Tíminn - 16.01.1972, Blaðsíða 2

Tíminn - 16.01.1972, Blaðsíða 2
£ TIMINN SUNNUDAGUR 16. janúar 1972 HJFÖK! UMSJÓN: EINAR BJÖRGVIN Elton John heitir kappinn og við hann kannast áreiðanlega allir hér, sem einhvern áhuga hafa á popptonlist. Vegna þess hversu íslenzkt efni hefur ver- ið fyrirferðaormikið í þessum þætti, hefur hans aldrei yerið getjð fyrr í honum, en kahnski er það engin afsökun. Elton John er 24 ára Eng- lendingur og undanfarið hefur hann verið einna mest áber- andi á sviði popptónlistarinn- ar. Hann eir mjög fjölhæfur tón listarmaður og í því sainbandi verður að geta þess, að söngv- ari er Elton John með afbrigð- um góður. f „gatmla daga" var hann „skin-head" en aflaði sér im.a. Iífsviðurværis imeð því að syngja vinsæl dægurlög inn á top-six-plötur, vegna þess að útgefendurnir uppgötvuðu að hann gat stælt söngraddir hinna ýmsu frægu poppstjarna, m.a. þótti hann góður í því að stæla rödd Mick Jagger í Roll- ing Stones. Plötur Elton John hafa undanfarna mánuði runn- ið út sem heitir hamborgarar í plötuverzlunum heimsins og mun ísland ekki vera undan- tekning í þeim efnum. 1970 vakti hann fyrst verulega at- hygli sem góður tónlistairmað- ur og allt síðasta ár uxu vin- sældir hans stöðugt. í júlí í suimar heimsóbti Elton John frændur okkar Dani. Voru haldnir hljómleik- ar með kappanum í Tívolí í Kaupmannahöfn og sagt er, að þegar hann stökk fraan á svið- ið klæddur næstum því engu öðru en stuttbuxuim, hefðu aldrei fyrr heyrzt eins miklir ungpíuskrækir í Tívolí, jafn- vel ekki í allri Kaupmannahöfn, — otg ekki minnkaði hrinfing áheyrenda þegar hann hóf að flytja tónlist sfna, og vissulega er það meira hrós um hann. Eins og myndirnar hér á síð- unni sýna, lætur Elton John sér ekki nægja að sitja þegar hann spilar á píanóið, en á það hljóðfæri byrjaði hann að læra ungur að érum og í fimm ár lærði hann á pfanó í Londons Royal Academy of Music Ýmsir fullyrtu skömmu eft- ir að Elton John komst á hinn eftirsótta topp, að hann yrði ekki langlífur á honum. Þar er Elton John, þó enn nær tveim- ur árum síðar, og lfklega stenzt þessi fullyrðing ekki eins og flest annað í saimbandi við hann. HVERS VEGNA MEGA ÞAU EKKI VERA HÉR? Fréttir berast stöðugt af því, að ákveðinn hópur ungs fólks erlendis frá, sem dvelur hér á landi sé ákaflega illa séð ur af útlendingaeftirlitinu. Er hér átt við þann hóp unga f ólks ins, sem góðborgararnir kalla oftast „slæpingja" eða „hippa" í daglegu tali og skeyta gjarn- an orðinu „lýður aftan við — þ.e. ungt fólk, sem ekki kemur hingað til þeim tilgangi að stunda vinnu þá, sem fyrir- tæki þjóðfélags okkar hafa upp á að bjóða, heldur stunda m.a. nám við Háskóla íslands, vinna að listsköpun og (eða) kynn- ast landi og þjóð. Um daginn varð að blaða- máli, þegar ungum frönskum listaimanni var vísað úr landi, og samkvæmt því sem ég bezt veit, fylgdu litlar sem engar skýringar á því hvers vegna þessi ungi maður mátti ekki dveljast hérlendis, og mun slíkt ekki vera einsdæmi. Þau í þess um hópi, sem enn dvelja hér eiga víst ekki sjö dagana sæla. Er sagt að Útlendingaeftirlitið geri þeim lífið heldur leitt með afskiptasemi sinni. Það eru lík- lega fáir sem ekki þrá öryggi. Þetta unga fólk mun sannar- lega hafa fengið reynslu af því hvað það er að 'vera öryggis- laus í lítt menguðu landi nátt- úrufiræðilega séð, en því mið- ur anzi menguðu hugarfars- lega, sé tekið t.d. tillit til reynslu þess af yfirvöldum landsins. Ekki veit ég til þess að þetta unga fólk sé hættulegt þjóðfé- lagi okkar — og sömu skoðun- ar virðist sá Ágúst Guðmunds- son vera, sem ritaði ágæta hug- vekju um sama^efni í Dagblað- ið Vísi í síðustu viku. Og ekki veit ég betur, en þetta unga fólk sé ákaflega vel liðið af því fólki hér, sem bezt þekkir það og umgengst yfirleitt daglega. Hér er mjög alvarlegt mál á ferðinni og líti nú hver I sinm eigin barm. Hvernig áhrif skyldi það hafa á þig, sem lest þessa grein, færir þú til framandi lands til þess að kynnast því og þjóðinni er þar býir, en þá yrði litið á þig þar af lögreglu- yfirvöldunum sem óvelkominn gest (hættulegan þjóðfélag- inu) sem vísa þyrfti á braut sem fyrst. Það er enginn furða þótt margir hristi höfuðið yfir þeim fréttuna sem berast um aðgerðir Útlendingaeftirlits okkar og slíkuim aðgerðum ber a ðmótmæla harðlega ekki sízt af okkur sem ung erum og horfum á eftir jafnöldrum okk ar, vinum frá erlendum þjóð- um, sem vildu kynnast okkur og landi okkar, en máttu það ekki til hlítar vegna þess. . . ja svörin virðast víst ekki vera á reiðum höndum hjá þeim sem völdin hafa og ákvarðan- ir tóku og taka. Þessa mynd tók Gunnar, Ijósmyndari Tfmans, uppi f diskótekíno, þelm hlvta Gkrvmbæjar, sem þéir fjölmörgu er sóttv staoirm safena Ifklega mest. Myndin er tekin, þegar werKS var e8 hremsa þar tí oftlr brunann, en sem kumwgt er kom etdvrlim upp hér og ey3ilag3l diskótekiS gjörsamlega. — Hvenaar skyldum viS aftur fá sta3 sen» þennan til þess a5 skemmta ofckvr á? Þörfin er staðreynd Síðastliðinn fimmtudaig birt- izt frétt í Tímanum uim að full- trúum í hússtjórn Glaumbæjar hefði verið afhent áskorun undirrituð af um tvö þúsund ungmennum, sem var þess efm- is, að Glaumbær yrði endur- byiggður og rekinn eins og gert var fyriir brunann. Þessi mikli fjöldi ungs fólks sýnir, að Glaumbær var afar vinsæll sem skemmtistaður og því miMll missir fyrir ungt fólk í Reykja vík og nágrenni, þegar hann brann. Þá má nefna — kannski 'tiÞganiariS', kannski ekki —i að sú saiga gekk um, og er sðnn að því er ég bezt veit, að sunnu daginn eftir brunann hefði mátt sjá hóp ungra stúlkna standa fyirir utan Glaumbæ og gráta yfir hinum harla leiðin- legu örlögum hússins og varla láir nokkur þeim það, sem ein- hvern skilning hefur. Ég hef að sjálfsögðu marg- oft heyrt fólk segja^ að það hafi nú bara verið ógætt að Glaumbær skyldi brenna, það hafi verið hreinsun að losna við slíkt spillingabæli. Líklega er ástæðulaust að eyða tíma í þrætur við slíkt fólk, sem auð- vitað veit ekki um hvað það er að tala, því að erfitt er að kenna gömlum hundi^ að sitja, eins og máltækið segir. Hins vegar hef ég ekki verið þeirr- ar skoðunar, og eflaust ótal margir aðrir, að Glaumbær hafi verið spillingarbæli. Því miður, bar nokkuð á ölvuðu ungu fólki þar, en hins vegar þori ég að fullyrða, eftir að hafa þrætt flesta skemmtistaði Reykjavíkur, að Glaumbær var sá skemmtistaður, þar sem til- tölulega minnst bar á ölvuðu fólki. Ekki þarf að taka fram að nær eingöngu ungt fólk sótti staðinn,. og annað hvort ber yngira fólkið áfengi mun betur, en það eldra, eða drekk- ur minna á skemmtistöðum, samkvæmt þessari fullyrðingu minni. Þess ber að gæta í þessu sambandi, að unga fólk- ið, sem skemmtistaði sækir hef ur að sjálfsögðu minni peninga í veskjum sínum, en margir hinir eldri, som oft virðast hafa efni á að „hertaka" nær heilu barina. — Qg nóg um slfkt að sinni. Glaumbæa: var staðir þcirra, sem vildu slappa af eítir ar- mæða dagsins, hitta kunningja til að spjalla við og þar fram , eftir gótunum. Glaumbær var staðnr fyrir það fðlk sem feet- ur „snobbvenjur" f Hæða. borði lönd og leið ag sig eins og því bezt hverju sinni. Glaumbær staður fyrir fólk, sem ^iaga^ hefur á popptónlist. Vildi það hlusta á nýjar plötur fór baB , upp í diskótekið, sem var m jög i heppilegur staður til stfkrar af breyingar — oig vfldi fólkið hrýða á góða hljómsveit var nuimið staðar á fymstn eða aim arri hæð, en Glaumbæ heim- sóttu oft beztu popphliómsveit imar okkar. Auðvitað var oft óskaplegur troðningor í Glaum bæ, en það sýndi einungis fram á það, að skortur var á skommiistöðum sem Glaumbæ — og nú er enginn slíkur stað- ur til hér í Reykjavik. Um þessair mundir standa yfir viðræður milli hússtjórn- ar Glaumbæjar og borgaryfir- valda um framtíð hússins. Hvernig sem þeim viðræðum lyktar, á flestum að vera ljóst, að ungt fólk í Reykjavfk og nágrenni vantar stað til að skemmta sér á, hvað sem hver segir um það til hvers tíman- um væri betur varið til ann- ars, og þótt skemmtanaiðnaður inin sé ekki til neinnar fyrir- myndar og geri þjóðfélaginu í sjálfu sér harla lítið gagn. Glaumbær, eða stað rekinn á sama hátt og hann, verður ungt fólk aftur að fá, til að lífga eilítið upp á heldur fá- fábrotið borgarlif. Sé einhver með hugmynd sem hann telur betri til upplífgunar er hún að sjálfsögðu þakksamlega þegin. — Og að lokum með vinsemd f garð foreldra stóru barnanna og með beztu óskum til veitinga húsrekenda.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.