Alþýðublaðið - 04.05.1922, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 04.05.1922, Blaðsíða 4
ALÞYÐUBLAÐIÐ fti fpúa. Khöfn, 3, maí. Frá Geaúa er sísnað, að banda rnenn hafi í sameiaiagu saraið sk}4 með kröfum sfnum og af- hent það Rússum, en síðan isafi Lloyd G o-ge leynilega íarið á brott úr borgiaai til Frakkiands tii þess að hitta Poiaca'é. Tiikynning. Eina og áður læt eg gera utaa uoi grafreiti og ganga frá þeim. Þeir er hafa i hyggju að láta gera slíkt i vor, tali við mig sem fyrst. — Prfnta legsteina fyrir þá er þess óska. — Ö!i vinna fljótt :: og vel af hendi leyst. :: Felix Guðmundsson. Suðurgötu 6 — Sími 639 Kaupendnr,? Ver ksmannsins" hér í bæ eru vin*atnlegast b.-ðöir að greiða hið íyrsta ársgj»Idið, 5 kr, á afgr Alþýðubiaðsina. Míkil verðlækkun í verzlun Simonar Jénssonar, Laugaveg 12. Sími 221. Hitaflöskur é kr. 250 ti! 325 Pakkaiiíir 0,20 pr. bréf Vasahaffar, Matskeiðar, Hárgreiður, Fataburstar, Hartdsápur og margt fleira. — Þetta kost&boð stendur aðeÚM t nokkra daga. — Notið tæhitærið! Káputau Mest og bezt úrval af allskonar Kápu- og KjOlatauumt 'bláu og svörtu Cheviot og Fataefnum h\á Helga Jónssyni, Laugaveg 11. Veinl. „G*ettl*** hefir enn þa ódýrt s&ítkjöt. Verið fljót áður en att selat upp. Eianig fsl smjör, lægra verði en áður Gott kex og tvtbökur, ódýrara en ana arsstaðar. — Kaffi bezt i bænum og neftóbak skorið ísl. egg aðeins 35 aura stk. — Radíum prímus h?usar, tujög ódýrir, nýkomnir i Veral. Srettir Gréttisg 45 Sfmi 570 AllekonaF iananteússmuair fást ódýrir á Skóiavörðustfg 46 SéSir reiihestar til ieigu í lengri og skemri ferðir SpíUiastíg 2 StaæfsetiilkíiF vanur að Vlfilsstöðum 14 maf. Upplýsiagar bfá yfirhjuknm»rko«uBisi, Ritstjóri og ábyrgð-iriöaður: Ölaýur Friðriksnm. Prentsmiðjan Gutenberg. . Edgar Rict Burrougks. Tarzan. skrifaði. Hann sárlangadi til þess að tala við hana, en hann þorði ekki að hætta á þad, því hann þóttist vita, að hún mundi ekki skilja sig fiemur en ungi maðurinn. Hann var lika hræddur um að hræða hana. Loksins stóð hún á fætur og skildi blöðin eftir á borðinu. Hún fór í rúmið. Nýtt gras var f því. Hún lagaði það. Hun leysti gullbjart hárið. Það liðaðist eins og gull- straumur um herðar hennar. Tarzan var frá sér numinn. Nú slökti hún Ijósið, og dimt varð f kofanum. Tarzan stóð enn úti fyrir glugganum. Hann húkti þar hlustandi 1 hálfa stund. Loksins heyrði hann reglu- legan andardrátt sofandi manns. Hann teygði hljóðlega hendina inn á milli rímlanna í glugganum, og þreyfaði varlega um borðið. Loks faon hann bréíið, sem Jane Porter hafði verið að skrifa. Hann dró hendina eins varlega að sér með þennan dýrroæta hlut. Tarzan vafði saman biaðið og stakk þvf 1 örvamæli sinn. Því næst hvarf hann í skóginn eins hljóðlega og skuggi væri. XVIII, KAFLI. Tollnr skógarins. Snemma næsta morgun vaknaði Tarzan, ogeins og hann kvöldjð áður hafði hugsað síðast um blaðið í örvamæli sínum, eins datt honum það nú fyrst 1 hug. Hann þreif blaðið 1 von um að hann gæti lesið það sem stúlkan kvöldið áður hafði skrifað. - Við fyrsta yfirlít varð hann fyrir miklum'vonbirgðum. Hanp hafði aldrei þráð neitt jafn hátt og það, að géta nú lesið boðin frá þessari gullhærðu, guðdómlegu veru, sem orðið hafði svo óvænt á vegi hans. En ef bréfið var nú ekki æflað honum? Þá voru það hugsanir hennar, og Tarzan apabróður var það nægilegt. Stafiroir í svörtu bókinni voru kunningjar hans, þó samsetning þeirra væri honum ráðgáta; en þessir voru gersamlega nýir. Hann skoðaði þá langa stund, og loksins fór honum að finnast hann kannast við þá. Aha, þeir voru gamlir kunningjar, en illa útleiknir. Hann stafaði sig fram úr orði hér og þar. Hjartað hoppaði f honum. Hann gat lesið það, og hann ætlaði að gera það. Nú fleygði honum fram, og að undanteknum fáum orðum gekk honum vel. Þetta las hann: Vesturströnd Afríku, á að giska á 10. gráðu suðlægrar breiddar. (Segir Clayton). j.ff) febrtlar, 1909. Hjartkæra Hazell Það virðist bjánalegt, að vera að rita þér bréf sem pú sérð kann ske aldrei; en eg verð blátt áfram að segja einhverjum frá þeim skelfingum, sem yið höfum ratað f sfðan við lögðum af stað frá Evrópu á óhappa- skipinu Örinni. Ef við komumst aldrei aftur til siðaðra manna, sem nú virðist liklegast, verður þetta að minsta kosti stutt frá- saga þeirra atburða, sem skópu örlög okkar, hver sem þau nú verða. Eins og þá veist var álitið, að við hefðum lagt af stað í vísíndaleiðangur til Congo. Pabbi þóttist ætla> að rannsaka, undraskoðuh um eldagamla, stórkostlega menningu, sem finna mætti menjar eftir einhversstaðar

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.