Íslendingaþættir Tímans

Ulloq
Ataaseq assigiiaat ilaat
Saqqummersitaq pingaarneq:

Íslendingaþættir Tímans - 01.06.1972, Qupperneq 10

Íslendingaþættir Tímans - 01.06.1972, Qupperneq 10
Sveinn Sigurjón Sigurðsson Fæddur 8. desember 1890. Dáinn 26. marz 1972. 1 dag fer fram frá Dómkirkjunni útför Sveins Sigurjóns Sigurðssonar, ritstjóra, Hávallagötu 20, hér i borg. Hann var fæddur að bórarinsstöðum við Seyðisfjörð 8. des. 1890. Foreldrar hans voru Sigurður Jónsson, hrepp- stjóri að bórarinsstöðum og kona hans, bórunn Sigurðardóttir frá Döl- um i Mjóafirði, mikilhæf merkis hjón, annáluð fyrir rausn, góðsemi og höfðingsskap i hvivetna. bórarinsstaðir, æskuheimili Sveins, var sérstakt myndar- og menningar- heimili mannmargt og umsvifamikið, enda var þar rekinn búskapur i göml- um og þjóðlegum stil, bæði landbúnað- ur og útgerð, eins og viða á Austfjörð- um, um og fyrir aldamót. A bór- arinsstöðum var meðal annars óvenjugóður bókakostur, sem vakti náms- og fróðleikslöngun i brjósti æskufólksins, sem ólst þar upp. bar voru auk húslestra lesnar skemmti- og fræðibækur á kvöldvökum fyrir heimilisfólkið, eins og tiðkaðist hér á landi á liðnum öldum.— Óhætt er þvi ntstjón að fullyrða að Sveinn átti bjarta og unaðslega æsku i glöðum og gjörvu- legum systkinahópi á hinu glæsilega heimili foreldra sinna,— Eftir gagn- fræðapróf frá Akureyri 1911 settist Sveinn i Menntaskólann i Reykjavik og lauk stúdentsprófi þaðan vorið 1914. Haustið eftir innritaðist hann i lækna- deild Háskólans en hvarf þaðan árið eftir og hóf nám i Guðfræðideild Háskólans og lauk embættisprófi i guðfræði veturinn 1918. Mun hugur hans snemma hafa hneigzt að andleg- um og heimspekilegum fræðum, eins og greinilega kom fram i ritstörfum hans, siðar á ævinni. Á skólaárum sinum, hér i Reykjavik var hann um skeið þingskrifari, eins og margir há- skólastúdentar um þetta leyti, og taldi hann sig hafa fengið þar mikilsverða æfingu i ritleikni og stilvöndun. — Að loknu embættisprófi sigldi hann til Englands og * dvaldi veturinn 1919—'20 i London við framhalds- nám i guðfræði og sálarfræði. Á náms- árum sinum þótti Sveinn góður tungu- málamaður. en i sambandi við þessa námsdvöl hans i Bretlandi aflaði hann sér aukinnar kunnáttu og leikni i enskri tungu. Kom það greinilega i ljós siðar i sambandi við þýðingar hans á þungum ritgerðum um heimspeki, dulfræði og sálarrannsóknir, sem hann þýddi úr ensku. Eftir heimkomuna frá Bretlandi starfaði hann um 3ja ára skeið sem skrifstofustjóri hjá borgarstjóranum i Reykjavik. hvernig hún hafði fengið þessa aurana hér og þessa þar, unz hún hafði skrap- að saman fyrir fyrstu afborgun og sið- an,hversu hún hafði komið fyrirtækinu á rekspöl, þrátt fyrir augljósa vantrú flestra,sem til þekktu, unz það var orð- ið traust og naut bæði vinsælda og virðingar. En þótt þar væri komið sögu var vitanlega enginn leikur að stýra svo stóru fyrirtæki sem ,,pensjónatinu” á Amtmannsstig 4, þar sem stundum voru i fæði á annað hundrað manns. bá gat stundum verið æði glatt á hjalla, ekki sizt ef Bakkus var með I gerðum. En þvi hafa kost- gangarar frá þeim árum lýst fyrir mér Iiversu allt datt gersamlega i dúna- logn, þegar hún kom á vettvang, þessi smávaxna en einbeitta kona, sem hélt I styrki hendi öllum þráðum hins mikla gistiheimilis. inú gæti einhver haldið,að þetta hefði verið einhver gleðivana meinlæta- manneskja,sem sliku kom til leiðar. En þvi fór fjarri, aldrei hef ég þekkt nokkra manneskju,sem var svo ákveð- in i þvi að njóta lifsins, hvern dag, hverja stund og láta ekkert fram hjá sér fara. Alltaf hafði hún tima til að skemmta sér með vinum sinum, fara i leikhús, hlusta á hljómleika.... ..Aldrei hef ég verið svo aum,að ég hafi ekki haft tima til að lesa bækur,” sagði hún við mig, sem kvartaði undan timaleysi til lestrar. bó bættist marg- visleg vanheilsa ofan á annað and- streymi og erfiðleika. begar hún var á að geta hálfsjötug, lenti hún i bilslysi og slasaðist ákaflega. Flestar venju- legar manneskjur hefðu aldrei reist höfuð frá kodda eftir það. En með sin- um venjulega viljakrafti dreif frú Aðalbjörg sig á fætur, gekk fyrst við hækju, siðan við starf, unz hún kastaði honum lika. bá var hún komin nær átt- ræðu og þá dreif hún okkur hjónin með sér á dansleiki! Einnig komu til aðrir kvillar, sem buga venjulegt fólk, svo sem hjartabilun á háu stigi. En alltaf reis Aðalbjörg upp úr hverju kasti, alltaf jafn ung og fögur, ailtaf með ákveðna skoðun á hlutunum — og hennar skoðun var rétt. bað þótti fyrirhyggja i gamla daga að gera sér likkistu i lifanda lifi. Fyrir mörgum árum bað Aðalbjörg mig að minnast sin með nokkrum orðum, þeg- ar hún væri fallin frá. ,,.Ef ég lifi þá lengur en þú,” svaraði ég. ..Auðvitað lifir þú lengur.” mælti hún — og það mátti kallast liklegt, þegar litið er á miseldri okkar. Við áttum sama af- mælisdag. en milli okkar voru ná- kvæmlega 40 ár. Nú stend ég yfir moldum hennar, ófullkominn likkistu- smiður og þegar til á að taka fellur slikja fyrir augu min, og söknuðurinn bindur tungu mina. Ég finn engin kveðjuorð, sem hæfa megi þessari konu, sem hefur svo vel sýnt og sannað öllum, sem hana þekktu, hvernig menn eiga að lifa lífinu og njóta þess — með allri sinni sorg og gleði. Jónas Kristjánsson. islendingaþættir 10

x

Íslendingaþættir Tímans

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Íslendingaþættir Tímans
https://timarit.is/publication/303

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.