Frjáls þjóð


Frjáls þjóð - 18.09.1964, Blaðsíða 4

Frjáls þjóð - 18.09.1964, Blaðsíða 4
UTANSTEFNUR Nýlega eru heim komnir þrír ferðalangar, varðbergs- menn sem skruppu ril ítalíu til að reyna að hressa eitt- hvað upp á hugsjónalega for- hlið Nató ásamt stúdentum frá öðrum Natóríkjum. Að sjálfsögðu voru þessir ungu menn einn úr hverjum her- námsflokki. Það stendur aldrei á hinum ungu fram- sóknarmönnum hér syðra að sinna slíkum utanstefnum, þótt kjarni flokksins, bænda- fylgið úti um land sé alger- lega andvígt hernáminu, eins og margoft hefur sýnt sig, og síðast á nýafstöðnum lands- fundi Samtaka hernámsand- stæðinga. Þetta hefur annars vafa- laust verið menntandi ferð, því að auk þess sem ungu mennirnir litu á Vatíkanið og baðströnd Rómar, fengu þeir að koma um borð í flugvéla- móðurskipið Franklin Roose- velt og heimsækja höfuðstöðv ar herafla Nató í Suður-Evr- ópu. Einn þeirra ferðalanga skrifaði grein í Tímann um ferðalagið, en einhvern veg- inn láðist honum að minnast á gestgjafann eða tilgang ferðalagsins, þó. ekki yrði komizt hjá að géta um her- skipið mikla. Kannski hefur hann bara gert það í annarri grein sem okkur hefur sézt yfir. Ekki er að efast um að þarna hafa setið ungir menn með „hreinar hugsjónir'". í viðtali í Mbl. 11. sept. við Sjálfstæðismanninn í hópnum mátti lesa eftirfarandi klausu að leiðréttu talsverðu línubrengli: „Þá var það einn ig samróma álit allra þátt- takenda, að nauðsynlegt væri að hafa betra eftirlit með efnahags- og f járhagsmálum í þeim löndum sem slíka að- Samið við skattstofuna Ólyginn sagSi okkur um daginn, aS einhvern tíma, ekki alls fyrir löngu, hafi skattstofan þurft aS láta mála húsakynni sín. Gekk erfiSlega aS ná í málara, og á endanum varS Skattstofan aS semja um aS gefa ekki laun málaranna upp til skatts. stoð fengju, ekki til þess að neyða slíkar þjóðir til þess að taka upp okkar stjórnarhætti, heldur til þess að fylgjast bet- ur með því að slíkri aðstoð sé varið til raunhæfra að- gerða og til hagsbóta fyrir þjóðina, en ekkí til bílakaupa og hallabygginga fyrir spillta valdhafa. Það var allra álit að það væri rangt og hættu- legt fyrir málstað vestrænna þjóða að styrkja slíka spillta valdhafa, hversu hliðhollir vestrænni stefnu þeir væru að öðru leyti í orði." Svo mörg voru þau orð. Vonandi verður tekið mark á leiðtogum framtíðarinnar. Ætli það verði ekki kúvent í Vietnam og víðar, þar sem ástmegir frelsis og Iýðræðis hafa árum saman verið ausn- ir ómældum styrkjum til ó- hófs og munaðar meðan þjóð ir þeirra stynja undirokaðar á barmi hungursneyðar. V. Léleg íslenzka í útvarpinu BRÉF TIL BLASTEINS Blásteinn minn blessaSur. Vel get ég skiliS aS þér hafi liSiS illa undir öllum kirkjufréttunum hér á dög- unum. Eg þekkti einu sinni mann, sem var álíka viS- kvæmur og þú, nema hvatS hann þoldi ekki aS heyra minnzt á skóla. Þetta var mesti friSsemdarmaSur hversdagslega, en sæi hann eSa heyrSi talaS um skóla, þá stökk hann undir eins upp á nef sér. Eg held hann hafi haft einhvers konar of- næmi fyrir skólum. Svo mik iS er víst, aS á haustin og vorin, þegar mest var um þessar stofnanir getiS í blöS- um og útvarpi, þá brást ekki aS hann steyptist allur út í þessum líka ljótu útbrotum. Mig minnir hann færi til hans Hannesar i Pósthús- stræti 7 og fengi einhvern áburS viS þessu. —O— Svo er þaS þetta sífellda trúarstagl; ég get vel skiliS aS þér finnist þaS alveg fár- ánlegt, trúlausum mannin- um, því ég á nefnilega vin, sem hefur aldrei orSiS ást- fanginn og hann vill ekki heyra, aS ást sé annaS en argasta sjálfsblekking. Eg hef reynt aS ræSa viS hann um máliS, en árangurslaust, því aS hann bókstaflega tæt ir í sundur allar mínar barna legu röksemdir meS orSun- um firra!, þvæla!, blekk- ing!! En verulega reiSan hef ég ekki vitaS hann nema einu sinni. ÞaS var þegar hann mætti kunningja okk- ar, fyrrverandi piparsveini, nýtrúlofuSum, sem undii eins fór aS dásama tilver- una. „Þetta er alveg nýtt líf, maSur," sagSi hann. „Þú ættir bara aS reyna þetta sjálfur." Þá varS hann sann arlega vondur, því — eins og hann sagSi viS mig seinna: „ÞaS er sök sér á meSan menn hafa þetta fyr ir einkamál sitt, en þegar á aS fara aS vera meS áróS- ur fyrir svona bjánalegri hé- gilju, þá er mér öllum lok- iS." Þinn einlægur Smásteinn. Ekki alls fyrir löngu kom fram í þættinum „I vikulok- in", viStal viS Ágúst Val- fells. Mér fannst orSatiltæki mörg svo fáránleg og móSur málinu svo illa gerS skil, aS ég get ekki stillt mig um aS tilfæra nokkur: „ÞaS útviklaSi sig", „Krísan 1 962", „Problem", „Analísur", „Kontrolpost- ur", ,,Eg var í óstinum og gaf upplýsingar til mannsins meS vokí tokí tækiS", „þaS var mitt jobb" o. s. frv. Er til of mikils ætlazt, aS þeir menn, sem tala til þjóS- arinnar í gegnum útvarpiS, hafi þaS hugfast, aS enn eru til Islendingar, sem ekki liggja flatir fyrir erlendum áhrifum en hafa bjargfasta trú á landi, þjóS, máli voru og sjálfstæSri menningu. Annars er ekki aS undra þótt „afsiSun" þjóSarinnar komi einmitt þarna fram, þar sem aSalmálgagn stærsta stjórnmálaflokks landsins hefur ekki lengur trú á því aS viS getum lifaS hér hjálparlaust. ÞaS ber helzt aS skilja aS viS eigum aS vera „þjónar" og verk- smiSjuþrælar í framtíSinni, þegar þýzkir og svissneskir auShringir eru búir aS búa um sig viS auSlindir lands- ins og tryggja sér fastan sess hér um ókomna tíma. (Úrbréfi.) RÖMM ER SÚ TAUG . .. ÞaS hefur lengi veriS á vitorSi kunnugra manna, aS fariS hafa fram viSræSui milli Bjarna Benediktssonar og félaga Einars Olgeirsson- ar um möguleika á samstarfi íhalds og komma innan Al- þýSusambandsins. Tilgang- ur íhaldsins er aS reka fleig milli stjórnarandstöSuflokk- anna og einangra Framsókn. Von kommúnistaklíkunnai er aS sú samvinna yrSi fyrsta skrefiS inn í „nýsköp unarstjórn". í samræmi viS þetta tekur Bjarni meS mjúkum silkihönzkum á fé- laga Einari eftir Moskvuför- ina, og fagnar því, aS Ein- ari hafi orSiS dvölin allra meina bót. LETUR Offset-fjölritun LETUR Hverfisgötu 50 Sími 23857 Otur skrifar: Útvarpsmaðurinn sem kom, sá — og fór Fyrir tæpu ári hóf Rík- isútvarpiS skyndilega mikla tilkynningaherferS í sjálfu sér. Dag eftir dag glumdu í eyrum hlustenda tilkynn- ingar þess efnis, aS útvarpiS hefSi ákveSiS aS ráSa til sín nýtt starfsfólk í stórum stíl til aS vinna aS dagskrár gerS. ¦ Tilkynnt var aS um væri aS ræSa hvers konar störf aS undirbúningi dag- skrár í töluSu orSi, bæSi sjálfstæS störf og undir stjórn annarra; og var eink- um heitiS á ungt fólk aS sækja um þessi nýju emb- ætti. Allar upplýsingar eru veittar á skrifstofu útyarps- ins hvern virkan dag frá klukkan þetta til klukkan þetta. Margir hlustendur hlökkuSu til þess, aS nú kæmi þó áreiSanlega nýtt bloS í dagskrána. Nú gæti orSiS gaman í vetur, hugs- uSu þeir meS sjálfum sér — rétt eins og þeim hefSi ekki fundizt dagskráin nógu góS aS undanförnu. Svo var umsóknarfrestur útrunninn. Og unga fólkiS varS sannarlega viS ákalli útvarpsins. ÞaS bárust milli fimmtíu og sextíu umsóknir. SíSan fór útvarpsstjóri aS kanna þær. Þá kom þaS á daginn, sem fáa hafSi óraS fyrir, aS unga fólkiS á ls- landi skorti hæfileika til aS vinna aS dagskrá Ríkisút- varpsins; svona eru þeir gömlu miklir afburSamenn. Eg er ekki aS orSlengja þaS: ráSamennirnir felldu þann dóm, aS einungis einn þessara umsækjenda gæti talizt hæfur til aS vinna viS útvarpiS. Þó væri hann alls ekki sjálfkjörinn; þaS mætti svona notast viS hann —- eins og þegar fátækur maS- ur kaupir kjallara, af því hann hefur ekki ráS á hæS- inni. Nú leiS og beiS. MaSur- inn frétti á skotspónum, aS þaS kæmi til mála aS ráSa hann aS útvarpinu; en eng- inn valdsmaSur þess talaSi viS hann fyrst um sinn. Þó fækkaSi hinum örfáu dag- skrármönnum útvarpsins stórkostlega einmitt um þetta sama leyti: dagskrár- stjórinn sjálfur fékk árs or- lof frá störfum. Eftir misseris þóf var þó þessi eini hálf- hæfi umsækjandi ráSinn til starfa. En þaS varS allt sam an dálítiS skrýtiS. Eftii þriggja mánaSa dvöl lét hann svo ummælt, aS hann hefSi ennþá enga hugmynd um hvaS hann ætti yfirleitt Frjáls þjóð — föstudaginn 18. september 1964. '//.¦' ¦'/.'/ r/ys'',' - ' f :•' ' "

x

Frjáls þjóð

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Frjáls þjóð
https://timarit.is/publication/311

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.