Alþýðublaðið - 10.05.1922, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 10.05.1922, Blaðsíða 1
ubla 1922 Miðvikudaginn 10. maí. 105 'tötabtað JKíissliít réltltff. Frá þeira tíma að Jóhaanes Jó- iiannesson, aú bæjarfógeti hér I Rpykjavfk, gerðíst heitnastjórnar- maður, hefir verið náin samvinna smiili hans og Jóns Magnússonar. Aliir vita að hrafnarnir kroppa ekki augun hver út öðrum, en Mtt gera kannske ekki allir sér Ijóst, að góðmennin abbast ekki app á hvert annað. Það er því eðlilegt að samkomu- lagið hafi verið gott milli Jóns og Jóhannesar, báðir eru hæglátir og báðir góðmenni; hvað élskar sér líkt. Jóhannes bæjarfógeti sagði þeg- ar málið var höfdað gegn Ól. •'Fr. og íéiögum hans, að það væri ekki éftir skipun frá æðri stöðum, að hann höfðaði málið gegn þeim, heldur hefði hann íekið það upp hjá sjálfum sér. Með öðrum órðum: Það var rétt- lætis- og skyldutilfinning hans sem vkstúði hann af stað. Það var ekki ¦ vinur hans og samverkamaður Jón Magnússoa, nei, sussu neil En einkennilegt var það, að rétt- ilætistilfinningu Jóhannesar skyldi vera þannig varið, að hún snérist eingöngu gegn þeim félögum. Hvernig stóð á þvi, að Jóhannes gerði ekkert tii þess &ð rannsaka það, hver það var sem henti stein inum inn um gluggann I Suð- argötu 14, 18. nóvember, þó hon- um væri jafnkunnugt um sem ððrum, að hér var um hættulegt tiltæki að ræða, sem, ef ekki heíði verlð hepni með, hæglega hefði fgetað valdið miklum áverka eða Jafnvel orðið einhverjum að bana. Það er kunnugt að margir hvit- liðanna frömdu þann 23. név. margvisleg lagabrot, miðuðu hlöðn um byssum á fóik, lömdu um sig með stöfum og kaðalspottum, og gerðu margt er miklu var hegn ingarverðara en nokkuð það er þeir ákærðu voru sakaðir um, En hvað gerði engill réttlætisins Jóhxnnes Dagsbrúnarfundur verður haldian í Goodtemplarahúsiau fimtudaginn 11. þ. m. H. 7 e. h„ Fundarefni: 1. Tillaga nm brottrekstnr eins felagsmanns. 2. Ýnis merk mál. Sýnið félagsskýrteini við innganginn. Almennur Alþýðuflokksfundui* verðu? haldlnn á sama stað á eftlv, tcl. 9 e. n. Fundarefni: Hæstaréttardómurinn. Stjð r n in. bæjarfógeti tii þess að rannsaka gerðir hvítliðanna? Það er stutt af því að segja: Hann gerði ekki neitt. En það má nú segja að þetta séu nú smámunir, þessir glæpir hvftliðanna, hjá ýmsri annari „óreglu". Maður sem er Jóhannesi bæjar- fógeta nákominn og var starfs maður landssjóðs, varð það á að eyða nokkrum krónum frá lands sjóði, það er að segja, þeisar nokkrar krónur, sem hann tók óréttilega af landssjóðifé, voru 80 þús. talsins (áttatlu þúsund krón- ur) Hvar var nú réttlætistilfinning Jóhannesar bæjarfógetar Ja, þvf er eg að spyrja að þessul Hvar ætli hún hafi svo sem verið nema á réttum staðl Hun sagði auðvitað að það ætti ekki að hegna mann- inum, og þar er eg á sama máli og Jóhannes, að það muni vera nokkuð tilgangslaust að hegna honum, enda maðurinn sennilega enginn eiginlegur glæpamaður, ef til vill ekki einu sinni ódrengur. En málinu var ekki lokið með þvf að manninum væri slept við hegningu. Af þvf hann var vá kominn Jóhannesi, hinum réttláta bæjarfógeta, sem er aldavinur og helsti stuðaingsmaður Jóns Magn ússonar, þá var landssjóður látinn kaupa hús og lóðir af manninum á 120 þús. krónur. Eignin sem lanðssjóðar keypti er eftir þvf sem kunnugir 'hafa skýrt frá mest 30 tii 40 þús krónu virði. Með öðr- um orðum: Maðurinn fær fult verð fyrir elgn sfna, umjram 80 þús- und króna skuldina við landssjóð (sjóðþurðina). Við þetta bætist svo það að maðurinn sem sjóðþurðin er hjá fær týtirlaun ur landssjbði, eitt hundrað krónur á mánuði, Hvernig lfat mðnnum ár Eg hefi sagt hér þessa sögu eins og mér hefir verið sögð hún, en aé sagan ekki rétt hermd hér, skal mér vera kært að leiðrétta hana. Hins vegar verð eg að álita að rétt sé frá hermt, ef Jón Msgn- ússon, sem er daglegur lesari Al- þýðublaðsins, sendir ekki Ieiðrétt- ingu I Alþýðublaðið eða alikálf sinn Mogga. Til samanburðar við þetta má enn fremur nefnaf að hér um árið varð sjóðþurð hjá einnm póst- manni á Austurlandi, en hann átti enga málsmetandi menn að, engan Jóhannes réttláta, engan sem var hægrihönd forsætisráð- herrans, og þess vegna var bann dæmdur og látinn vera I hegn- ingarhúsinu I marga mánuði. Það voru þó ekki 80,000 krónur af landssjóðsfé sem farið höfðu for- görðum hjl honum, heldur 8oa krónur (átta hundruð)!

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.