Alþýðublaðið - 20.06.1922, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 20.06.1922, Blaðsíða 1
1922 Þriðjudaginn 20. joní. 138 tölublað JL*"1 Í S t Í H II er listi Alþýðuflokksins. Þið, sem úr bænum farið, munið að kjósa hjá bæjarfógeta áður en þið farið. Skrifstofan opin kl. 1—5. ¦A.iuiiri€bi*ir. 1 Það er oftlega gumað af því, einkum í auðvaldsblöðum og tfœa ritum, að hér á landi hafi á sið astu tfmum orðið miklar og hrað stfgar framfarir. Er þá einkum vitessð í breytingu þá, sem orðið liefir á öðrum aðalatvinnuvegi landsmanna, sjávatútveginum, er togaraútgerðin kom til sögunnar. Því er og ekki að neita, að I þvi má telja framför, að minsta kosti nm skipakost til sjðsóknarinnar og Jafnvel að því Ieytí einnig, sem veiðiaðferðin er uppgripamehi; þó getur þar staðist á kostnaður og ábstí, svo að ekki raiuni miklu, En það cr )afnan hætt við, er aíhygiln beinist mjög að einhverju eicu, að hún dvíni að sama skspi gagnvart öðru, svo að bæði séu iramfarirnar minni í þessu eina vegna samanburðarleysis og eins, að annað né vanrækt meira en góðu hófi gegnir. Og það eru miklar ííkur til, að , *vo hafi einmitt farið hér, og að mikið af framfaraguminn sé að eins glamur út í loftið, sprottið af kæruleysi um það, hvort farið ¦er með rétt mál, ef að eins er ant að láta ástandið Hta sæmi- lega út Breytingar út af fyrir sig eru engar fraœfaiir. Framför er það eitt, er breytt er til batnaðar, svo að mennirnir verði íarsælli, þeim líði betur yfirleitt, annaðhvort likamlega eða andlega eða um favort tveggja. Og hafa þá breytingar siðustu tíms haft það i för með sér, svo að veruiegu muni? Lítum i nokkur atriði. Er þá bezt að byrja þkr, sem mest orð hefir verið gert á fram- íómunm, á sjávarútveginurn. Fyrir I Hér með tilkynnist vinum og vandamönnum, að frænkamin, Helga L. Valdorff, frá Norðfirði, andaðist á Vífilsstaðahælinu 15. júni. Likið verflur flutt austur á Villemoes i dag. Fyrir hönd fjarstaddra foreldra. Þóra Ólafsdóttir. utan þá breytingu, sem ( upphafi er minst á, má vist segja, að framförin sé nauðalitil sema að þvf léyti, eí íramför skyldi kalia, að meira fé safnist nú en áður á hendur einstakra manna og þá þeirra, er minst leggja I sölursar fyrir atvinnnveginn af lifandi orku, þ e. þeirra, er ieggja til fé, en ekki starf. Hiair, sem leggja fram starfið, bera tiltölulega talsvert minna úr býtum en áður, og stafar það af því einkenni hinna síarf andi stétta að hugsa meira um starfið sjáift en árangurinn af þvi, en það hefir f för með sér lítil þægni um lifskjör og „sanngirni* gagnvart þeim, er vinnu þeirra kaupa, hinum eiginlegu „vinnn figgjendum" að rétta máli. — Samkvæmt þeim mælikvarða, sem áður er lagður, er því fremur nm afturför að ræða en framför, því að versnandi fjárhagsástæður hinna starfandi manna itljóta óhjákvæmi- lega að spilla lífskjörum þeirra, er þeir eiga fyrir að sjá auk sjálfra sfn. - Um landbúnaðínn er það að segja, að hvorki er þar mikið orð gert á framförunum, enda er það vist óþarfi. Hins vegar er þar víst ekki um mikla afturför að ræða heldur, enda er þeim atvinnuvegi eiginlegur seina- gangurinn. Raunar hefir smjörgerð inni iarið aftur, einkum um gæði, því að rjómabú haia Eagst niður nokkuö víða, og húsakynni hsfa ómótmælanlega versnað, og eins hefir launakjörum verkamanna þar hnignað. Hins vegar hafa stóreigna- menn þar efnast nokkuð á siðari áíum. f iðnaði og verzlun er alveg söonu Böguna að segja. Launa- kjör manna hafa versnað, vöra- vðndun miakað', verð bækkað. Gerist þar aiveg sama sagan: Þeir, sem tjármagnið eiga, efiast; hin- um hnignar. Meðal starfsmanna rfkisins má rekja sama ganginn. Það er varla ofmælt, þótt sagtsé, aðkjör emb ættis- og syslunarmanna séu alt að því tííalt verri nú en fyrír 50 árum, nema ef til vill þelrra, er hafa talsverðar aukatek]ur. Þsgar nú svona er um lífskjör og fjáriög fiestra þeirra manna meðal þjóðarinnar, sem leggja fram starfið, þá getur ekki hjá þvi farið, að það hafi lamandi áhrif á alla menninga þjóðarinn- ar, enda má s)á þess merki. Húsa- kynni og annriki bera menningn þjóðarinnar beztan vott. Hér er svo, að húsakynni masna eru hin- ar aumustu rottuholur á guðs grænni Jörð að örfáum undanteknum, og er óliklegt, að þau hafi verri ver- ið á einokunartímnbilinu illræmda, Og til að kóróna alt saman er meira eða minna atvinnuleysi á fiestum sviðum. Ekki er betra um öanur svið þjóðmenningarinnar: handónýt yfirvöld, getulausir lækn- ar og léleg sjúkrahús eða engin, andlaus og dauf prestastétt, van- rækt sk'ólamál, sem f vetur atti

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.