Tíminn - 24.10.1970, Blaðsíða 5

Tíminn - 24.10.1970, Blaðsíða 5
LAílHÍARDAGtJR 24. október 1970. TIMINN MEÐ MORGUN KAFFINU — GeWíu eitiMhvaW ma'ður; ertu ekki gamall sjóskáti? Það var komið langt fram jtfir miðnætti, en rithöfundur iziai sat enn og pikkaði á rit- v&saa. — Ertu ekki að koma að hátta, fcallaði fcona hans inn- an úr svefnherberginu. — iNei, ekki alveg strax. Bóíinn er búimn að ná stúlk- unni og ég verð að bjarga hcnni undan valdi hans. —Hva'ð er hún gömul? —Tvítug. — Komdu bara að hátta. Hún er nógu gömul til að sjá um sig siálf. Nonni fór í læknisrannsókn með móður sinmi. — Var það vont? spurði pabbi hans, þegar hann kom heim. — Nei, nei. Læknirinn tal- eði allan tímann viö magann á mér í síma. Eftir sýningu á frönskum bókum í Búdapest, kvartaði hinn franski umráðamaður sýningarinnar yfir, að hekn- ingurinn af bókunum hefði horfið meðan á sýningunni stóð. — Það er undarlegt, sagði embættismaðurinn, sem tók við kvörtuninni. — Fyrir nokkru var hér sýn lng á rússneskum bókum og á eftinr kom í ljós, að þeim hafði fjölgað um helming. ^t. — Ljónatemjari — já, lík- lega um 20 þúsund kaloríur. Konan mín hætti að vinna, þegar við giftum okkur. En svo fór henni að leiðast og :ærði innanhússkreytingar. Nú vill hún hafa skipti á mér, af því ég fer svo illa við garínurnar. DENNI DÆMALAUSI ISPEGLI — Og svo verðurðu ag fara til dýralæknis mcð hitt. — Köttur konunnar minnar er horfinn og ég vil setja aug- lýsingu í blaðið og lofa 10 þúsund krónum í fundarlaun. — Það eru miklir peningar fyrir einn kött. — Það skiptir engu máli. Okkar á milli sagt, þá drekkti ég kettinum. Það er sagt, aðþað'boði sjö ára ógæfu, að brjóta spegil. — Það er delle. Ég átti frænku, sem braut spegi: og húm vas© undir járnbrautar- lest strax sama daginn. Þi3 rétt ráSið því hvort þiS drekkið ekkl kaffið. Ég notaSi .ill- an pakkann i þaS. Stuttu áðuf en Sihanouk prins i'ét af völdum í Kambód- íu tók hann sér fetfð á hendur til Frakklands einhverra erinda. Á leiðinni kom hann við í Monte Cario og leit auðvitað við í spilavítinu. Hann lagði" svimandi háar upphæðir undir og tapaði stöð- ugt. Til að greiða spilaskuld- ina varð hann að taka af fé krúnunnar, þ.e. skattpeningum þjóðar sinnar. Og Rainer fursti af Monaco er ekki sagður hafa gert neinar athugasemdir við aetta greiðsluform. Núverandi stjórn Kambódíu hefur svo ásakað furstann fyr- ir að vera meðsekan í ráni ríkis fjárins, en hann neitar harð- lega slíkum áburði. Rainer fursti hefur alltaf reynt að forðast að Játa blanda sér í málefni spilavítisins, en nú virðist hann vera í slæmri klípu, því að Kambódíustjórn fullyrðir, að hún geti leitt fram vitni í málinu, er sanni, að Eurstanuim hafi vel verið kunn- agt um svik Sihanouks prins. Og þess verður víst ekki langt að bíða, að spilaævintýri prins- ins snúist upp í opinbert hneyksli með ófyrirs.iáanlegum afleiðingum fyrir hlutaðeig- andi aðii'a. ! Brezki landbúna'ðarráðherr- ann álítur það sérlega árangurs ríkt og vel til falAð að ræða við fólk á vinnustað. Trúr. þeirri skoðun sinni tók hanri sig til um daginn og hélt heljar- mikla ræðu í kjötmiðstöð einni í Lundúnum — í miðjum vinnu- tímanum. Vel að verið og dálítið óvenjulegt þegar ráðherra á í hlut. En hann fékk líka tals- vert óvenju'egar móttökur. Einn af kjötiðnaðarmönnun- um var svo óánægður með ræð- una, að hann gat ekki stillt sig um að láta það í ljós á ótvíræð- an hátt. — Á þetta nú að heita landbúnaðarráðherra. Svei mér ef þessi væri ekki allt eins góð- ur í stöðuna! Og hann lét ekki sitja viS orðin tóm, heldoir leysti niður um sig í snatri, eins og sjá má á myndinni, og sneri fyrirferðarmiklum aftur endanum í átt að ráöherranum. Vinnufélagamir áttu erfitt með aB halda sér alvarregum, sn Prior ráðherra tók þá skyn- samlegu afstöðu að láta sem jkkert væri. Myndirnar tvær efu af sömu náungunum. Á annarri sjást þeir í fnllum skrúða á leið til vinnu sinnar sem götulögreglu- þjónar í London, en á hinni gef- r að líta meðlimi einar vir zl- ustu beathljómsveitar þar í borg. Fyrir nokkrum árum mynd- uðu piltarnir hljómsveitina „The City Sound", og ti^gang- urinn var eingöngu að skemmta sjálfum sér og kollegum á árs- hátíöum og öðrum mannfagn- aði innan lögreglunnar. Þetta gekk ljómandi vel, og þeir skemmtu sér konunglega við tómstundagamanið. Svo kom að því, að ým:'. dð- ilar fóru að biðja þá að skemmta á góðgerðarsamkom- komum, og ekki stóð á þeim. En svo fór skriðan skyndilega að falia. Þeim fóru a berast tilboð úr öllum áttum, og upp- hæðirnar, sem í boði voru, voru siður en svo sambæri.'egar við þau laun, sem þeir fengu Það er alveg furðulegt, á hve mörgum sviðum tunglferð- ir Bandaríkjamanma hafa haft áhrif. í sambandi við þær ferð- ir hafa verið gerðar margar uppgotvanir, sem síðan hafa haft mikla og oft mjög gagn- lega þýðingu í daglegu lífi jarð arbúa. Tökum til dæmis glerið í gluggum tunglf.lauganna. Það breytir um lit eftir því, hve út- fjólubláir geislar sólarinnar eru sterkir hverju sinni. Gler- ið inniheldur silfurkristalla, og litabreytingin verður svipuð og þegar ljósmyndapappír er lit- aður. fyrir löggæzluna, 'íef undan- skildar eru greiðslur fyrir auka vaktir, sem einkum voru fölgn- ar í því að berja á mótmælend- um á götum úti. En nú vita þeir ekki sit* rjúk andi ráð. Þeir geta ekki sinnt hvoru tveggja, og hafa ekki ennþá getað gert upp við sig, hvort velja skuli löggæzluna eða músikina. Þúsundir punda eru í boði, að minnsta kosti næstu árin, og eiginkonurnar gera hvað þær geta til að fá þá úr lögreglunni. Lögreglusij'rinn í London reynir á hinn bóginm að harda í menn sína melð því að lýsa yfir, að þeir geti yeriS dottnir upp fyrir sem músikant ar fyrr en vari, en í lögreglunmi eigi þeir framtíð fyrir sér. Þéssi togstreita hefiur ein- ungis leitt til þess, að lögreglu- þjónarnir músíkölsku hafa 551- azt enn meiri frægð og fengið æ fleiri tilboð. En sem sagt, þeir hafa ekki ennbá '"ki'ð neina öiiagaríka ákvörðun. Þetta hafa nokkrir hugvits- samir g^eraugnaframleiðend- ur fært sér í nyt, og þess verð- ur ekki langt að bíða, að al- menningur njóti góðs af, >ótt au'ðvitað verði slík gleraugu nokkuð dýr til að byrja með. Og þá þurfa þeir, sem á annað borð ganga með gleraugu ekki að burðast með bæði venjuleg gleraugu og sólglwr- augu, því að glerim í „mána- gleraugunum" breyta um lit eftir aðstæðum úr pægilega reyklituðu innan dyra, og a3t upp í ven.iulegam, dökkan lit í sterku sólskini. wmm^*i^» m * p ^ ^i pn^^»^mp^*^ ^ <i ^**»^*i »^mm ^ ^ #»^^,^ m*^ 9*0**i*Á

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.