Íslendingaþættir Tímans - 08.07.1978, Blaðsíða 2

Íslendingaþættir Tímans - 08.07.1978, Blaðsíða 2
Ármann Dalmannsson F. 12. sept. 1894 D. 22. marz 1978 Eftir langt skammdegismyrkur norð- lenzkra dala er gott að eiga von góora gesta og bjartari daga. Ég og f jölskylda mln höfum átt því láni að fagna að eigaeinn slikan gest, árvissan sem bar me6 sér birtu og yl og vék burtu skuggum vetrarins. Um áramótin ftírum viöaöhugsa til þesshvorthanngætikom- ib og hvenær hann mundi koma. Og svo birtisthann einn góðan veðurdag, glaður og broshýr a6 vanda og vi6 litum bjartari augum fram á veginn. Þessi gestur var vinur okkar Armann Dalmannsson sem gegndi prófdómarastörfum vi6 Bænda- skólann hér á Hólum i 27 ár. Ég kynntisthonumfyrst voriö 1973 þá 78 ára gömlum manni. Ekki var að merkja að aldurinn væri honum i nokkru til baga og þann tima er hann starfaöi hér vi6 mat prófverkefna vann hann yfirleitt tólf tima á dag. Það undraöi mig oft hversu mikla og góöa yfirsýn hann haföi yfir allar námsgreinar sem kenndar eru hér og vann hann öll sin prdfddmarastörf með fágætri samviskusemi og nákvæmni. Þa6 er gæfa hverjum þeim sem hlotnast það hlutskipti aö vera i verki me6 slikum manni sem Armann var. Flesta daga sem Armann dvaldi hér fór hann i gönguferö sér til skemmtunar og hressingar. Ég á margar ánægjulegar minningar frá þeim stundum er við þreyttum göngu saman hér um nágrenn- iö. Margt kvöldiö höf&um viö þá ánægju a6 fá Armann i heimsókn, það eru eftir- minnilegar stundir. Oft kvaddi hann meö vlsu er hann fór og rita6i þær gjarnan I gestabókina. Eitt sinn kvaö hann svo vi6 brottför Þökk ég votta ykkur öllum hér, er ég brottu héðan aftur fer. Samstarf gott ég þakka þér og bið, þess a6 Drottinn blessi heimiliö. Kveöjur hans munu ylja okkur um hjartarætur á ókomnum árum, og vekja hjá okkur minningar um gestinn okkar góöa sem ætið flutti með sér htyju og góð- vild. Minningarnar um hann munu urn ókominár vfkja burtu skuggum vetrarins og greiöa fyrir geislum vorsólarinnar inn á okkar heimiii. Me6 Armanni Dalmannssyni er horfinn á braut mikilhæfur maöur, maöur vorsins og gróandanssem hlúðiað öllu er lifsanda dró, og hugsaði fyrst og fremst um þaö hvernig hann yrði landi sinu og þjóð að sem mestu liði, án þess að taka tillit til eigin ábata og hafði fornfýsi og skyldu- rækni að leiðarljósi. Heimili hans og Sigrunar Kristjánsddtt- ur konu hans var sælureitur, ógleyman- legt hverjum manni sem þar kom einu sinni. Friðurinn og kærleikurinn til alls sem lifir umvafði mann um leið og stéttin var gengin heim að húsinu. Aspirnar stóöu og standa vörð viö hiisiö hans i Aðal- stræti 62 á Akureyri og segja gestinum sina sögu. Ég og fjölskylda mln þökkum þér kynn- inguna og allt samstarfi6, sem aldrei bar skugga á. Blessuð sé þln minning um ei- lifð alla. Astvinum þinum öllum eftirlif- andikonu, börnum ogbarnabörnum send- um viö samuðarkveöjur. Sigtryggur Jón Björnsson Hdlum I Hjaltadal. Fyrir mér sem ólst upp á næsta bæ viö hana og þekkti hanaveröur hún mikill- væg minning og ábending hverning hægt er að öðlast llfshamingju á einfaldan máta og án þess aö gera tilraun til aö kaupa hana dýru veröi ytri gæða. Og þegar hiín Bína er nii horfin af sjónarsviö- inu, veröur allt eitthvaö risminna á ævi- slóö hennar, en umhverfiö veröur þd ætfö þaðsama, fegurðog tign jökulsins okkar, minnir á stórbrotiö og gott fdlk sem liföi I nálægö hans og hann heldur áfram að magnast dularkrafti þess fólks sem viö rætur hans bjó. Minnig þln lifir, Bina I Melabiið. Kristinu Krisjánsson Jakobina Þorvaröardóttir frá Melabúð Minning frá Helgu frá Dagverðará. 6g man þegar fyrst við fundumst var fallegur sumardagur og jökuil i geislagulli þá glóði svo töfrafagur. Þá hreyfði hafgolan blómin og himinsins fuglar sungu, svo Ijómandi fegurð landsins varð lofgjörö á þeirra tungu. Sem heiður hásumardagur svo hugljúf var okkar kynning og allt okkar samstarf er mér ein indæl og sólbjört minning. Er sjúkddmar, hel og harmar a6 heimili mlnu streymdu þá komst þú með hjálp og huggun - já hjálp sem þar engir gleymdu. Og börnin min ung þér unnu þú öllum þeim varst sem móðir, með þulum, sögnum og sögum þú sýndir þeim menntaslóðir. Þó varstu ein þeirra öldnu, sem ekki i skóla gengu, og lærðra kennara leiðsögn I lifinu aldrei fengu. Margt fróðlegt að fornu og nýju þú festir þér vel i minni. Og margt hef ég lært sem man ég af munnlegri frásögn þinni. t háskóla lifs þú lærðir að lifa á kærleikans vegi og kennari þinn var Kristur, sá kennari brást þér eigi. Ég þakkir og virðingu votta þér vil þegar leiöir skilja Hvar aftur við samleið eigum fer eftir skaparans vilja. isiendinaaþærtir

x

Íslendingaþættir Tímans

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslendingaþættir Tímans
https://timarit.is/publication/303

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.