Mánudagsblaðið


Mánudagsblaðið - 16.10.1950, Blaðsíða 1

Mánudagsblaðið - 16.10.1950, Blaðsíða 1
BlajSfyrir alla 3. árgangur. Mánudagur 16. október 1950. 40. tölublað. lenzka um Blöu stjórnmálaflokkanna telja sig saklaus af spillÍDgunni Skriffínnska hins opinbera óþolandi Nú þarf að fara spar- lega með pappír á> heim- ilunum, því húsmóðirin þarf á honum að halda, þegar hún fer í mjólkur- og brauðabúðir, því þar er lítið um umbúðir. Komi menn pappírslaus- ir að kaupa brauðvörur og skyr, er ekki um ann- að að gera en stinga nöktum rúgbrauðunum í handarkrikann, setja rjómakökurnar í vasann og taka af sér annan skó inn undir skyrið. Skólabörnin rölta um á milli verzlananna í leit að stilabókum, glósubók- um og ýmsum öðrum nauðsynjum, sem ' þau eru skyldug til þess að kaupa. En slíkur óþarfi sem stíla- og glósubækur eru illfáanlegar hjá ís- lenzku menntaþjóðinni, sem aldrei gleymir því, að hún skrifaði íslend- ingasögurnar forðum og á nú á tímum svo margar bókaverzlanir til þess að stæra sig af, ef gerður er samanburður við millj ónaþjóðirnar", en það er sterkasta trompið nú til dags að gera samanburð, — ef hann er okkur hag- stæður. Það er sennilega dóna- skapur að minnast á það, að klósettpappír er alveg ófáanlegur, jafnt í hreinlætisvöruverzlunum sem annars staðar. Koma því blessuð dagblöðin eins og sending að ofan inn á heimilin, því að einhver nefndin hefir víst forboðið hann. Þannig er nú ástandið í höfuðborg íslands á miðri tuttugustu öldinni. Ekki veit ég, hvort það er menningar- og mennta málaráðuneytið, sem stendur fyrir þessari framþróun, en mér er nær að halda, að þetta heyri frekar undir við- skipta- og verzlunarmála ráðuneytið, nema um samvinnu eða hrossa- kaup sé að ræða þar á ' milli. En ekki er nú pappírs- leysið alls staðar tilfinn- anlegt, það myndir þú fljótt verða var við, ef þú værir kaupmaður og hefðir í hyggju að kaupa frá útlöndum nauðsyn- legar birgðir af stílabók- um og umbúðapappír hentugum utan um skyr og kökur. Við skulum gera ráð fyrir, að þú verð ir að opna ábyrgð (rem- bourse) í banka, eftir að kaupin eru ákveðin, því við íslendingar erum orðnir svo illa þekktir í viðskiptam. erlendis, að við fáum ekki vörur með öðru greiðslufyrirkomu- lagi, nema þá að greiða vöruna beint fyrirfram en það leyfir bankinn ekki. En guði sé lof fyrir, að ekki er pappírsskortur kaupin ekki farið fram,. í bönkunum, því þá gætu Það þarf nefnilega að fylla út 15 EYÐUBLÖÐ — fimmtán eyðublöð — til þess aðeins að koma greiðslumálunum í lag í bankanum. Eyðublöðin eru þessi: 1. Beiðni um opnun á ábyrgð, í tvíriti. 2. Gjaldeyris- og inn- flutningsleyfi (um það hefir áður verið sótt SKRIFLEGA þrisvar til fjórum sinnum, áður en svar fékkst, en sú pappírseyðsla er ekki talin hér með). 3. Innkaupaheimild, í tvíriti. 4. Staðfesting vátrygg- ingafélags á vátrygg- ingu, í tvíriti. 5. Beiðni til bankans um kaup á gjaldeyri, í fjórriti. 6. Eiginn víxill til tryggingar greiðs- unn\ 7. Innleggsnóta á hlaupareikning. 8. Kvittun fyrir inn- borgun á hlaupa- reikning, í tvírit-5. Það er varla við því að búast, að almenningur geri sér ljóst, hve mikil skriffinnska er samfara þessu, en verzlunarmenn kannast vel við þessi plögg. Og þeir, ásamt skó viðgerðarmönnum þeirra, kannast vel við öll þau hlaup, sem þessum út- réttingum tillieyra. Mér er ókunnugt um, hve mikla vinnu banka- starfsmenn leggja í flokk- un og innfærslu á þess- um skjölum, mér þykir ó- líklegt, að þau fái svip- aða meðferð og skömmt- unarmiðarnir hér á landi, að lítið eða ekkert sé á þau litið, því það er víst helzt núna upp á síðkast ið, eftir að skömmtunin er orðin næstum ekki neitt, að forfeður skömmt unarseðlanna hafa eitt- hvað skynsamlegt eftir- lit með þeim. Nei, ég hefi aldrei rek- ið mig á verulcg mistök í bankaviðskiptum mínum. Að því leyti tel ég, að bankastarfsemin sé hér eins og henni ber að vera. En er ekki skrif- finnskan hlægilega mikil utan um þau viðskipti, sem ég gat um áðan? Hafa bankafulltrúarnir fyrirmyndir sínar erlend- is frá, eða hafa þeir smit azt frá öðrum opinberum skrifstofum hérlendis? Eg hefi þá trú, að við íslendingar séum methaf- ar í óþarfa skriffinnsku utan um tillögulega ein- f alda hluti. Það sýna bezt ýmsar risavaxnar skrif- stofur og hið fjölmenna starfslið þeirra. Eg vil til dæmis benda á skrif- stofubákn „nefndasam- steypunnar" frægu með öllu tilheyrandi, og ýmsar <fleiri eru líka um- talsverðar. En furðulegt er, hve lengi er rúm á þessum skrifstofum fyr- ir skólagengin böm venzlamanna þeirra, er skrifstofunum stjórna. Enda er ekki að sjá, að alltaf hafi allir mikið að gera. Mýgrútur af skýrslu gerðum er víst eflaust heppilegt tómstundadútl. Það vill oftast reynast svo, að eftir því sem fleiri eru til afgreiðslu, því minni áhuga hefir þetta fólk fyrir því að afgreiða viðskiptamenn fljótt og vel. Slík aðskotadýr virð- ast frekast vera hvimleið- ar persónur, sem aðeins koma inn til þess að trufla skemmtilegt félags líf starfsfólksins. Hér í höfuðborginni er tími fólks talinn lítils eða einskis virði, það virðist engan varða um það, þótt menn þurfi áð hanga tímunum saman á skrifstofunum án þess að fá afgreiðslu. Það sjá allir hugsandi menn, að ýmsir þessir hvimleiðu gallar viðskipta lífsins eru stór þáttur í dýrtíðinni. Því miður er það orðin almenn trú manna hér á landi, að all ur opinber rekstur, í hvaða mynd sem er, sé og eigi að vera einhver allsherjar bitlingahít, sem allir; er þar eiga aðgang að, geta tínt úr gullkorn sér til lífsviðurværis, án þess að leggja þar á móti nema sem allra minnsta vinnu. Það er ekki til sú tilfinning, að þjóðarbúinu skipti það nokkru máli, að unnið sé rösklega og samvizkusamlega fyrir kaupi sínu. Ríkið borgar — bærinn borgar, þess- vegna er hægt að taka lífinu með ró. En til hvers er að ræða um þessa hluti? Það hef- ir svo oft í blöðum höf- uðstaðarins verið fundið að því, sem aflaga fer. En það ber sjaldnast árang- ur, því það er ekki hægt að sýna íslenzkum emb- ættismanni meiri móðg- un en að setja út á störf hans. Annaðhvort og oft- ast er slikum aðfinnslum Framh. á 2. síðu. Þessir „snjóheflar" eru mikið í notkun erlendis og reynast mjög vel. Blásturvél er framan á heflinum og þeyétir hún snjónmn langt út af vegimun

x

Mánudagsblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Mánudagsblaðið
https://timarit.is/publication/313

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.