Tíminn - 25.07.1970, Blaðsíða 7

Tíminn - 25.07.1970, Blaðsíða 7
LAUGARDAGUK 25. JÚLÍ 1970 ¦rrrrrr.-r'ytfy>-'> > / . '> 'i ',.',»,.» f ' r ." j t ,.t,¦• i ) r i (. - j / } .1 i ) ¦) ¦; t r i TÍMINN & Nokkrir síldar- stofnar horfnir ¦fr Hagvenja Kyrra- hafslax í Atlants- hafi ¦fr Salakastofninum bjargað . Ff&rtán höf liggja að ströndum Sovétríkjanna, svo það er eðli- legt að töluverður hluti íbúanna í strandbéruðuin helgi lif sitt sjón uni, físfcveiðum og fiskiðnaði. f Sovétríkjunum eru nú veidd 6.5 milrjón toan af ýmsum fisk- tegundum í samanburðl við 1.2 til 1.4 mflljónir tonna, sem veidd voru á fmrmta áratugmim. En jafnframt því að fiskvinnsla er aukin fast swvézkir vísindamenn og sjómeun við að víðhaJda og auka auðlegð sjávarins. En áður en nánar verður frá þessu skrýrt vfl ég benda á, að nú á tímum, þegar sjómenm fjöl- margra landa veiða margar fiskfceg. skortir því miður míkið á, að all- ar fiskveiðiþjóðir hafi gripið til ráðstafana tfl að viðhalda stofn- uimm. Síidveiðar era ágætt dæmi um þetta. Sem fccmnuigt er life stærstu sfldarstofnarinir í höfum Norð- tpJBwcppa. norðurhliatum Atlants- og',D^Ka^iaís..'l'ÍJe3qíí er tfl þess, að stbörinn hafi mimnkað" mikið, þegar ungsBd er mifcill hluti af afiamtm (og « aðailega sett í brœðsht). Árangur af svo óskyn- samiegum veiðuni í stóratn stíl er, að nofckrir stofnar af Kyrra- hafssSd eru hættir að veiðast. En það er ekfci hrogt am liðið, siðan þessrr stofoar veittu sovézk- vm og japönsfcum sjómönnum og fiskimönnum annarra þjóða mifc- inn afla. Þanni'g var a&inn af svo- nefndtim SahkalinjHokkardo síld- arstofni stundum rúmlega 400 til 500 tonn á ári, en aú veiðist ekki nema 2 til 3 þúsund tonn af þessari Síld. í byrjun sjöunda áratugsicis voru um 200 þúsand tonn veidd árlega af Korfokaragína síldarstofninum. En á síðastlrohum árum veiða sovézk og japðnsk fiskiskip ekki nema nokfcra tugi tonna af þessari síld. Á grundveHi tillagna sovézkra vísindamanan voru ýmsar ráðstaf- anir gerðar í því skyni að draga ur neikvæðum áhrifum veiðanna á þessa síldarstofna. Bannað var að veiða á þeim svæðum, sem ungsíldin safnast saman á, bann- að var að veiða með veiðitækj- nin, sem höfðu svo smáa möskva að þau tóku ungsíldina, settar voru skorður við veiðum á kyn- þroska síld og gotsíld- En þessar ráðstafanir og aðrar, sem gert er ráð fyrir í reglugerð um fiskveiðar í Sovétríkjunum, geta aðeins viðhaldið þessum síld- arstofnum að óverulegu marki, þar sem önnur lönd gera ekki slík ar ráðstafanir. Á síðastliðnum árum hafa heiztu stofnar Atla.ntshafssíldar — sérstaklega Skandinawustofa inn minnkað og aflinn sömuleiðis. Þetta hefur áhrif á efnahagslíf sfldveiðiþjóðanna — sérstaklega fslendinga og Norðmanna. Rann- sóknir vísindamanna margra þjóða sanna, ao orsök þessa er «fcki aðeins breyting, sem oi-*ðið hefur á lifsskilyrðum sildarinnar á þessum slóðum, heldur einnig veruleg auknfng á síldveiðunum á Hnúðlax er veiddur við strönd Kantsjatkaskaga undir ströngu eftirliti. S. Fjedorof, líffræðidoktor: Mikið gert til þess að viðhalda og efla stofna nytjafiska í Sovétríkjunum miðunum við strendur Noregs, Kolaskaga og íslands. Sovétríkin bundu enda á veiðar á smáfiski í víkum og fjörðum á ströndum Múrmansk héraðs árið 1963 og hafa strangt eftirlit með veiðum á stærri fiski. Eftir því sem við vitum heíur ísland frá árinu 1067 gert ýmsar ráðstafanir til að reglubinda síld- veiðarnar. Reynsla sú sem fengizt hefur af reglubundnum veiðum á vorgots- síld í Eystrasalti (svonefndri salaka), en hún veiðist einkum í Riguflóa, er gott dæmi um hag- kvæmar fiskveiðar í Sovétríkjun- um. Vegna ofveiði í Riguflóa á árun: um 1953 til 1956 brást saláka afl- inn á árunum 1956 til 58. Á ár- inu 1959 settu sovézkir vísinda- menn fram tillögur um nokkrar ráðstafanir, sem fiskimenn fram- kvæmdu síðan til að efla salaka stofninn. Reglur voru settar til að draga úr veiðinni, skipafjöldi Kyrrahafslax gengur upp í Amurfljót. við þessar ' veiðar takmarkaður, netum í sjó fæbkað sem þvi nam að viðkoma stofnsins yrði ekki hindruð o.s.frv. Þetta varð ekki aðcins til þess að viðhalda stofninum, heldur jók hann. Núna er hanh í sæmilegasta ástandi, eins og sjá má af góðum afla, sem er 80 til 100 þúsund tonn og einnig af rannsófcnum á árangri af ofangreindum ráðstöf- unum. í Sovétríkjunuin er einnig margt gert til að viðhalda og auka stofn annarra nytjafiska, t.d. lax- fiska. Núna er hægt að fullyrða að margar tegundir af laxi og sérstaklega sú þýðingarmesta — Atlantshafslaxinn er enn mikLVæg ir nytjafiskar eingöngu vegna þess fjármagns sem varið hefar verið til viðhalds þeirra. Sovézkir fiskifræðingar leggja sig fram um að hagvenja laxateg- undir úr Kyrrahafi í Atlantshafi. í þessu skyni hafa sérstakar fisk- eldisstöðvar verið reistar á Kola- skaga, þar sem alin eru upp seiði úr hrognum Kyrrahafslax. Um 200 milljón seiði laxategunda hafa verið sett út í Barentshaf og Hvíta haf frá árinu 1957. Á síðasta ára- tug eða frá árinu 1960 hefur þessi lax fundizt í ám á Kola- skaga og hans hefur orðið vart í ám á Noregi og íslandi. En því miður hefur þessi lax ekki eignazt „verndara" i þessum löndum. Hann hefur verið tölu- vert 'veiddur og það hefur að sjálfsögðu hamlað uppkomu trausts 'stofns. Viðhald og aukningu stofna nytjafiska er aðeins hægt að tryggja með sameiginlegu átaki allra fiskveiðiþjóða. í sambandi við þetta er óh-jákyæmilegt að koma á náinni samræmingu í hin um ýmsj þáttum fiskveiðanna bæ'ði innan rammá alþjóðastoínana og með tvíhliða samningum ein- stakra ríkja. APN

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.