Tíminn - 06.10.1970, Blaðsíða 7

Tíminn - 06.10.1970, Blaðsíða 7
*R1BJUDAGUR 6. október 1970 TÍMINN Undir veröbólguskriðu Blöð Sjálfstæðisflokksins ræða nú stundum um það, hvort þjóðrn muni vilja bíða þess, að skrúfa verðbólgunnar eða hjól dýrtíðarinnar taki að snúast með fullum hraða. f því tilefni mun ýmsum vera for- vitai á að vita hvað þar muni vera kallaður fullur hraði. Það hefur vendilega verið auglýst, að nrjóik hefur tvöfald azt í verði á tveimur árum. Með sama áframhaldi verður mjólkurlítrinn kominn í 36 krónur að tveimur árum liðn- um. Eftir önnur tvö ár yrði hann þá á 72 krónur og þá vantar ekki fullt tnisseri til að oá 100 krónum. ÍÞetta þýðir það, að haldi Viðreisnin velli eftir kosningar að vori, kemur hún mjólkurlítranum upp í 100 krónur á næsta kjörtítnabili með sama áframhaldi. i>á yrði kýrverðið væntanlega hundrað þúsund krónur. HvaS skyldu svo málsvarar ríkisstjórnarinnar vilja kalla „fullan hraða" á skrúfu verð- bólgunnar? Nú er það ekkert eins'iæmi að mjólk hafi hækkað í verði. ¦Kœinn faefur nýlega bent á það með glöggum tölum, að mj&g á'þefck bæfckun hefur orð- ið síðustu árin á mörgum helztu matvörum öðrum, inn- lendum og útlendum, svo sem nveiti o,g fiski t. d. Þessi verð- hœkkron á imjólkinni er hvorki bændam mé laadinu að kenna, þó að reynt sé að ala á ótrú á hsr-oFEi tveggja. Allur fram- leöfelukostnaður hefur vaxi'ð. Sú þróuii hlýtur að segja til sín í þw, að bilið milli afarða- verðs og kaupgjalds breikkar jafnt hvort um er að ræðn ýsu eða mjólk. Þeir, sem ekki sjá það fyrirfram, eru ekki menn til aS fást við stjóm efna hagsmála, því að þeir eru óvit- ar í þeim sökum. Það hefur eðlilega vaki'5 nokkra eftirtekt, að eitt af blöðum ríkisstjórnarinnar, Al- þýðublaðið, hefur undanfarið hvatt almenning til að kaupa ekki landbúnaðarvörur, vegna þess hvað þær séa dýrar. Þetta stjórnarblað virðist vona, að menn séu svo heimskir aS þeir geti trúað því, að allt önnur lðgmál geti gilt um verð á kjöti og mjólk en ýsa og þorski. Sjálfur viðskiptamála- ráðherrann fer að skrifa í blað ið um landbúnaðarmál. Það ei' merkilegast við þá grein að höfundurinn læzt vera að revna að gera sér og öðrum Srein fyrir þvi hvað sé heiðarlegur málflutningur. Honum fnnst það heiðarlegt að gera ráð iyr ir því, að önnur lögmál ;.'eti gilt um verðmyndun mjólkur en fisks. Honum finnst það heiðarleg stjórn, sem miðar að því að íslenzk alþýða hafi ekki ráð á að kaupa kjöt og mjólk. Og honum finnast þau úrræði heiðarlegust í landbúnaðarmá1.- um að minnka framleiðsluna svo, aS hún seljist öll innan- lands á Viðreiðsnarverði jsom- andi ára, hvað mikið sem neyzl- an minnkar frá ári til árs tiJ þess að svo megi verða. Mér er ekki kunnugt um ^ð nokkur viti hvað mörgu fólki íslenzkur landbúnaður veitii atvinnu. Hitt vitum við, að þorp eins og Hvammstangi, Blönd-j- ós, Borgarnes og Selfoss iifa á landbúnaðinum. Hvaða lífs- skilyrði halda menn að væru í þessum þorpum, ef ekki væri um að ræða landbúnað í sveit- unum í kring? Auðvitað hefur landbúnaður annarra héraða hliðstæða þýðingu fyrir atvinnu líf i þorpum, enda þótt ekki sé auSvelt að greina í sundur, þar sem önnur undirr.taða ar líka Fækkun bænda og minnkun landibúnaðarframleiðslu þýðir því fækkun annarra starfs- manna. Það er því ekki nóg að sjá bændunum sjálfum fyrir öðrum verkefnum, heldur f.vig ir þeim þar eftir mikill hópur annarra starfsmanna. Nú er þannig ástatt víða um land, aS byggðir eru of fámenn ar. Mena geta ekki verið áu þess að eiga aðgang að ýni'.ss konar iðnaSarmönnum. Hver getur t. d. lifað nú á tímum án þess að ná til vélsmiSs o? rafvirkja með litlum fyrir- vara? En iðnaðarmenn þrííast hins vegar ekki nena nóg-j margir búi svo þétt, að ti) þeirra nái. Þetta allt verður að athuga ef menn vilja af viti gera sér grein fyrir því, hvern- ig eigi aS byggja landið. Þá er þaS líka ÍJÓSt, aS utan Reykja- víkursvæSisins mega hérnð landsins ekki við því, aS sam- 35555 MfíB/R 1Q3 VMÍeJidiföiðabifreifí-VW 5 manna-VWsveínvagir \fW9inanna-Landrovfir 7manna dráttur verði í landbúnaði. Reykjavíkursvæðið sjálft má heldur ekki við því að islenzk- ar byggðir verði eyddar í stcr- um stil. Lítum svo betur á aS hverju er stefnt með framhaldandi' verðlagsþróun Viðreisnarinnar. Menn vilja ekki geyma pen- inga. Sparifé verður minna en ella. Því fylgir lánsfjárkreopa. Þar sem gera má ráð fyrir að glataður sé geymdur eyrir, eyða þeir fé síau örar en ella; stundum til lítilla nytja. í Ö5ru lagi flýta menn sér ofboðslega með framkvæmdir og kaupa húseignir hiklaust ofar kostn- aðarverði fremur en að bíða eftir verðhækkunum, sem vísar mmmm. '¦"¦:¦:¦'¦:¦'¦:¦'•:¦:-'¦>¦¦:¦:¦:¦:¦:;¦:¦:¦>'¦ Halldór Kristjánsson þykja meðan á byggingu stæM. Launakjör laga sig smám saman eftir nýju verðlagi,. þó þannig, að alltaf verður erfi,V ara að koma fótum undir sig. Verzlanir þurfa alltaf fleiri og fleiri krónur til að ná söotii vörubirgðum og vantar þvi alltaf rekstrarfé. Tvenns kon- ar verðlag gildir. Sumir oúa ; húsnæði, sem greitt var a gömlu verði og kostar þá ti!- tölulega lítið, en aðrir ve.-ða allt að borga með nýju vevði Þetta þýðir 1 reyndinni það. að þeir, sem viS gamla verðlae- iS búa, fá umfram þarfir nokk- uð af því, sem hinir þurfa, ec fá ekki. Þessari þróun fyijíir því ranglæti og það er því verra og hróplegra sem lengra líður og verSbólguskriSan feli ur hraSar. Það er þetta Við- reisnarranglæti, sem hefur ver ið og er að magnast með hverju ári sem líður. ¦ ÞaS var takmark Viðreisn- arstjórnarinnar í upphafi, að koma á jafavægi og stöðug- leika í efnahagsmálum. Á þeirri tíð sagði forsætisráðherr ann, að ef það tækist ekk:, væri allt annað unnið fyrir gýg. Nú grobba ráðherrarnir af því, að þeir séu menn, se.n ekki hlaupi frá vandanum. Það er satt, að þeir biðjast ekki lausnar og sleppa ekki vöid- um, þó að þeir ráði ekkert f'íö vandann. Svo aS talað sé é lík- ingamáli þeirra sjálfra um stjórn' þjóðarskútunnar, fá.st þeir ekki frá stýrinu, þó aS skútan liggi undir áföllum og hreki þvert úr leið áleiðis að mikilli hættu. Hitt er svo ann- að mál, hvílíkur hetjubragur þjóSinni finnst á slíku, þegar fram í sækir. Nú má lesa þaS í stjórnar- blöSum, að margur hafi eigr.- azt hús vegna verSbólgumiar. Menn hafi ráðið við að borga skuldir sínar vegna þess, að húsverðið v:>rð h fáum árum ekki nems brot ur húsverði. Skuldin líufrfi upp. í þessu tilefni væri ástæ'öa til að spyrja. hvort ríkisstjörn- in og hagfræðingar heinar telji land og þjóð svo lélegt, aS venjulegt fólk þurfi ekki að láta sig dreyma um að eigna.-'t eigin íbúð. nema áhrif verg- bólgunnar hjálpi? Það er einkenni á verðbólgu árferði, eins og áSur er að vik- ið, að launakjör eru aldrei í fullu samræmi við líðandi stund og verSlag hennar. Það sem verðbólgan hjálpar þeim skuldugu er lagt með vaxandi þunga á herSar hinna eigna- lausu. Er þaS slíkt réttlæti, sem Viðreisnarvöldin dreymir um? ÞaS mega stjórnarblöSin eiga, að þau hafa rækilega minnt þjóðina á það, að i sam bandi við stjórn efnahagsmála er Framsóknarflokknum bet- ur treystandi en Viðreisnar- flokkunum. Svo oft og lengi hafa þau ámælt Hermanni Jón- assyni fyrir aS biSjast lausnar 1958, þegar ekki var samstaða innan stjórnar hans um úr- ræði til að hafa stjórn á verð- lagsþróun. Flokkur hans hafði stefnu og vildi ekki bera ábyrgð á ríkisstjórn hvernig sem veltist, Svo er enn. Fram- sóknarflokkurinn óskar ekki a'ð eiga menn í ráSherrastólum til annars en aS stjórna I samræmi viS stefnu sína. Þess vegna er honum betur treystandi en núverandi stjórn- arflokkum. Halldór Kristjánsson. 2% 2siNNUM LENGRI LÝSING neOex 2500 klukkustunda lýsing við eðlilegar aðstæður (Einu venjulegu perurnar framleiddar fyrir svo langan lýsingartíma) NORSK ÚRVALS HÖNNUN Heildsala Smásala Einar Farestveit & Co Hf BergstaSastr. 10A Sími 16995 SfMfi-ieBtl! TANDBEB SJÓNVARPSTÆKI Úr 17 ger'öum að velja Hagstæft verS. ÖLL ÞJONUSTA Á STAÐNUM GARÐASTRÆTI 11 SÍMI 2DDBO ,:,rf\ .'-•T xm Péir, sem ctka 6 BRIDGESTONE snjódekkium, negldum með SANDVIK sniónöglum, komast leíðar sinnar í snjó og hálku. Sendum gegn póstkröfu um fand allt Verksfæðið opið al!a daga kl, 7.30 íil kl. 22, SKIPHOLTI 35 REYKJAVÍK SÍMI 31055

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.