Alþýðublaðið - 16.06.1922, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 16.06.1922, Blaðsíða 4
ALÞÝÐUBLAÐIÐ Nýkomiö í útsölu Matrói&föt á drengi frá 20 kr.; do. drengjafrakkar, bláir og brunir, úr ryktaui, frá 18 kr; kveákápur, prjÓBatreyjur og kjóla ar, soktear, morgunkjólaefKÍ, tvisttau, lércft, flúnnel, peysuíat&klæðj, œjög fint Yms f&taefai „seljast nú fyrst um siara rojög -lágu verði NB. Ailar vörurnsr seijast iægta verði en fyr feefir weriö. Eiæiig-aveg- 3. -A-.ndLi»é^ Andrésson. jrir Alwiiimspltar xtýkömjaixr til H. P. Duus. Kitstjóri og ábyrgoarraaour: Ólafur Friðriksson. Prentgmiöjan Gutenbarg. Eifmagiil ko aara á 12 si. Raíhitua verður ódýrasta, hrein- legasta og þægiiegasta aituain. Strauið mdS rafboíta, — það koster aðeiiss "3 atsra á klakku- stuisd. Spaiiö eteki ódým rafœagn- ið í sum&r, og ka»pið okkar ágætu raiofna og rafstraujára. Hf< lafmf. Httl & 14$m Laugaveg 20 B — Sirasi 830. Relðhjól {gljábrend og viðge ð f FalkaB»m. Aíé er nilil&eleraA og koparhúðað i Fálkanum. Tóbaksverð l Eanpfélag8búðannm er að mun iægra en »ið^st annarstaðar. Edgm Rice Burrougks: Tarzan. tíg Kerchak og Terkoz, áður er eg sálgaði þeim — þá myndir þú hafa hlegið að slikri skrámu, sem pessari?" d'Arnpt rétti Tarzan bæði bréfin sem höfðu verið skilin eftir' handa honum. Hann las hið fyrra með sorgarsvip. Hinu snéri hann við og velkti í lófa sínum — hann hafði aldrei séð lokað umslag fyrri. i Frakkinn hafði athugað hann á meðan og veitt því eftirtekt að hann- var 1 talsverðum bobba vegna um- slagsins. Honum virtist það kynlegt, að umslag skyldi vera hreinasti leyndardómur fyrir fullorðmn hvitan mann. Hann reif það þvl upp og rétti Tarzan aftur. Apamaðurinn sem nú var seztur á kjaftastól, breiddi pappírsörkina út fyrir framan sig og las: „Til Tarzans ApabróSur. — Leyfið mér, áður en eg fer, að taka í sama strenginn og Mr. Clayton og þakka yður fyrir góðvild þá, sem þér hafið sýnt okkur með því, að lána okkur kofa yðar; Það- hefir hryggt okkur, að þér hafið ekki viljað koma og þiggja vináttu okkar. Okkur hefir langað svo mjög til að sjá og þakka yður. Svo er emn til, sem eg hefði einnig viljað þakka, en hann kom ekki aftur, enda þótt eg trúi þvf ekki að hann sé dauður. Eg veit ekki, hvað hann heitir. Það er stóri hvfti risinn með demantsmenið um hálsinn. Ef þér þekkið hann og kunnið mál hans, þá skilið þakfclæti mínu til hans og því, að eg hafi beðið hans i sjö daga. Segið honum einnig, að heimili mitt í Ameríku í bænum Eahimore sé honum opið ef hann hirðir um að koma. Eg fann bréf, sem þér skrifuðuð mér, milli blaða uhdir tré hjá kofanum. Eg veit ekki hvernig þér hafið byrjað að elska mig, sem hafið aldrei við mig talað, og mér þykir leitt, ef það er satt, því eg hefi heitið hjarta.mfnu öðrum. En muna skuluð þér, að eg er ávalt yðar vinkona Janc PorUr". Tarzan sat kyr og starði út i bláinn. Svona leið klukkustund. Honum var augljóst á bréfunum, að þau vissu ekki að hann og Tarzan apabróðir voru ein og sama persóna. , „Eg hefi heitið hjarta mínu öðrum", endurtók í sífellu. Þá elskaði hún hann ekki. Hvernig gat hún hafa látist elska hann og kveykt slíkar vonir í brjósti hans til þess svo að hrinda honum niður í sllk djúp örvænt- ingar? —Ef til vill voru kossar hennar að eins vinar- hót. Hvernig átti hann, sem ekki þekti siði mánnanna að skiija þetta? Skyndilega stóð hann upp, bauð d'Arnot gðða nótt eins og hann hafði lært, og fleygði sér á mosabeðinn, sem Jane Porter hafði eitt sinn hvilt á. Þeir héldu nú kyrru fyrir i vikntíma. Á meðan kendi d'Arnot Tarzan frönsku. Eftir viku gátu þeir.talað saman. Eitt sinn er þeir sátu saman fyrir utan kofann, snéri Tarzan sér skyndilega að d'Arnot og sagði: „Hvar er Ameríka?" d'Arnot benti í norð-vestur. „Mörg þúsund mílna hinumegin við hafið. En hvers vegna spyrð þú?" „Eg ætla að fara þangað". „Það er ekki hægt, vinur minn". Tarzan stóð upp, gekk að einum matskápnum og náði þar 1 stórt kort. Hann benti á það og mælti: „Eg hefi aldrei botnað i þessu; viltu nú ekki útskýra það fyrÍT mér?" Þegar d'Arnot hafði gert það og skýrt honum frá því, að bláminn ætti að merkja hafið og hinir litirnir lönd og eyjar, bað Tarzan hann að benda sér á staðinn sem þeir voru á. Hann gerði það með nokkurri ná- kvæmni. „Bentu mér þá á Ameríku", sagði Tarzan. Þegar d'Arnot hafði stutt fingri sínum á Norður- Ameríku, brosti Tarzan og lagði lófa sinn á koitið. Hann spenti yfir alt hafið sem var á milli Ameríku og Afrfku. „Eins og þú sérð, er það ekki sérlega langt þangað", sagði hann, „varla handarbreidd mín". d'Arhot hló. Hvernig átti hann að gera manninum þetta skiljanlegt? Hann tók ritblý og merkti agnarlít- inn depil á strönd Afríku. .

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.