Alþýðublaðið - 05.05.1922, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 05.05.1922, Blaðsíða 4
ALÞYÐUBLAÐIÐ JL i Við itöfum fyrirliggjandi ýmsar stærðir af Willard .rsígeymum 'i bí!a. — Vsð hlöðusn og gerum við geyross. — Höfum sýrur mt. Rafmf. Hiti &XJÓ® L*ugav. 20 B S»mi 830 Aðsl nmboðsm fyrir Willard Storage Battary Co Cieveland U. S A Reiölijól gljábrevad og viðgerð í Faiksnum. Þeir alþyðúflokksmenn, sem fara burt úr bænam i vor eða sumar, hvort heldur er um iengri eða skemri tíma, eru vfnsamlegast beðnir að tala við afgreiðslumann Alþýðu blaflsins áður. 90 ks>* * mánuði kostar fæði hjá mér. K. Dihlsted Laugav. 49 B - x Alt er nlfckelerað og koparhúðað I Fáikanum. Alþbl. kostar \\ kr. á mánuði. Alþýöubrauðgerðin. vill mseiast til þess, að þeir viðski!t%menn hennar, sera ætia burt úr bænum, en eiga óiokia viðskifti, geri svo vel að koma til viðtals aðusr en þsir fara. Hús óg t>ygg,iiag,ar,lóöix* se'ur Jönas H* Jénsson. — Bárunii, — Stasi 327 Aherzla lögð á hagfeid viðskifti beggja aðila, ' ' - Kjörskrá yfir kjósendur til lanáskjO>S>-kosnÍnga 1 jú'í í sumar iiggur framrai á aígreiðsiu Aiþýðubhðiina, fyrir Alþýíiiflokksments. Athugið »ú þegar hvort þér eruð á skrá, því tfminn er stuttur til að kæra. Mb. Faxi fæst leigður nú þegar til flutninga. Upplýsingar gefur Slgurjón Pétursson & Co. Ritsstjóri og ábyrgöarmaBur: Ólafur Friðriksson. PranUníirjjan Gutenberg. Edgar Rict Burrougks: Tarzan. við CoogQ. En þegar yið vprum lögð af stað, kom sannleikurinn í ljós. Svo virðist, sem gamall bókaormur, sem á bóka- og forngfipaverzlun í Baltimore, hafi fundið innanum eld- gamlar spánskar skræður bréf, ritað 1550, sem skýrirfrá æfintýrum uppreistarmanna á. spönsku skipi sem var á leið frá Spáni til Suður- Ameriku með stóran fjársjóð, sem fengist hafði með ránum. Bréfritarinn hafði verið einn hásetinn, og bréfið var til sonar hans, sem þá var skipstjóri á kaupfari. Mörg ár voru liðin síðan atburður sá hafði gerst er bréfið skýrði frá, og gamli maðurinn var orðinn góður bjargari í spánskri borg. En gullgræðgin var enn svo mik.il 1 kariinum, að hann hætti öllu sínu til þess að hann og sonur hans gætu orðið vellauðugir. Bréfritarinn sagði frá því, áð þegar vikuferð hefði verið til Spánar, hefði skipshöfnin gert uppreist og myrt sérhvern yfirmann qg aðra er sýndu mótþróa; en einmitt sú aðferð vafð þeim sjálfum til falls, þvíaskip- inu var enginn eftir, «sem kunni ^ið stjórna því. t tvo mánuði rák þá fram og aftur, unz skipið að lokum «steaudaði á eyjarkpfti. Þá voru þeir hálfdauðir úr skyrbjng, hungri og 'þorsta. Skipið rak á þurt land og brotnaði i spón; og gátu þeir sem eítir lifðu, sem voru tíu, að eins bjargað kistu með dýrgripum. íÞeir grófu kistuna á eynni, og lifðu þarna í þrjú 4r, vongóðir um að verða bjargað. Hver af öðrum veiktist og dó, unz að eins einn varð eftir, "bréfritarinnr " . Skipsbrotsmenn höfðu smíðað báts.úr skipsflafcinu, en þar eð þeir vissu ekki hvar eyjan var, þorðu þeir ekki að leggja út á sjóinn. iÞegar allir voru dauðir nema bréfritarinn, greip hann slikt óyndi að honum lá við sturlun. Hann vildi fremur hætta lífinu og leggja á hafið, en verða vitskertur; skaut því fram bátnum og vatt upp segl, er hann hafði dvalið einn í eynni í heilt ár. Það vildi honum til lífs að hann siglði í norður, og að viku iiðinni kom hann á þær slóðir, sem leið spanskra indíafara lá um, og var tekinn upp 1 eitt þeirra, sem var á heimleið. Hann sagði sögu af því, að skipið sem'hann var á hefði farist og fáir komist af til eyðieyjar og dáið þar nema hann. Hann mintist ekkert á uppreistina, eðá gullkistuna, sem þeir höfðu gfafið. Skipstjórinn sagði honum, að eftir því hvar peir höfðu te^kið hánn og eftir vindinum, sem verið haíði undan- farandi viku, gæti ekki verið um aðra eyju, en einhverja af Grænhöfðaeyjunum, að ræða. En þær lægju við véstur- strönd Afríku á 16. eða 17. gráðu norðlægra breiddar. Bréf hans lýsti éynni nákvæmlega. Sömuleiðis staðn- %m þar sem kistan vargrafin. Og fylgdi bréfinu skringi- legt en nákvæmt kort, þar sem öll tré voru merkt A vísan hátt, svo ekki væri hægt að villast á því hvar kistan væri. Þegar pábbi skýrði frá hinu sama um fefðalagið féll mér allur ketill í eld, því eg vissi vel hve yeslings pabbi er ginningagjarn og óhagsýnn, svo eg hélt að hann hefði einnig í þétta sinn látið ginnast. Ekki sízt er eg heyrði, að hann hefði goldið þúsund dali fyrir bréfið og kortið. Og ekki batnaði er eg varð þess vísari, að hann hafði tekið tíu þúsund dala lán hjá Robert Canler, og gefið honum víxil fyrir upphæðinni. Canler vildi enga tryggingu, og 'pú veist, hvað það'

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.