Tíminn - 02.09.1972, Blaðsíða 3

Tíminn - 02.09.1972, Blaðsíða 3
Laugardagur 2. september 1972 TÍMINN Barnakenn- arar vilja „réttlæti" Barnakennurum þykja störf sin ekki ýkja hátt metin sé miðað við hvar þeim er skipað i launa- flokka. Eftirfarandi ályktun var send til Menntamálaráðuneytis- ins og undirrituðu hana 130 kenn- arar: Reykjavik. 31.8. 1972. Kennarar á kennaranámskeið- um, sem haldin eru i Reykjavik, vilja vekja athygli á ályktun, er samþykkt var á siðastá þingi SIB og hljóðar svo: 1. Að kennarar fái greidda fulla dagpeninga sem aðrir opinberir starfsmenn, er þeir sækja opinber kennaranámskeið héima eða erlendis. 2. Að kennarar geti, með þvi að sækja opinber kennaranámskeið, hækkað i launaflokkum. Sú fáránlega regla gildir um kennaranámskeið, að kennarar fá aðeins kr. 500.- á dag til uppi- halds, sem er aðeins hluti af dag- peningum annarra opinberra starfsmanna. Hvers vegna eru kennarar settir skör lægra? Þurfa þeir e.t.v. minna til að lifa af? Benda má ráðamönnum rikisins á, að aðrir opinberir starfsmenn sækja námskeið og skóla á vinnutima og halda full- um launum, en kennarar sækja námskeið i fritima sinum, og aðeins þeir kennarar, sem biia i 25 km fjarlægð meða meira frá námskeiðsstað, fá þetta brot af dagpeningum annarra starfs- manna rikisins. Þeir, sem búa nær, þurfa engu að siður að leggja i talsverðan kostnað námsins vegna. ÞAÐ ER ÞVÍ RÉTTLAT KRAFA ALLRA KENNARA, SEM SÆKJA NAMSKEIÐ 1 FRl- TIMA StNUM, AÐ ÞEIR FAI GREIDDA FULLA DAGPEN- INGA. Þegar barnakennari hefur náð 18. launaflokki, kemst hann ekki hærra i launastiganum, hversu mjög sem hann leggur sig i lima viö aðafla sér aukinnar menntun- ar með þvi að sækja námskeið, sem miða beinlinis að þvi að gera hann hæfari i starfi. Það er ekkert réttlæti i þvi, að viðbótarmenntun almennra barnakennara skuli ekki vera metin til launahækkunar, og þess vegna krefjast kennarar þess, aö viss fjöldi stiga, sem námskeiðin veita þeim, verði skoðuð sem hækkun i launaflokkum. ÞAÐ ER VON OKKAR, AÐ RADUNEYTID LEIÐRÉTTI STRAX ÞETTA ÓRÉTTLÆTI. Myndin er af Sveini Einarssyni leikhússtjóra og Vilhjálmi Þ. Glslasyni form. Þjóðleikhiissráðs. Nýtt leikár hefst hjá Þ|óðleikhúsinu Starfsemi Þjóðleikhússins hófst föstudaginn 1. september að lokn- um sumarleyfum, Þann dag hóf hinn nýi þjóöleikhússtjóri, Sveinn Einarsson, störf hjá ÞjóÓ- leikhiisinu. Allt fastafólk leikhússins, sem er milli 70 og 80 var boðað til fundar á leiksviðinu kl. 9.30 um morguninn. Sveinn Einarsson, leikhússtjóri, ávarpaði sam- starfsfólk sitt og bauð þaö vel- komið til starfa á hinu ný byrjaða leikári. Einnig rakti hann i meg- inatriðum, hvernig starfseminni yrði háttað á þessu leikári. Þá tók Vilhjálmur Þ. Gislason formaður Þjóðleikhúsráðs til máls og bauð Svein velkominn til starfa hjá Þjóðlcikhúsinu og ósk- aði honum gæfu og gengis i hinu nýja starfi. Ennfremur buðu þau Guðbjörg Þorbjarnardóttir og Gunnar Eyjólfsson, Svein vel- kominn fyrir hönd íeikara Þjóð- leikhussins og Kristinn Daníels- son, fyrir hönd leiksviðs og tækni- manna. Æfingar hófust þennan sama dag á leikriti Bertolts Brecht Tú- skildingsóperunni og verður leik- urinn frumsýndur I byrjun októ- ber. Leikstjóri er Gísli Alfreðs- son, en Róbert Arnfinnsson leikur aðalhlutverkið.... Hinn 16. þessa mánaðar hef jast sýningar aftur éSjálfstæöu fólki, en leikurinn var sýndur 21 sinni á s.l. leikári og alltaf fyrir fullu hiisi. Skömmu siðar hefjast einn- ig sýningar aftur á einþáttungum Birgis Engilberts. STÓRAUKIN N0TK- UN ÖRYGGISBELTA Um siðustu helgi lauk öryggis- beltahappdrætti Umferðarráðs, sem staðið hefur yfir undanfarn- ar átta helgar. Lokavinningurinn, sumarauki fyrir tvo á Mallorca, var dreginn út slðastliðinn fimmtudag og kom vinningurinn á miða nr. 38642. Umferöarráði er kunnugt um 12 umferðarslys sl. þrjá mánuði þar sem 17 manns notuðu öryggisbelti og talið er að beltin hafi komið i veg fyrir alvarleg meiðsli. Samtals var dreift 50.000 happ- drættismiöum og dregnir út 11 vinningar, hinir 10 voru hver aö upphæð 10 þúsund kr. Dreifing Stefán G. Björnsson, heiðursfélagi Sambands fsl. tryggingafélaga dreg ur aðalvinninginn I öryggisbeltaháppdrætti Umferðarráðs. A inynd inni eru einnig Pétur Sveinbjarnarson framkvæmdastjóri, Óskar Ólason yfirlögregluþjónn og Sigurður M. Helgason, borgarfógeti. happdrættismiðanna fór fram i öllum kjördæmum landsins svo og útdráttur vinninga. Flestum miðum var dreift um verzlunar- mannahelgina eða 10 þús. miðum. Sjö bifreiðatryggingafélög gáfu vinningana en lögreglumenn á 20 stöðum, auk vegaeftirlits lögregl- unnar, önnuðust dreifingu happ- drættismiðanna. Gerðar hafa verið athuganir á notkun öryggisbelta og eru niður- stöður þessar: 1. Ath. gerð I júli 1971: Belti notuð af farþega og öku- manni: 52.4% 2. Ath. gerö i júni 1972: Belti notuð af farþega og öku- manni: 46.0% 3. Ath. gerð I ágúst 1972: Belti notuð af farþega og öku- manni: 92.0% Athuganir þessar tóku ein- göngu til umferöar á þjóðvegum, þ.e. utan þéttbýlis, og bifreiða, sem biinar eru öryggisbeltum, en talið er að nú séu 18-19 þús. bif- reiöir með öryggisbelti. Er þvi árangur þessa fræðslustarfs mjög góður og mun betri en vænzt var i upphafi. Þess má geta til fróðleiks, að þar sem öryggisbelti hafa verið lögleidd, þ.e. i Ástraliu, er notkun um 80.0% utan þéttbýlis. Hér á landi er notkun öryggisbelta i þéttbýli hins vegar mjög litil. Skýrslur Umferöarráðs um umferðarslys sýna, að 85.0% allra umferðaróhappa verða i þéttbýli. Er þvi mikilvægt að notkun öryggisbelta i þéttbýli aukizt verulega frá þvi sem nú er. Und- anfarin ár hefur fjölgun slysa oröið mest hjá ökumönnum og farþegum og eru þeir rúmlega helmingur allra þeirra, sem slas- ast i umferðarslysum i Reykja- vik. Notkun öryggisbelta hefir þeg- ar verið lögleidd i Astraliu og undanfarna mánuði hafa fariö fram athuganir i fleiri löndum, hvort rétt þyki að lögleiða notkun öryggisbelta. Hefur nefnd sér- fræöinga iSviþjóð m.a. lagt til, aö notkun öryggisbelta verði lög- leidd i Sviþjóð og nái þau lög til allra ökumanna. Aðalvinninginn dró Stefán B., Björnsson, heiðursfélagi Sam- bands isl. tryggingafélaga. Biðjið giftu og góðra lykta Biskup Islands hvetur þjóð- ina til þess að biðja samhuga fyrir giptu og góðum lyktum i landhelgismálinu. Hann beinir þeim tilmælum til presta og safnaða, að sunnudaginn 3. september og næstu sunnu- daga verði I kirkjum landsins beöið fyrir þeim, sem eiga að gæta islenzkra laga umhverfis landið, og einnig fyrir þeim, sem sækja á islenzk mið. Biðj- um þess, að slysum verði forð- aö, að hófstilling og sanngirni ráði og að réttlætið sigri. Hagnýting landhelginnar t grein, sem Ingvar Hallgrimsson, forstjóri Haf- rannsóknastofnunarinnar, birtir i Þjóöviljanum I gær, ræðir hann um nauðsyn þess, að við setjum strangar verndarreglur um veiöar okkarsjálfra innan lilnnamýju fiskveiðilandhelgi. Ingvar segir: „Þegar við höfum fengið okkar stóru fiskveiðiland- helgi, sem er að flatarmáli meiri en tvöföld stærð land- sins sjálfs, er aðeins lokið fyrsta þætti landhelgismáls- ins. Næsti þáttur þess og sá af- drifarfkasti lýtur að nýtingu okkar sjálfra á þeim verð- mætum sjávarins, sem okkur falla i skaut. t þeim þætti leika engir útlendingar heldur að- eins við sjálfir. Þetta gefur okkur tækifæri til að hafa stjórn á veiðunum, við erum einir um hitunina, veiða með forsjá en ekki stjórnlausu kappi. Sé það ekki gert, er séð fyrir, að allt fellur i sama horf og áöur var, og til hvers er þá barizt? Þorskur Það er samdóma álit fiski- fræðinga i 8 löndum beggja megin Atlanzhafs, að þorsk- stofnar Atlanzhafsins séu full- nýttir eða ofveiddir og að nauðsyn beri til að létta á sékninni i þá, ef ekki á illa að fara. Þetta á ekki hvað sizt við um islenzka þorskstofninn. Dánarorsök nytjafiska er fyrst og fremst veiði, og og sókninu I stofninn má t.d. marka af þvl, hve árleg dauðsföll I stofninum hafa vaxið. A árunum milli heims- styrjaldanna dóu um 45% af stofninum árlega, á striðsár- iiiiuni lækkuðu dauðsföllin i 37% árlega, en jukust slðan . stöðugt, og er nú svo komið, að 70% hins kynþroska hluta stofnsins deyja árlega. Þetta er hærri dánartala en I öðrum þorskstofnum Norður-Atlanz- hafs, og kann ég ekki dæmi þess, að nokkur fiskstofn þoli slika sókn til langframa. Vegna þessarar auknu sókn- ar, sem er nú orðin meiri en viðkoma stofnsins, fer fiskur- inn slfellt smækkandi, fleiri og fleiri fiska þarf i tonniö og vinnsla hvers tonns, verður si- fellt dýrari. Arib 1928 var rösklega helmingtur aflans fiskur eldri en 10 ara, en árið 1938 var um 35% á þessum aldri. A striðsárunum fékk þorskurinn talsverða hvild og að loknu striði var hann vænni en áður, og árið 1948 var yfir 60% fisksins i aflanum eldri en 10 ára, stór og vænn fiskur. En nú hallar fljótt á ógæfuhlið, og árið 1958 er aðeins um 20% afl- ans fiskur eldri en 10 ára, og árin 1970 og 1971 finnst ekki svo gamall fiskur f aflanum; hann nær ekki 10 ára aldri. Sá stóri og væni þorskur, sem var uppistaða aflans árin 1928 og 1948, er nú ekki lengur til, hann er veiddur á yngri aldri sem smærri fiskur. Ýsa Ýsustofninn hér við land er i litlu betra ástandi, en ýsa er mjög hraðvaxta fiskur, og kemur greinilega fram hjá henni, hve mikið vinnst við að veiða stóran fisk fyrir smáan. Tveggja ára ýsa vegur um hálft kiló, fjögurra ára um 1,7 kiló og f imm ára ýsa vegur um 2,1 kfló. Við tilkomu stóru landhelginnar fellur ýsustofn- inn undir okkar lögsögu, og hvaða vit er þá i þvi að veiða tveggja og þriggja ára ýsu, þegar við getum geymt hana i sjónum og látið hana marg- falda þyngd sina? Með veiðunum eins og þær Framhald á bls. 13

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.