Tíminn - 25.01.1972, Blaðsíða 3

Tíminn - 25.01.1972, Blaðsíða 3
ÞRIÐJUDAGUR 25. janúar 1972 TÍMINN Talið að Verðjöfnunar sjjóður greiði hluta af loðnuverðinu ÞÓ—Reykjavík. Nohkrir fundir hafa veriíf haldnir í yfirnefndinni vegna loðnuverðsins fram til þessa, og sá síðasti í niorgun, en ekkert samkomulag BJÍðist. Annan fund út af loðnuverSinu átti að halda kl. 18 í gærkvöldi. Semi kunnugt er, þá hefur ekki náðst samkomulaig um loðnuverðið á yfirstandandi ver- ,tíð, og þó svo að LÍÚ hafi skor- að á útvegsmenn að senda ekki báta til loðnuveiða fyrr en.loðnu verðið væri komið á, þá hafa bátarnir streymt út til veiða. Mikil verðlækkun hefur orðið á lýsi og injöli að undanförnu og þykir nú fullvíst, að loðnuverð- ið veirði ekki hærra en í fyrra, en þá var það kr. 1.25 kílóið. Það er og vitað, að kaupendur treysta sér ekki til að borga sama verð og var á síðustu vor- .tíð, og er nú talið, að gripið verði til þess ráðs að láta Verð- jöfnunarsjóð borga hluta loðnu- verðsins. ¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦ Ekki gott að búa í Norræna húsinu í viðtali við mig í TLm- anum föstudaginn 21. janú- ar sl; eir smávegis, sem þarfn ast leiðréttingar: 1) Uim Listahátíð 1970 stendur að „ef fraimlag rík- isins, Reykjavíkurborgar og annarra aðila er ekki dreg- ið frá, þá var útkoman um 200.000 kr. ágóði". Þetta er að vísu rétt, ef tekið hefði verið firam, að þessi framlög voru stofn- gjöld. Bæði ríkið, Reykja- víkurborg, Norræni imenn- ingarsjóðurinn, Norræna Húsið, Osloborg og ifleiri styrktu Listahátíðina fjár- haigslega með imiklu stærri upphæð en að ofan greiniir. Án þessa styrks hefði Lista- hátíð, hin fyrsta og næst- komandi, verið óhugsandi, sem og aðrar listahátíðir í Evrópu. 2) Síðar í viðtalinu iá ég að hafa sagt að „það er ekki aðeins gott að búa í Nor- ræna Húsinu heldur einnig ágætt að vera á fslandi." Hið síðara er vissulega rétt. Hið fyrra er afturámóti ekki rétt. Það er ekki gott að búa í Norræna Húsinu. Þvert á móti, það er mjög óþægilegt. Það á að vera heimili, en er nokkurskonar biðstofa. Maður ætti ekki að unna neinuon svo ills að búa á vinnustað, einkum og sérí- lad ef íbúðin fullnægir ekki þeim kröfuim, sem almennt eru g°rðair urn íbúðir í Reykjavík. Ivar Eskeland. ¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦ Jónas Ingimundarson heldur tónleika í kvöld heldur Jónas Ingi- mundarson, píanóleikari tónleika í Austurbæjarbíói á vegum Tón- listarfélagsins. Heifjast tónleik- arnir klukkan níu. Myndin er frá hlnum geysifjölmenna fundl í Háskólabfól á laugardagimv, en talið er að á fjórða þúsund manns hafi komiS á fundinn. (Tímamvnd Gunnar). Vilja aðstöðu til að tjá sig og gleðja á eðlilegan hátt EBReykjavík. Milli þrjú og fjögur þúsund manns, einkum fólk á tvítugs- aldri, sótti barnasamkomu þá, sem haldin var f Háskólabíói s.l. laugardag, sem svonefnd „Glaumbæjarhreyfing" stóð fyr ir. Á samkomunni var fjallað um félagsaðstöðu ungs fólks í Reykjavfk og nágrcnni, með sér- stöku tilliti til þess ástands, sem skapazt hefur við bruna Glaum- bæjar, en sá staður var sá eini í borginni, sem að einhverju leyti bauð ungji fólki aðstöðu, sem því er afar geðfelld. Var á þessari fjölmennu baráttusam komu samþykkt með dynjandi lófaklappi eftirfarandi álvlctun: „Baráttusamkoma ungs fólks í Háskólabíói bendir á, að hvergi í Reykjavík og nágrenni er ungu fólki sköpuð aðstaða til að tjá sig og gleðja á eðlilegan hátt. Ytri aðstæður setja menningar- lífi okkar verulegar takmarkan- ir. Við bruna Glaumbæjar hvarf eini samkomustaður borgarinn- ar, sem að einhverju leyti sam- svaraði óskum okkar. Glaumbær var allt í senn: skemmtistaður, vettvangur fyrir umræður, fund arstaður vina og félaga, leikhús og tónleikasalur. Slíka fjölþætta menningarstaði ungs fólks má borgina ekki skorta. Þess vegna viljum við að Glaumbær verði endurreistur og ungu fólki búin geðfelld aðstaða. Til stuðnings óskum okkar kjósum við 30 manna Glaumbæjarráð, sem hvetji til aðgerða og skýri fyrir ráðamönnum og almenningi hvernig ungt fólk vill búá þau hús, sem okkur eru ætluð". Skömmu eftir að samkoman hófst þurfti að loka Háskóla- bíói, þar eð bíóið var orðið troð- fullt af ungu fólki. Baldur Ósk- arsson stjórnaði samkomunni og sagði hann í viðtali við Tim- ann í gær, að hann væri mjög ánægður með þessa samkomu. Sem kunnugt er, var aðgang- ur að samkomunni ókeypis, en á henni komu fram skemmtikraft- ar og gáfu þeir allir vinnu sína. Baldur sagði að kostnaður við samkomuna væri 50 þús. kr. og kæmi hún út með 20 þús. kr. tapi. Um hið 30 manna Glaum- bæjarráð sagði Baldur að það kæmi væntanlega saman til fyrsta fundar síns nú í vikunni. — Ég er þess fullviss, sagði Baldur, — að unga fólkið í borg inni er reiðubúið að rétta hjálp- arhönd bæði opinberum aðilum og einstaklingum, sem vilja gera eitthvað raunhæft í að byggja upp þá félagslcgu aðstöðu, sem þetta unga fólk þarf nauðsyn- lega á að halda, bæði fólk 16— 20 ára og eins fólk sem er eldra, 20—30 ára og kýs sér skemmti- og félagsaðstöðu, sem leyfir því að vera eins og það vill vera, bæði hvað klæðaburð og annan Iífsstíl snertir. Baldur sagði ennfremur, að Glaumbæjarráðið myndi vera reiðubúið að leggja fram hug- myndir, hvernig ætti að byggja Glaumbæ upp, yrði hann endur- reistur. Helztu atriði þessarar baráttu- samkomu voru hópumræður um félagsaðstöðu ungs fólks í Reykjavík, undir stjórn Ólafs Ragnars Grímssonar, hljómsveit irnar Tilvera, Náttúra og Mánar léku, þá komu fram Þrjú á palli og fleiri skemmtikraftar. — Ég vil gjarnan koma því á framfæri, að þeir, sem stóðu í fararbroddi þessarar baráttu- samkomu, standa í mikilli þakk arskuld við þau, sem lögðu hönd á plóginn í sambandi við hana og komu fram fyrir ekki neitt, og svo þann mikla fjölda, sem studdi kröfur samkomunnar með þvf að koma, og er vonandi að þessi baráttusamkoma hafi þau áhrif að augu almennings og áhrifamanna opnist fyrir því, að hér þarf að gera myndarlegt átak, sagði Baldur m.a. að lok um. Á MALÞINGI Eitur, meira eitur Eiturlyfiavlðræðurnar i sion- varplnu hafa enn elnu slnnl vaklð athygll á vandamáll því, sem er samfara vaxandl notkun ffknHyfia. Þessi fíknllyfianotkun bætlst ©fan á avkna neyzlu áfengls, en skýrsl- ur sýna, svo ekki verður um villrt, að fólk svoigrar í sig auklð magn af víni með hverju árlnu sem líð- ur. Hið opinbera er svo að reyna að stemma stigu við fíknilyfjunum elnum en áfenglð flæðlr sem fyrr, óátalið, og er þó varla minnl kross að bera. Öll pessi mál eru I algjörum ólestri, þ«tt pau séu v«rla verrl hér á landl en annars staðar, og fíknilyfianeyrian sé varla enn meira en byrjun a faraldri. En sé teklð' mið af neyzlu áfengra drykkja, og framþrouninnl I þeim efnum á liðnum áratugum, er ekkl að efa, að þegar fram Kða stundir verðum vlð Mðtœk I fíknl- lyfjum elnnig. Áhugamenn um velfarnað ná- ungans hafa ætíS gert sér far um að leiða honum fyrir sjónir, að hann eigl að eyða vaxandl frí- stundum sínum I eltthvað annað en brennivin. Nú eru hinlr sömu áhugaimenn byrjaðlr að vara vlð eiturlyfium. Ef fer sem horflr munu þelr standa |afn ráðþrota uppi gegn fíknilyfjunum og brennl víninu, enda eru alltaf flrarntiu á móti elnum, sem vilia ekkl léta taka frá sér nautnlna og sjálfs- eyðilegginguna, en siðan kemur þjóðfélagið með ýms storvlrkl, sjúkrahús, lsknlsh|álp og annan tilkostnað, til að halda lífinu I þeim, sem verða dsiálfbjarga, og iafnframt frelsta að leita batans. En batinn stendur oftast ekkl lengi ,og sigrarnir eru smalr og fálr. Fólk heldur kannski, að hér sé eingöngu «m að rasSa v«ndam<l, sem varðar hlna sjúku og þá sem reyna að lœkna melnið. En þessu er ekki svo farlð. Mal þetta snert- ir hvern einasta þegn í þ|óðfélag. inu. Það' er dýrt að veita hln- um sjálfssiúku þa aðstoð, sem samvlzkan krefst að vcttt se. En það eru þo smimvnir h|á hlnum ýmsu oþægindum sem fíknllyfja- neyilunni eru samfara. rAeiðist maður f húsi um helgar, eða verð- ur skyndilega Iffshaettulege veik. ur, þá komast laeknar á næturvakt ekkl tll sjúklingslns fyrr en eftlr tvo tima eða svo. Og þegar spurt er hvernig i þessu standl, þá er svarið gjarnan það, að þótt elnlr fjórlr til sex læknar séu á s|úkra- vakt á laugardags- og sunnudags- kvöldum, þá komast þeir alls ekkl yfir verkefnln. Og þegar spurt er hvort einhver faraldur sé ( bæn- um ,þá er þvf svarað, að svo sé ekki. Heilsufarið sé heldur gott. En um helgar þurfl þelr alltaf að sinna storum hóp af fólki vegna ofurölvunar og pllluáts. ÞeHa þýð ir, að vegna þess að fiölmarglr astunda að v»ra vltl sfnu f|ær um hdgar, sprlnga botnlangar f börn- um og ungllngum. Menn, sem fá hjartaslag verða að biða, þrátt fyr- ir að fjölmarglr iæknar hafa verið kallaðir út á aukavakt vegna hlnna óð'u. Þannig gengur þetta um hverja helgl. Fólk, sem mi ekkl vamm siH vlta, og hefur aldrei neytt áfengls eða ffknllyfja um ævlna, sltur vlð sama borS og brennivínsberserklr og eiturætur. Vlð erum ekki nema fáelnar hrœð- vr, og auðvelt er að gefa skýrslur f þessu fámennl. Hvernig væri aB koma þeim verstu á blað, svo hægt værl að meðhSndla þá sérstaklega, f stað þess að láta aðra og oskytda aðlla vera I Iffshatttu fyrlr cltur- kraSaklnu. Svarthöfðl.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.