér finnst það næstum eðlilegt. Hann hefir svo fína tungu, svo skemmtilegur og sannfærandi. En gamli drottinn tekur hlutina allt of alvarlega. Hann segir bara: „Svona á þetta að vera" eða „Þetta á ekki að vera svona". Og svo finnur maður, hver áhrif þetta hefir. Ég hafði ekki heppnina með mér í þess- um leiðangri. Miss' var farin úr skólanum, en ég hafði ætlað að finna hana þar, og er bezt að segja það strax, 'að hún er að- stoðarkennari og siðferðis- málaráðherra" við hússtjórn- arskólann hérna. Hún ér víst komin til ára sinna, en hvað gerir það til. Hún er íslenzk, blessunin. Það væri ekki vitlaust að koma sér vel við hana, þar sem hún hefir yfir að ráða mörgum tugum blómarósa, og heim fer ég, kveð niður öll slik áform, um sókn á það virkið og skil skratt- ann eftir í reiðileysi. — En hann var jafnfljótur heim. „Þú hefir verið duglegur þessa viku, það er laugardagur í dag og sunnudagur á morgun". Þetta tvennt síðasttalda er rett og lofið er gott, jafnvel þótt það verði þannig til, þessvegna er bezt að janka öllu. Svo heldur hann áfram: „Farðu nú einu sinni út að skemmta þér". Og hefði ég spurt hann, hvert ég skyldi fara, myndi hann hafa sizt bent mér í Como-park. Ég fer því þangað og tel að djöfsi hafi tapað leiknum. Þegar ég kom út í lystigarð- inn, blasti við völlur mikill og var þar margt fólk að leikjum. Eg staðnæmdist þar, sem fjórir unglingar léku telnnis. Þeír léku double. Mér fannst ekki mikil keppni i leik þeirra. Gekk hann mest út á það, að pörin duttu eins og af tilviljun i fangið á hvoru öðru. Ekki kann ég tennis, svo það getur verið, að það eigi að leika hann þann- ig, en af þvi að fólk er oft skelfilega bjánalegt þegar það er ástfangið, getur vel verið að önnur viðfangsefni verði það einnig. Ég yfirgaf því þessar manneskjur og vonandi hafa aðrir gert eins, svo þær hafa fengið að sleikja. sig í friði. Ég dreg heilnæmt loftið i djúpum teigum. Ilmur frá blómguðum epla- og plómu- írjám blandast sterkum þjef eikar og furu. Ég staðnæmist við steinþró mikla, sem er þur á veturna og er það enn, þvi það er ekki Elzta kirkja Norðmanna i St. Paúl. búið að „opna" garðinn. Þegar búið er að því, þá er þróin full af vatni og gosbrunnar, sem standa a börmum hennar eru gjósandi. Á botni hennar stóðu með ca. 5 m. millibili stál- byttur miklar fylltar mold. Þar á að gróðursetja vatnaliljur. Mér er minnisstætt, hve mjög mér fannst til um hinar miklu gróðurhúsabyggingar á Reykj- um í Mosfellsveit. En eg varð samt undrun sleginn, þegar ég s;á glerhöllina, sem blasti við, er ég gekk upp úr dalverpinu, þar sem vatnsþróin stóð. Miðbygg- ingin, eða turninn á þessari miklu sambyggingu er um 10 mannhæðir, og vaxa þar pálma- viðir og þegar inn er komið, sýnast þeir gnæfa við himin. í gróðurhöllinni gefur að líta hinar fágætustu jurtir frá Suð- urhafseyjunum, og umhverfið er gert þannig, að maður getur látið sig dreyma að vera kom- inn þangað. 1 tjörn, sem gerð er i þeim hluta byggingarinnar, þar sem mest er af hinum suð- ræna gróðri, synda all fárán- legar skepnur og eru kallaðir fiskar. Enginn, sem alinn er upp með þorski og ýsu, mundi samt ætla slíkt. Einnig eru þar til prýðis skeljar ca. 3—4 fet i þvermál. Þær eru fluttar hingað frá Havaii. Ég kynnti mig fyrir umsjónar- manni. Hann sýndi mér allt og sagði, er mig fýsti að sjá og lieyra. Auk þess kynnti hanu mig fyrir ýmsum, er þarna voru. Þá stund var ég eins og konungur, þvi allir vildu gera mér einhvern greiða. Ég smit- aðist af hinni miklu greiðasemi, en þar var enginn hjálparþurfi. Ég yfirgaf þvi þessa merkis byggingu, án þess að hafa kom- ið greiðaseminni við. Ég gat þó siðar sýnt lit á þvi, eins og nu skal frá skýrt. Skammt frá gróðurhöllinhi var dálítill dýragarður, og voru iþar m. a. smáapar í búri. Ég Edvarð Friðriksson frá Borgarnesi, stundar nú nám í Bandaríkjunum. keypti nokkurar hnetur og fór að leika mér við þá eins og krakkarnir, sem voru þarna í kring. — Þessir apar voru kerling og tveir krakkar. Karl- inn og kerlingin gripu hverja hnetu, sem inn til þeirra var kastað, og ef krakkarnir gerðu tilraun til þess að ná i þær, þá grettu foreldrarnir sig hræðilega svo krakkarnir þorðu ekki að bera sig eftir björginni og f engu svo ekki rieitt. Hér þurf ti þvi greiðasemi og langaði mig til að „plata"vgamla fólkið. Ég teygði mig þvi inri fyrir ytri grindurnar og reyndi að rétta strálínum hnetu, en sá gamli hafði á honum strangar gætur. Ég veit ekki hvort þið trúið mér, en við stráksi töluð- umst við með augunum. Ég sagði honum að koma út í horn, og þegar hann var kominn þangað, þá kastaði ég girni- legri hnetu út í hornið and- spænis og drattaðist karlinn eftir henni. Þá rétti ég væna hnetu að stráknum, sem greip hana eldsnöggt og hljóp upp í rjáfur á búrinu. Þannig lékum við mörgum sinnum, án þess karlinn nennti að eltast við soninn. Þarna skammt frá var ljón. Tók það að öskra hryllilegu öskri. Rómurinn er hás og gríðarsterkur. 1 öðrum enda búrsins lá Ijónynjan og sleikti sólskinið. Nú reis hún á fram- fæturna og fór að kú^ast. Hún brölti á fætur og spjó um leið. Enn kúgast hún, skjögrar og kúgast og spjó að lokum galli.

x

Vísir Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/299

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.