Tíminn - 12.04.1972, Blaðsíða 12

Tíminn - 12.04.1972, Blaðsíða 12
12 TÍMINN Miðvikudagur 12. apríl 1972. á svip vinkonu sinnar, að veslings Lucy mryndi vera dáin, mælti hún því: „Grace! Ég hefi hugsað um það fram ag aftur, hverniig éig ætti að seigja þér, það sem á dagana hef- ir drifið, en hefi komizt að þeirri niðurstöðu, að bezt sé, að þú inn- ir mig ekkert eftir þvf. Ég gerði þér aðvart í blaðinu „Tiimes". í því skyni að biðja þig að frelsa mig úr greipum föður míns. — Föður þíns? — Já, Grace! Frá föður mín. uon! Manstu ekki, hvað ég sagði þér, er við vorurni hjá ungfrún- uim Grigg? Ég sagði þér, að ég þekkti föður minn nauðalítið, og vissi alls ekki, hvað hamm hefði fyrir stafni! En nú er mér orðið þetta kunnugt. — Veslinguirinn! mælti Grace, og klappaði henni. — Eina ráðið, mælti Anna, — það er, að þú látir mig nú koma í stað Lucy, látir mig sinna söimu störfum fyrir þig, seim hún gerði, og láta mig fara með þér til Þýzkalands. — Hvernig dettur þér f hug, að ég leyfi þér, að gegna þeim störf- um fyrir mig? — Það væri mér þó bezt, þvf að imig skiptir það mestu, að vera aílóþekkt. — Jæja þá! Geti það ekki öðru vísi verið, mælti Grace. — Það verður þá galmanleikur, sem við leikum í Þýzkalandi. En þegar ég verð fullveðja, þarftu ef til vill eigi að leynast lengur, og getum við þá orðið samferða til Eng- lands, sem við værum systur. Seimna um daginn ritaði Anna föður sínuim, og voru það kveðju- eða skilnaðar-orð. „Þetta eru seinustu línurnar, sem þú sérð frá mér, faðir minn", stóð í bréfinu „Byrði lífs- ins gjörðist mér of þung. — Ég efa eigi, að það sé einlægur vilji þinn að hjálpa mér, en ég veit, að þú ert á val'di miskunnarlausr- ar ófreskju, og bið ég big því að skoða bréf þetta, sem síðasta lífs- vottinn fná mér, og að gera enga tilraun til þess, að kamazt eftir dvalarstað mínum, en skoða mig, sem dauð væri". Hún innsiiglaði nú bréfið, og semdi það síðan til gistihúss í Lundúnum, sem hún vissi, að fað- ir hennar kam oft í. XVI. KAPÍTULI. Þegar Anna kom til Bonn, leizt henni mjög vel á sig í borginni. Á jiárnbrautarstöðinni stóðu tveir umgir stúdentar. Franz Eck- hard og Paul Fischer, sem vanir vomu að kama á heimili Sturm's, háskólakennara. Þá gladdi það mjög, hve lagleg sltúlkan var, sem var í för með ungfrú Middleman, og létu sízt fagurmælin skorta. Hjálpuðu þeir stúlkunum að koma af sér farangrinum, og að setjast í sleða. — Tókstu eftir emsku stúlk- unni, sem var með ungfrú Grace? spurði Franz vin sinm á leiðinni. — Ertu í vafa uim það? mælti hinn. — iÉJg er enn að hugsa um hana. Andlitsdrættirnir, sem á grfskri eða rómverskri giðju! — Jæja! þú ert þá líklega þeg- ar orðinn ástfanginn! mælti hinn hlæjandi. — Fegurð hennar er og alveg sérstaks eðlis, — engu lik- ara, en að hún hafi reynt mikl- ar raunir. Mér lízt ekki síður vel á hana, og gleðutr það mig, að við erum þá báðir sömu skoðum- ar. Þeir gengu nú inn í veitinga- húsið, þar sem þeir voru vanir, að fá sér í staupinu. — Lengi lifi enska stúlkan, ný- komna! mælti Paul mjög hrifinn, og bar bikarinm, með freiðandi öl inu í, upp að munninum á sér. Nokkrir lagsbræður þeirra, er sátu við borð þar rétt hjá, fóru -«- Hver er það, — þessi ný- komna enska stúlka, spurðu þeír, — Lízt þér þá ekki lengur á hama Kötu, dóttur hanzkakacpmannsins? — Er þér farið að lítast betur á aðra? Og það er sagt að, hún sé ensk. —Æ, æ! mælti Franz hlæj- andi. — Hvernig fer þá fyrir vesl- inigs Kötu? Hve lengi á hún að vera gleymd? Hvað segirðu um það? Það verða eigi síður tíð skipttin hjá þér I þessu efni, en hjá nábúum vorum hinu megin við ána Rín —. — Vel mælt! sögðu hinir, og lyftu upp glösunum. — Tilbreyt- ing spillir ekki! Lifi því enska stúlkan, nýkomna! Ungu stúlkurnar, sem engan grun höfðu um þetta, voru nú koanmar til húss háskólakennar- ins, og gekk prófessorinn sjálfur it á r^éti þeim, og hjálpaði þeim 5t >'jtt sleðanum. Skein gleSLn út úr augunum á honum. Varð honum starsýnt 6 önnu, og var nú forvitni á að vita, hvern ig konu sinni litist á hana, og þótti verst, ef hom yrði stygglynd við hana. Anna hefði tekið sér nafmið: Frú Weller, og lézt vera umg ekkja. Pröfessorfrúin tók önnu þegar anjög vingjarnlega. — Mér lízt vel á frú Weler ~mælti hún við Grace —. Hún er mun skemmtilegri í tali, en Lucy Donner var! Ég hefi nú spjallað við hana í hálftíma. Hún hefir og nokkuð vit á meðulum. Hvar kymntistu henni, bamið gott? Auðvitað þótti engum vænna um það, en Grace, hve vel pró- fessorfrúin tók önnu. Var svo að sjá, sem hún gæti eigi án þess verið að Anna Studly stundaði hana, og lét hún hana segja sér ævisögu sína. Auðvitað gat Anna þá eigi sagt sanmleikann, og þótti henni það miður. En þar sem gamla konan hafði enga ástæðu, til að féfengja hana, trúði hún henni. Svona leið nú mlámuður eftir mánuð, og efndi Grace orð sín, — spurði hana einskis, svo að frá því augnabliki, er þær kvöddust á heimili umgfrúnna Grigg, og þar til þær hittust f París, var líf önnu henni, sem lokuð bók. Einu þóttist hún þó taka eftir, og það var það, að hún þóttist verða þess áskynja, að Anna vildi ógjama heyra Warner nefndan á nafn, en það ótti hún þó bágt með að forðast, þar sem bamkinn var nú orðinn hennar eign. Grace átti bágt með að skilja þetta, þar sem hún taldi banka- stjórann heiðvirðan mann, og gat ekki skilið, að hann vajri á neinn hátt við leyndarmál ömnu riðinn. Daig nokkurn, er prófessorfrúin sat við ofninm, og var að drekka kaffið, sem vant var að drekka nónbilið, mælti hún við önnu: — Trúið þér nú því, sem ég segi yður, kæra frú Weller? Grace hefur nú enn á ný fengið bréf frá málafærslumanninum sínuim, og minnir skriftin rniig á ungan mann, sem einu sinni — það eru nú síðan liðin mörg ár — var í bankanum. >— Það var áður en bróðir minn tók við honum. — Hann fékk ást a mér veslingur-, in<n. — Það var laglegur maður, sem sá imig oft, er ég kom I bank- ann til föður míns. — Mér er enn, sem ég sjái hann standa fyrir framan mig, eins og það hafði gerzt í gær, en hvað hann hét, hefi ég nú gleymt, mælti frúin ennfremur. Gamla konan setti nú kaffi- bollann iá borðið, starði fram fyr- ir sig, og gerðist mjög hugsandi. — Hvers vegna mér dettur hann einmitt núna í hug, veit ég nú ekki, tók frúin aftur til rniáls. — Og þó skil ég það nú. Hann gjörðist svo djarfur, að hann skrif aði mér bréf, og skriftin var eigi ósvipuð höndinni sem er é Lund- iinl ?!!!., Iimi': TTmT 1081 Lárétt I) Kjarna.- 6) Land.- 10) 11.- II) Baul.- 12) Heimskur.- 15) Landi.- Lóðrétt 2)Bjé.-3)Gyðja.-4)Fiskar.- 5) Arstið.- 7) Mjúk,- 8) Kraftur,- 9) Dimmviðri.- 13) Spé.- 14) Beita.- Ráðning á gátu No. 1080 Lárett 1) Tunnan.- 5) Mýs.- 7) NM.- 9) Snar.- 11) Gól.- 13) Aka.- 14) Aðal.- 16) VU.- 17) Móses.- 19) Liðugt. " Lóðrétt 1) Tangar.- 2) NM.- 3) Nýs.- 4) Asna.- 6) Traust.- 8) Móð.- 10) Akveg.- 12) Lami.- 15) Lóð,- 18) SU.- ZZW-W-Z , Þú færðminútiT'Gefst upp> frest maiór^vv eða láttu ' hvers semY1^ \-4iiilL, þú ert. Miðvikudagur 12. apríl 7.00 Morgunútvarp. Fræð- sluþáttur Tannlæknafélags islands kl. 8.35 Stefán Ingvi Finnbogason tannlæknir tal- ar um varnir gegn tann- skemmdum. Tilkynningar kl. 9.30. Þingfréttir kl. 9.45. Létt lög milli liða. Úr ritum Helga Pjeturss. kl. 10.25 Fréttir kl. 11.00 Sálmar og andleg ljóð: Guðrún Eiríks- dóttir les. Kirkjutónlist. 13.15 Dagskrá bændavikunn- ar. a. Bjarni Guðmundsson sérfræðingur við bútækni- deildina á Hvanneyri talar um súgþurrkun. b. Agnar Guðnason ráðunautur stendur fyrir þætti um vot- hey og votheysverkun. 14.30 Siðdegissagan: „Draum- urinn um ástina" eftir Hug- rúnu 15.00 Fréttir. Tilkynningar. Fræðsiuþáttur Tannlækna- félags íslands 15.20 Miðdegistónleikar: ís- lenzk tónlist. 16.15 Veðurfregnir. Andrarim- ur hinar nýju. Sveinbjörn Beinteinsson kveður fimmtu rimu rimnaflokks eftir Hannes Bjarnason og Gisla Konráðsson. 16.35 Lög leikin á klarínettu 17.40 Litli barnatiminn. 18.45 Veðurfregnir. iJ.OO Fréttir. Tílkynningar. 19.30 Daglegt mál. Sverrir Tómasson can,d. mag. flytur þáttinn. 19.35 A vettvangi dómsmál- anna Sigurður Lindal hæsta réttarritari talar. 20.00 Stundarbil. Freyr Þórarinsson kynnir Bob Dylan. 20.30 „Virkisvetur" eftir Björn Th. Björnsson. En- durflutningur sjötta hluta 21.05 „Myndir" eftir Claude Debussy Sheila Henig leikur á pianó. 21.20 Er mannkynið geðveikt? Karl Sigurðsson flytur þýð- ingu sina og endursögn á bókinni „The Ghost in the Machine" eftir Arthur Koestler. 22.00 Fréttir. 22.15 Veðurfregnir. Kvöldsag- an: Endurminningar Bertr- ands Russells. 22.35 Nútimatónlist. Halldór Haraldsson kynnir. 23.20 Fréttir i stuttu máli. Dagskrárlok. Miðvikudagur 12. aprii. 18.00 Eins og fuglinn fljúgandi. Sænsk mynd um flugið og sögu þess. Rakin er i léttum dúr þróun flugs, allt frá þvi menn fóru að reyna að likja eftir flugi fugla með frum- stæðum tækjum. (Nordvis- ion — Sænska sjónvarpið) Þýðandi og þulur Oskar Ingimarsson. 18.20 Haröstjórinn.Nýr brezk- ur framhaldsmyndaflokkur fyrir börn og unglinga. 2. þáttur. Þýðandi Kristrún Þórðardóttir. 18.45 Sliin John Enskukennsla i sjónvarpi. 19. þáttur en- durtekinn. 19.00 Hlé 20.00 Fréttir 20.25 Veður og auglýsingar 20.30 Heimur hafsins. ttalskur fræðslumyndaflokkur. 13. og siðasti þáttur. Neðansjávar- paradis. Þýðandi og þulur Óskar Ingimarsson. 21.25 Mann fram af manni (The World Changes) Bandarisk biómynd frá ár- inu 1933. Aðalhlutverk Paul Muni og Mary Astor. Þýð- andi Björn Matthiasson. Myndin greinir frá ævi manns nokkurs, sem gerist kjötkaupmaður, og græðir á þvi of fjár. En þegar afkom- endur hans taka við að ávaxta auðinn, verður annað uppi á teningnum. 23.00 Dagskrárlok

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.