Íslendingaþættir Tímans - 16.08.1968, Blaðsíða 3

Íslendingaþættir Tímans - 16.08.1968, Blaðsíða 3
MINNING JÓN LEIFS tónskáld Með f ráfaHi Jóns Leifs tónskálds er lokið miklli hetjusögu, nýrri fs- lendingasögu. Enginn íslenzkur tónlistarmaður var nokkru sínni íslenzkari. Trú hans á land og þjóð var óbifanlega sterk. Hug- sjónir hans voru óslökkvandi. Hlut — Þaim hjónum varð tveggja barna auðlð. Dóttirin, Anna, er gift MatfMasi Daníelssyni frá Skálpa- stöðum, og búa þau í Múlakoti. Börn þeirra eru 4, og elzt þeirra er Anna Björk. — Sonurinn, Hall- grímur, er múrari í Reykjavík, gift ur þingeyskri konu og eiga þau 6 börn. Dvaidist Anna stundum um tíma á heimili þeirra, og var einkar kært með þeim mæðginum. En í Múlakoti átti hún sitt heimili, og hún lifði það að sjá litla kotið sitt Verða eina bezt setnu jörð sveitar- innar, sem toún unni svo mjög og helgaði alla krafta sína. Anna var einlæg trúkona, og sýndi það < verki alla ævi, að trú hennar var ekki aðeins ,varanna\ játning. Enginn mun nokkru sinni hafa hugsað til hennar öðru vísi en með hlýju og innilegu þakk- læti. Verður henn&r því sárt sakn- að af samferðamönnum hennar, sem allir standa í þakkarskuld við hana. — Auk barna hennar og fciðja þeirra syrgja hana 4 öldruð systkini, bræðurnir Gunnar og Sveinn í Brautartungu og Guð- öiundur á Akranesi, og systirin Sigríður á Hóli. Einnig tvær upp- eldisdætur foreldra hennar, Marta Jónsdóttir á Akranesi og Ingibjörg ^jarnadóttir í Reykjavík. Þessar fátæklegu línur eiga að vera þakiriætisvottur frá mér og mínu fólki, fyrir allt það góða, sem hin látna gerði okkur, en móðir °da og hún voru fermingarsystur °g ævi-vinkonur. Blessuð sé minning Önnu Einars dóttur. Sólveig Guðmundsdóttir, frá Snartarstöðum. verk íslands var honum heilagt í glæsileik sínum. Hann sá gullöld íslendinga í ritlist u'ðeins sem vakn- andi visi. Fiugið var ekki hafið til þeirra hæða, er ityrkur stóð til. Hér átti hann samleið með Einari Benediktssyni. Hugsjónir valda árekstrum. Tregðan verður farartálmi, þvi meiri sem eldur hugsjónanna brennur heitar. En nugsjónamaður hvorki hikar né hvikar. Stefnumið er eitt, og að því skal sótt úr öll- um áttum. Tækif ærisbundin tillits-, semi leitar aldrei á hugann, né heldur raskar hún endanlegri á- kvörðun. Vænst er þá að vera sjálf- um sér samkvæmur og líklegast til sálarheillar. Það er þessi sjálfssamkvæmni sem einkennir allan æviferil Jóns Leifs, bæði sem tónskáld og félags frömuð. Fyrir hana var hann dáð- ur mest af þeim, er skildu hann ÍSLENDINGAÞÆTTIR

x

Íslendingaþættir Tímans

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslendingaþættir Tímans
https://timarit.is/publication/303

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.