Tíminn - 12.01.1972, Blaðsíða 5

Tíminn - 12.01.1972, Blaðsíða 5
MIÖVIKUDAGUR 12. janúar 1972 TIMINN MEÐ MORGUN KAFFINU Pétur litli kom hlaupandi inn í stofuna. — Mamma, það er maður frammi að kyssa vinnukonuna. Mamma stökk á fætur, en þá gall í Pétri: — Það er plat, þetta er bara pabbi. — Sérfðu þessa Ijóshærðu þarna. Skyldi þýða eitth?"* að reyna við hana? — Það er ekki gott að segja, en ef það gengur, láttu mig þá vita. , — Hvers vegna? — Ég er maðurinn hennar. — Hví skyldi Tryggur ekki lesa blaðið fyrst? Það var þó hann sem sótti það. Anna litla, fimm ára, var ný- búin að eignast systur. Allar frænkurnar þurftu auíðvitað að koma og sjá barnið. Gunna frænka laut yfir vögguna og sagði svo: — Þetta er það fal- legasta barn, sem ég hef séð. Þá heyrðist úr hinum enda stof unnar, þaðan sem Anna litla sat: — Þú hefðir bara átt að sjá mig, þegar ég var lítil. — Unanok! Nú gengurðu enn í svefni! — Nei, ég á engin gömul föt, konan mín er á ferðalagi. — Þér skylduð þá ekki eiga nokkrar tómar flöskur. Þegar húsmóðir vill vera ein, er bezt fyrir hana að snúa sér að uppvaskinu. Ekkert er eins slæmt og maður óttast — né eins gott og maður vonar. Ungur rithöfundur, serií ékki var viðstaddur, yar til umræðu hjá nokkrum gagnrýnendum. Þeir rökkuðu hann niður úr öllu valdi, svo að gamalt skáld, sem heyrði á mál þeirra sneri sér við og sagði: — Mér finnst að þið eigið ekki að nota svona sterk orð. Mér finnst þetta ágætismaður. — Hvað er svona ágætt við hann? spurði einn gagnrýnand anna. — Hann er afar litillátur og það er sjaldgæft af manni, sem hefur enga rithöfundarhæfi- leika. r^F"^Í^J| Denni, það er maður að koma með r.iómaís frá rjómaísgerö- DÆMALAUSI^ ÍUIIIlT"""" Þótt sytir María standi ef til vill ekki George Best og öðr- um knattspyrnuhetjum á sporði, er hún meira en bara góð í knattspyrnu. Annars kennir systtir María við St. Catherine- skólann í Lancashire og á hverj um einasta degi þjálfar hún knattspyrnulið* skólans. Hún er ekkert smeyk við að taka „törn" • -•- Veslings Henrik Danaprins. Hann má ekki opna sinn munn til að láta í ljós skoðanir sín- ar, án þess að honum sé legið á hálsi fyrir að finnast þetta, en ekki hitt. Álíka slæmt yrði það, ef hann þegði og neitaði að svara. Danskt blað gerði það að gamni sínu, að búa til vi'ðtal við ^prinsinn, einhvern tíma í firamtíðinni, þegar hann væri búinn að læra að fara milliveg- inn. Viðtalið myndi þá líta ein- hvern veginn svona út: —i Álítur yðar hátign, að skemmtiferðalög yðar og prins- essunriar muni hafa einhverja þýðingu fyrir danska markaði erlendis? — Ja, kannski Kannski ekki. . . — Hver er skoðun yðar á barnauppeldi? — Skoðun og skoðun. Það er erfitt að segja. — Á Danmörk að ganga í efnahagsbandalagið? — Við skulum hafa það þannig: Menn eru ósammála um það. — Sem drottningarmaður, hafið þér þá nóg að gera? — Það er svolítið erfitt að gera sér grein fyrir því. — Ætlið þið að eignast mörg börn? — Ég veit þaið ekki. það kemur í ljós með tímanum. — Er það ásetningur yðar að vera vel klæddur? — Líklega. Og þó. . . — Fer gagnrýni á fyrri svör yðar í taugarnar á yður? — Það get ég varla sagt um. — Finnst yður ekki ranglátt, að drottningarmaður láti skoð- anir sínar í ljós? — Skoðanir? Hva® eigið þér við? Drottningarmenn hafa engar skoðanir. — •-•- Fyrir tveimur árum, þegar það spurðist, að John Lennon og Yoko ætluðu að dvelja sér til hvíldar í Danmörku, fór allt á annan endann þar. Dan- ir vonuðust sem sé til að Bítla- hjónin yrðu yfir sig hrifin af landinu og myndu setjast þar að. En það fór á annan veg. John hefur sem sé lýst því yfir, að Danmörk sé versti stað ur í heimi, þar sé menningin öll í frostmarki. Eina landið. sem er næstum eins slæmt, seg- ir hann að sé föðurland sitt. Þessa stundina búa þau Yoko í New York, sem Þeim finnst bezti staður í heimi, þar til annað er ákveðið. — • - •- Leikarinn Peter Sellers seg- ist hafa svo miklar áhyggjur í augnablikinu, að þótt eitthvað alvarlegt kæmi fyrir til við- bótar nú, mætti hann ekki vera að því að brjóta heilann um þáð fyrr en cftir hálfan manuð í fyrsta lagi. í markinu. Nemendunum finnst mikið til koma og eru duglegir a® sparka. Hér er svo liðíð með þjálfara sínum. -•-•- Bassasöngvarinn Ivan Reb- roff, sem við sáum í sjónvarp inu nú fyrir skömmu, elskar a3 klæða sig í föt, sem tekið er eftir. Raunar væri tekið eftir Robroff líka, þótt hann géngi í venjulegum fötum, því haon er meira en 2 metrar á hæo' og talsvert á annað hundrað kfló að þyngd. Fatnaðurinn, sem hann er hrif nastur af, eru síðir, efnismiklir kyrtlar og grflðar- legir pelsar. Hann á síða pelsa úr hlébarða, mink og zobel. Dýrasti pelsinn hans er talin unr 5 milljón króna virðí og Rebroff er ákaflega stoltur af því, að hafa ekki keypt hann. Pelsinn er, eins og raunar flest ir pelsar Rebroff, gjöf frá aðdá anda. Því miður fundum við 'ekki mynd af Rebroff í pels, en þessi verður að nægja.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.