Tíminn - 20.08.1972, Blaðsíða 1

Tíminn - 20.08.1972, Blaðsíða 1
IGNIS FRYSTIKISTUR RAFTOHG SÍMI: 26660 RAflÐJANSÍMI: 19294 187. tölublað — Sunnudagur 20. ágúst. —56. árgangur. kæli- skápar RAFTÆKJADEILD Hafnarstræti 23 Símar 18395 & 86500 Jörð í Kjós keypt til skógræktar: Skógræktarsvæði á stærð við Hallormsstaðarskóg DALITIL ATHOFN Viö erum stödd við verölauna- húsið, Sunnuveg 7 i Reykjavík, og stöldrum þar við eins og margir fleiri til þess að gleðja augað. Myndasmiðnum þykir þó for- grunnurinn helzt til auðnarlegur. En úr þvi raetist fljótlega, þvi að á sviöjð kcniiii' ágæt fyrirsæta til dálitillar athafnar þarna midii' runnunum. „Gerið svo vel, herrar minir og frúr", segir hún um leiö og hún lygnir augunum og slær öðru eyr- anu aftur. Timamynd: Róbert. Skógræktarfélag Kjósarsýslu og Skógræktarfélag Kópavogs hafa fest kaup á Fossá f Kjós, og brestur ekki annað á formsatriði en endanlegt samþykki hrepps- nefndar i Kjósarhreppi. Seljandi er Björgvin Guðbrandsson, sem iengi hefur búið á Fossá. Jörðin verður óskipt sameign félaganna, sem munu vinna þar að hugðarefnum sinuni I sam- oiningu, og munu hafa þar ærnum verkefnum að sinna næstu ára- tugi, þvi að land, sem talið er nytjanlegt til skógræktar erviðlfka að flatarmáli og Hallormsstaðar- skógur. —Það var samþykkt á aðal- fundi Skógræktarfélags Kjósar- sýslu siðast liðið vor, að ráðast i jarðakaup upp á þessi býti, ef þeirra væri kostur, sagði for- maður félagsins, Ólafur Ágúst Ólafsson, bóndi á Valdastöðum, i simtali við Timann í gær. en æskuheimili hans var einmitt á Fossá, svo að hann er eins kunnugur öllum staðháttum og orðið getur. Kjarngott land og skýlt í Fossárdal —Það er talið kjarngott land á Fossá, sagði Ólafur enn fremur, og i Fossárdal lægðinni milli Reynivallaháls og sporðsins S Þrándarstaðafjalli, er mjög skjólgott. Þar er viða Iágt kjarr, til dæmis i svonefndri Sumarkinn, sem er norðan árinnar. Þar er æskilegt land til þess að gróður- setja barrviði, og jarðvegur, sem væntanlega er prýðilega til skóg- ræktar fallinn. Að sumu leyti eru einnig sér- kennileg fyrirbæri á Fossá, bæði« um náttúrufar og að sögul. gildi Þar má minna á hvamminn við ána niðri við þjóðveginn. Að honum verður að búa af gætni, og svo er þar gamla réttin, sem á sina sögu, hlaðin úr grjóti á gamla visu. Nei, ég held það sé ekki neitt skrök, þó að ég segi það umbúða- laust, að ég ber ræktarhug til þessa staðar, eins og mér er lika skylt að gera. Von um verulega vinnu handa unglingum Viða i sveitum er tilfinnanlegur hörgull á vinnu handa unglingum, svo að þeir hrökklast af þeim sökum á aðrar slóðir, iðulega þvert gegn vilja sinum. Umfangs- mikilli skógrækt fylgir mikil vinna suma tima árs, svo að það er þeim byggðarlögum, er þess njóta veruleg kjölfesta. Fólk i grannsveitunum má þvi fagna kaupum skógræktarfélaganna á Fossá, og minnti Ólafur á Valda- stöðum á, að vinna, sem þarna byðist i framtiðinni, kæmi áreiðanlega i góðar þarfir, ekki sizt þar, sem þéttbýlt er orðið. Kópavogsbúum hvöttilaö efla félag sitt Guðmundur örn Arnason skóg- fræðingur, formaður Skóg- ræktarfélags Kópavogs, lýsti ánægju sinni með kaupin og sam- starfið við Skógræktarfélag Kjósarsýslu, og kvað hann félag sitt halda aðalfund á þriðjudags- kvöldið, þar sem skýrt verður frá þvi, er gerzt hefur. Mættu þessi kaup verða Kópavogsbúum hvöt til þess að ganga i félagið og styðja sem dyggilegast að þvi, að skógræktarframkvæmdir geti hafizt fljótt og á myndarlegan hátt. Framhald á 17. siðu. Þannig lá hann, steypubillinn, sem valt hjá Brekku á Alftanesi f fyrra- dag. Boðorðin meira en dauður bókstafur: I höfn um helg- ar, þótt afli sé Stundum er á orði haft, að boðorðin séu misjafnlega haldin. Hins er sjaldnar getið, að þau eru stundum og sums staðar mjög dyggilega haldin, jafnvel þótt menn missi ekki svo lilils af þeim sökum. Færeyingar voru mikil fisk- veiðiþjóð, en sá hefur verið háttur þeirra langt aftur i ald- ir að snerta ekki færi á helgum degi. Og enn er þessu svo far- ið, að minnsta kosti um suma Um þessar mundir eru Fær- eyingar á handfæraveiðum norðan við tsland, aðallega i námunda við Kolbeinsey, þar sem er heimil veiði upp að fjögurra milna mörkum. Þessir færeysku fiskimenn halda fast við boðorðið um helgi hvildardagsins og siði forfeðra sinna: Þeir fiska ekki á sunnudögum, jafnvel þótt mokafli sé á miðunum Likt og öðrum sjómönnum þykir þeim að sjálfsögðu mikils vert um góðan aflahluta, en það freist- ar þeirra samt ekki til þess að brjóta venjur sinar. Að jafnaði leita þeir hafnar um helgar, ekki hvað sizt i Grimsey, og sumir bátanna koma þangað um hverfa helgi um veiðitim- ann norðan tslands. Þetta minnir á það, sem lesa má i Nýju kirkjublaði Þórhalls biskups árið 1913. Þar segir frá þvi, að vestur i Aðalvik sé enn margra manna venja aö róa ekki suma messudaga, er þó höfðu fyrir löngu verið úr lögum numdir sem helgidag- ar. Sérstaklega eru þar til- greindar Mariumessur, Jóns- messa og allraheilagra messa. Þár hafa þvi ævafornar venjur, allt aftan úr kaþólsku verið i heiðri hafðar langt fram á þessa öld, af sumum að minnsta kosti, likt og þessir færeysku fiskimenn gera enn. J.H Tveir færeyskir handfærabátar frá Vági i höfn í Grfmsey á sunnudegi. — Ljósmynd: Guðmundur Jónsson.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.