Tíminn - 13.02.1972, Blaðsíða 2

Tíminn - 13.02.1972, Blaðsíða 2
TÍMINN Sunmidagur 13. febrúar 1972 WTTUR KIRKJUNNAR Bak jólum Jólin eru liðin. Allt færist aftúr i sitt hversdagslega horf Jólaskrautiö er horfið fyrir löngu af götum og úr gluggum. Eftir lifa minningar einar um stundir jólanna með stemningu, frið og fegurð, eða þá uppnámi, kviða, umkomu- leysi og hégómaskap. A þessum efnishyggjutimBm eiga þeir, sem i kirkjum þjóna eitt eins vist og daglengið eftir vetrarsólstöður. En það er: Fullar kirkjur af fólki, hvert sæti setið, það sem aldrei sést annars nokkur árlangt. Aðfangadagskvöld þyrpast \ DÝRT en yður er velkomið að athuga hvorf þér finnið nokkurn ódýrari M Electrolu kæliskápur Kr. 19.900 M 215 litra (22 1. frystir) M 4 hillur i skáp -K Hálfsjálfvirk affrysting * 4 hillur i hurð ^C Hæð: 123 cm, Breidd: 61, M Grænmetisskúffa ^C Dýpt: 61 *¥¦ Segullæsing ¦^- Aðeins nokkrir til, þar af fáeinir gallaðir, sem seljast á niðursettu verði. Staðgreiðsluafsláttur Samið er sérstaklega um verð hvers gallaðs skáps M Vörumarkaðurinnhf Ármúla 1 A S. 86-11-3 allir eða flestir til kirkju sinn- ar, þótt þeir hafi aldrei tima til að láta sjá sig þar endranær og virðist r aunar ekki hafa tima til að veita henni neitt hvorki af hugsun, tima né efn um aðra daga ársins. betta mikla múgspor hlýtur að hafa sinar orsakir i dulvit- und og trúarleit jafnval trú- ariðkanaþörf, en þó liklega fyrst og fremst i djúpstæðri erfaðvernju, sem þrýstir fjöldanum inn i kirkjurnar þetta kvöld, þegar fáir hlusta Á kall kirkjuklukknanna án þess að hrifast með á einhvern hátt. Auðvitað er ekki nema allt gott um þetta fyrirbrigði á trúrækisvegum samtiðarinnar að segja. Enginn fer sér til ills i kirkju. Hitt er annað mál, að sizt er meira að sækja i kenningu og leiðsögn kirkjunnar á að- fangadagskvöld en aðra daga ársins. Innst inni finna þó flestir, að fæðing Krists er frumvaki kristins dóms, upphafið, frækornið smáa, sem allt er upp af sprottið. Og sem einnig liggur nærri til sameiningar, hvað sem kirkjudeildir fá sér til sun- drungar og deilna, þá vita þó allir, að fæðing Krists hefur orðið að vera og fastur og ák- vsðinn punktur i lifsskoðun og trúaraðstöðu kostins manns. Hitt er svo íhrgunarefni, hvað kirkjugestir hafa og ættu að hafa með sér heim frá guðsþjónustustund jólak- völdsins. Jú, allir njóta þar eftir þroska og aðstæðu jólaguðs- spjallsins, jólasálmanna, jóla- ljósanna og jólatrjánna, skreyting og kannske jólastemningar, ef vel tekst til En hvað fá þessir sjaldgæfu og þó kærkomnu kirkjugestir annað, sem þeir þyrftu að leita liklega að? Er ekki hægt að gera þessa heimsókntilhelgratiða árang- ursrika eða árangursrfkari en hún er fyrir safnaðarlif og guðsrikishugsjón þjóðlifsins? Vekur guðsþjónustan á að- fangadagskvöld nokkra hugs- un eða tilfinningu til vaxar til safnaðar frama og þjóð- menningar, áhuga og átaks fyrir kirkjulegt líf i landinu? Það verður varla séð. Strax i janúar eru flestar kirkjur fá- sóttar og þunnskipaðar, og varla fremur en þá. Hvar er allt fólkið, sem hugsaði og söng: „Herra Herra" á aðfangadagskvöld? Hér er því rétt að litast um og athuga sinn gang. Er þess nægilega gætt i hinu oftast st'utta og fallega ávarpi prestsins á aðfangadagskvöld, að þar talar hann til fólks, sem yfirleitt ekki heyrir til hans endra nær allan ársins hring. Hann hefur nýja áheyrendur, sem þurfa svo sannarlega að kynnst, þótt ekki væri nema i leiftursýn þeim boðskap, sem þarf að ná til starfs og strits hins daglega lifs alla ársins daga. Nú eru mættir til leiks fleiri fulltrúar safnaðar hvers.að hundraðshluta en nokkru sinni. Hvað þarf að segja, sem gæti orðið þeim vakning og áskorun til átaks fyrir söfnuð sinn og sig sjálfa? bótt þessi fjöldi sé hvorki kirkjuvanur né kirkjukær, þá eru þó þarna opin eyru og þá eru tiltölulega vakandi hugir og hrifnæm hjörtu og bljúg þessa stund. bað er ekki út i bláinnalveg, sem sungið er þá meðal annars: „Sem börn af hjarta viljum vér þér vegsemd Jesú flytja hér". Eg er hræddur um, að við flestir prestar og raunar safn- aðarstarfsfólk og safnaðarfólk yfirleitt, skiljum ekki okkar vitjunartima þetta mikla gestakvöld. Við tökumflestir þetta kvöld á sama háttog i svipuðum dúr og aðra daga, þegar við ræðum við okkar elskulega, trúfasta hóp, okkar litlu hjörð, sem aldrei brezt til hins bezta. Við gleymum að nú er framandi fólk, sem hlustar og þarf á svo margvislegan gátt annað og fleira að heyra en vinirnin, sem mynda kjarna og kviku hvers safnaðar og safnaðarstarf. Fjöldinnókunni skilur kannske alls ekki helminginn af þvi,sem sagt er og fram fer eða tekur það ekki til sín. bað er i svipaðri að- stöðu þetta fólk eins og skóla- nemendur, sem hafa skrópað og ekki fylgzt með i námi en eru nú allt i einu mettir i kennslustund, þar sem allt er i lausu lofti og á sandi byggt. Hvernig er hægt að kunna það, sem maður hefur aldrei heyrt? Væri ekki rétt að taka yfir- leitt meira tillit til þess á jólum og þó einkum aðfanga- dagskvöld, að þá er raunveru- lega framandi fólk í kirkju, sem prestar hafa alveg sér- stakt erindi og sérstakar skyldur við? barna þarf helzt annað orða val en venjulega, annan blæ yfir öllu. Hér þarf helzt að hafa á reiðum höndum vel hugsaðar áskoranir, tilkynn- ingar, fundarboð, fram- kvæmdaáætlanir, starfs- kynningu, óskir um þátttöku i félagslifi og framkvæmdum o.fl. o.fl. betta verður þá allt. að vera i vel gerðum og hátiðleg- um búningi og framsetninguog innan vissra takmarka. Vandinn er þvi vissulega mikill. En þarna getur orðið um vöxt og vegsemd að ræða, ef vel er á haldið og kirkju- gestir á jólum finna,að þeir eiga virkilega erindi til kirkj- unnar og kirkjan á svo sann- arlega erindi við þá. Eitt er vist, prestar og kirk- ja eiga i öllu falli ábyrgðar að gegna gagnvart hópnum, hjörðinni stóru á aðfanga- dagskvöld. Reykjavík 10. jan. 1972. Arelius Nielsson. AÐALFUNDUR Verzlunarmannafélags Reykjavikur verður haldinn að Hótel Sögu, Súlnasal mánudaginn 21.febrúar n.k. kl.20.30. Dag- skrá samkyæmt félagslögum. Verzlunarmannafélag Reykjavikur.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.