Mánudagsblaðið


Mánudagsblaðið - 10.03.1975, Blaðsíða 8

Mánudagsblaðið - 10.03.1975, Blaðsíða 8
ÚR HEIMS PRESSUNNI Mariu Schneider í furðulegu hneykslismáli Verðbólga ferekkií manngrein- ingarálit Nýlega fór EL- ISABET 2. fram á aukna fjárveitingu við breska þingið þar sem hún ætti erfitt með að láta tekjur o'g útgjöld standast á. Þingið forást held- Var það skopleikur eða harmleikur eða hvað? MA- RIA SCHNEIDER, hin 22 ára gamla stjarna myndar- innar LAST TANGO IN PARIS, lét innrita sig á geð- veikrahæli, meðan hún var að leika í hinni nýju mynd CAR LO PONTIS, THE BABY- SITTER, sem gerð er í Róm. En ekki tíl lækninga, heldur einfaldlega tíl að geta verið til sainlætis hinni óaðskiljan- legu vinukonu sinni síðustu tvö árin, JOAN („JOEY") TOWNSEND, sem er 28 ára og dóttir fyrrum forstjóra Avis, ROBERT TOWNS- END, þess sem reit UP THE ORGANIZATION. Joan hafði verið tekin þá um morg uninn á FIUMICINO-flug- velli, en þar hafði hún verið með óráðshjal. Þegar Maria frétti að vinkona hennar hefði verið látin á geðveikra- hæli, beið hún ekki boðanna að slást í félag með henni. Næstu þrír dagar Iíktust mar tröð. Italskir blaðaljósmynd- arar, PAPARAZZI, sem svíf ast einskis, voru á þönum um spítalann og tóku myndir af þeim vinkonunum í ýmiss konar faðmlögum. En áður en tími vannst til að flytja stúlkurnar á einkasjúkrahús, en þaðan fór María stuttu síðar, var hneykslið út um alla borg hins Ijúfa Iífs (la dolce vita) og ýmsir þing- ineim heimtuðu rannsókn. — Vinir Maríu voru fullir sam- úðar. Leikkonan SYDNE ROME sagði: „Það, sem hún í rauninni gerði, var, fyrir hana, miskunnarverk — að særa sjálfa sig til þess að hjálpa öðrum." En hvort Schneider, sem þegar hefur verið sagt upp vinnu við 1900 — mynd BERTOLUCCIS — heldur sínu núverandi starfi, er óljóst. „Þetta er í fyrsta skiptí, sem ég hef þurft að hitta leíkkonu á geðveikra- hæli," sagði Pontí. „Þetta er mjög sorglegt mál — mann- Iega sorglegt." Hennar blanka hátign. ur fálega við, en aðrir þegn- ar hennar reyndust konungs- hollari. Það fann hún, þegar hún kom í heimsókn á barna heimili eitt. „Gerðu svo vel, drottning," sagði hinn 4 ára gamli JESSE HILL. „Mig Iangar tíl að hjálpa þér með höllina þína." Blúndur og blásýru / óvæntrí útgáfu Hinn sígildi skopleikur BLUNDUR OG BLÁSÝRA (Arsenic and Old Lace) virð- ist ætla að fá nýtt líf og það úr óvæntri átt. Eiginlega var það kvikmyndin með GARY GRANT, sem upphaflega gerði þennan skopleik heims- frægan. En nú eru það GA- Munfö þfö eftir Anne-Muríe Rasmussen? Norsku stúlkunni ,sem réðst til NELSONS ROCKEFEL- LER sem vinukona og giftíst syni hans, STEVEN. Anne- Marie er ú 36 ára. Hún skildi við Steven árið 1970 eftír 11 ára hjónaband, og nú er þessi norska öskubuska húin að skrifa sjálfsævisögu sína. — Hvers vegna? „Tii sjálfsþekk- ingar," segir hún. „Og Iíka til að sjá, hvort Steven kynni að skilja vissa hluti." Og svo vonar Anne-Marie hreinskiln- islega að græða einhverja peninga á foókinni „Einu sinni var", sem hún auglýsir óspart. „Ég er ekki rík," seg- ir hún, „ég er vel bjargálna, þó ég færi ekki fram á mikla meðgjöf. Ég giftíst Steven af ást, ekkí vegna peninganna." Anne-Marie giftist og skildi í annað sinn og á nú heima í Westhester County ásamt 3 börnum sínum með Steven Rockefeller, en með henni og Steven er enn gott samkomu- lag. Steven er nú aðstoðar- prófessor í trúfræði við Mid- bury College í Vermont. — Hann hefur ekki kvænst aft- ur, og við lestur bókar Anne- Marie finnst manni á stund- um eins og hún hefði ekkert á móti því að byrja á nýjan leik með Steven. „Nú, og hver mundi ekki vilja það?" svarar hún til samþykkis. — „Mundir þú ekki vilja reyna aftur, ef þér hefði mistekist eitthvað? En vonir mínar um slíkt eru að engu orðnar — algerlega engu." BOR-systurnar, ZSA ZSA og EVA, sem ætla að veita nýju Iífi í Ieikritíð, sem eins og kunnugt er, fjallar um tvær aldraðar piparmeyjar í Brook lyn, sem af tómri hjartagæsku finnst það mesta miskunnar- verk að stytta einmana gest- um sínum aldur og grafa þá í kjallaranum hjá sér. „Ég veit, að fólki finnst það fyndið að heyra mig leika gamla piparmey," segir Zsa Zsa, sem nálgast að vísu sextugsaldurinn, en hefur ver ið gift sex sinnum, þ. á m. hótelmilljóneranum CON- RAD HILTON og leikaran- um GEORGE SANDERS. Og þeir, sem hafa séð hana, segja, að það sé stórfyndið að heyra hana í þessu hlutverki, en þó ennþá fyndnara að sá hana. Og Eva, systír hennar, sem er tveimur árum yngri og furðulík henni, er jafn- kostuleg. „Þetta markar tímamót í sögu leiklistarinn- ar," sagði hún, þegar sýning- ar hófust nýlega í Arlington Park leikhúsinu í Chicago. Þær systur eru af ungversk- um ættum, svo leikritinu hef- ur verið dálítíð breytt, enda segja gagnrýnendur, að þær minni mest á gleðikonur við hirð Lúðvíks konungs af Bay ern — sem var snarvitlaus, En DAVID LONN, sem svið setur leikinn, var stórhrifinn: „Þeim er enn ekki Ijóst, hve bráðfyndnar þær eru saman," sagði hann og þurrkaði tárin úr augunum á sér — af hlátri. LEIKFANG MÁNUDAGS BLAÐSINS Þörf ruunbæfru efnuhugsuðgeria Framhald af 1. síðu. með tilliti til undangenginna ára, að Framsóknarflokkurinn stæði harður gegn slíkum ráð- stöfunum. Hann myndi ugg- aust malda í móinn, en þegar á reynir eru stjórnarstólarnir ævinlega yfirsterkari flestu öðru hjá þeim flokki. And- stöðu þaðan þarf ekki að ótt- ast að neinu marki. Björn Jónsson sýnir grænt ljós En hvað gerir verkalýðshreyf ingin? Það er spurningin. Þó má ætla að þegar að alvörunni kemur þá sjái þeir forystu- menn hennar, sem til vitsmuna vera teljast, að allsherjarverk- föll og ófriður á vinnumark- aði er hæpin lausn á vandan- um. Þess vegna þarf að leita stuðnings Björns Jónssonar við aðgerðir, þótt óvinælar kunni að verða. Viðtal við hann í Morgunblaðinu í síðustu viku bendir til þess að hann geri sér þetta ástand Ijóst, og þá er um að gera að hamra járn- ið meðan heitt er. Kaupmennirnir líka ; Kaupmenn eru einnig hinir óhressustu þessa daganá, 'ög telja, eins og flestir aðrir, að verr sé að þeim vegið en áður hafi þekkst. Þetta kann vel að vera rétt. En sama gildir um kaupmenn og verkamenn. Þeir verða að taka á sig sinn hluta þeirrar kreppu sem að okkur stefnir. í forystugrein blaðsins er m. a. fjallað um hlut verslunar- stéttarinnar, og sýnt fram á, að hún hefur í rauninni minni ástæðu til að kvarta en verka- fólk. Þess vegna ættí hún að sjá sóma sinn í að hlaupast ekki undan erfiðleikunum, og láta aðra um að axla byrð- arnar. — En afstaða kaup- manna og verkamanna — eins og raunar allra annarra stétta — hlýtur að fara eftir því, hvort ríkisstjórn Geirs Hall- grímssonar hefur það bein í nefinu að hún þori að grípa til róttækra aðgerða, þótt óvin- sælar verði. Það verður hún að gera, ef ekki á að leggja allt þjóðarbúið í efnahagslegar rústir. Sölubörn í úthverfum, seljiB Mánudagsblaöið 20. krónur fyrir hvert blað. Blöðin send heim. !feíNl&tó# SÍMM34 96

x

Mánudagsblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Mánudagsblaðið
https://timarit.is/publication/313

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.