Tíminn - 02.09.1972, Blaðsíða 12

Tíminn - 02.09.1972, Blaðsíða 12
TÍMINN Laugardagur 2. september 1972 Þú getur ekkrgert þér í hugarlund, hvílík vítisvist það er að hima i skrifstofununfl^'ðan verksmiðjunum var lokað og sjá einlægt verkfalls- verði á hverj^trai". „Það er núlyesta ömurlegt hér heima lika", svaraði ég. „Ég vildi gjarna fara mH ykkur til Bostanar. Ég myndu sennilega sjá meira af þér þar heldurji ég hef áttkost á hérnú iseinni tið". iHann brostifcn hristi höfuðið ákaft um leið. „Þetta er viðskiptaferð", sagði hann, „og þér er hollara að venja þig viðaðbiða rólegheima. Ég er ekki að gera að gamni minu", hélt hann áfram. „Þaðerualvarleg erindi, sem við höfum að rækja. Peningarnir eru ávallt undirstaðan, og við verðum að sannfæra lánardrottnana um það, að fjárreiðurnar séu i lagi og óhætt að fá okkur fé i hendur". „En Friöarpipuverksmiðjurnar hafa ekki verið reknar með lánsfé frá bönkunum". „Þaöer rétt", sagði hann. „En viss hluti varasjóöanna hefur alltaf verið i vörzlum bankanna, og nú þurfum við á þessu fé að halda til þess að fleyta okkur yfir þetta stöðvunartimabil. Jafnvel þótt vinna hæfist að nýju i janúar- það virðast samt ekki miklar likur til þess — , væri ekki unntaðkomastaf án meira veltufjár. Þú þarft samt ekki að verða svonaáhyggjufull, þviaðhrun erþóekki f'yrir dyrum". Það var þýðingarlausl að spyrja hann fleiri spurninga. Honum gramdisl að þurfa að Utskýra fyrir mér mál, sem hann taldi, að ég myndi aldrei gela skilið. Mör var áþekkt innan rifja og barni, sem klappað hefur verið á kollinn og sagt að vera vænu — ekki að rella, anginn minn —, en enga áheyrn heí'ur hlotið. Það var ekki óþolinmæði hans, sem særði mig. fcg var þvi vön, að þolinmæði fólks væri enda- slepp, einnig Harrýs. Það særði mig mest, að hann virtist hlakka yfir þvi að komast brott og láta mig biða heimkomunnar með óþreyju. Ég settist hjá honum á legubekkinn. Ilann lagði handlegginn utan um mig, en samt færði hann sig ekki nær mér. Ilvað er þetta? hugsaöi ég. Hvað helur komizt upp á milli okkar? llonum er orðið sama um mig. Hann hlýtur að haf'a orðið þess var, að ég skall', þvi að hann klappaði á öxlina á mér og spurði: „Er þer kall?" Hann bærði varirnar hægl, svo að hann þyrfti ekki að endurlaka orðin. Eg hristi höluðið. „Nei. f°;g held, að þú sért að yfirgcfa mig, ástin min". ,,í:g verð komin aftur áður en þú verður þess vör, að eg sé f'arinn". llvernig átti eg að segja honum, hvað olli hrolli minum? Eg þráði hann heitt, allt ol' heitt. Aðrar stúlkur, aðrar konur unnu öðrum mönnum.og þa'r hiilðu ekki þurl't að biða eins og ég, biða mánuðum og árum saman. Aslin er bráðlát, og hún er eins og beizlað f'ljót, er ekki l'ær eðlilega framrás, nema einhver komi og dragi lokur frá flóð- gáttunum að ulan. Þunginn inni fyrir var að verða meiri en ég fékk aíborið. Hvers vegna gat ég ekki blátt ál'ram spurt: „Harrý! Þykir þér enn væntum niig? Þer verður að þykja jafn vænt um mig og áður fyrr, þvi að mér er allt einskis virði nema þu". Eg vissi, hvers vegna ég gat ekki sagt þetta. 6g var hrædd - hrædd um að missa allt, ef ég bæði um meira en mór var boðið. Hann l'ærði sig til og teygði sig i sæti sinu. „Jæja, óg verð að l'ara", sagði hann. „Við l'örum með í'yrstu morgun- lest, og ég þarl að ganga Irá þvi sem ég ælla að hal'a meðferðis. Svo verð ég lika að sækja plögg, sem eg gleymdi hjá Parker". „Þú verður lekirin i spil", sagði ég. „Hanna er þar i kvöld. Mér var boðið að koma lika, en eg þáði það ekki. Ég vildi ekki vera þeim til leiðinda við spilaborðið". ,,Eg ætla ekki að stanza þar", sagði hann. „Gott að þú aðvaraðir mig. Vertu sæl.góða. ogsofðu vel. Þú ert svoóskóp þreytuleg." „Er ég ekki eins blómleg og venjulega?" Ég reyndi að hlæja, er ég horfði á eftir honum út. Ég vissi, að hann mundi sitja yfir spilum langt fram á kvöld. Tviburasysturnar myndu sjá fyrir því. Skyndilega iðraði mig þess að fara ekki lfka. Ég fór aftur inn i setustofuna, ein og yfirgefin. Eldur brann á arninum og varp bjarma á auða stólana umhverfis. Emma frænka og Wallace voru farin til herbergja sinna. Við Táta vorum tvö ein á ferli. Klukkan var ekki nema hálftiu, svo að ég tók sakamálasöguna, sem ég hafði byrjað að lesa daginn áður. Mér var raunar rétt sama, hver drepið hafði ævintýrakonuna i næturklúbbnum, en það gerði mig þægi- lega syfjaða að lesa þennan þvætting við eldinn. Ég veit ekki, hve lengi ég hafði setið þarna, er Táta reis skyndilega upp af brekáninu, sem hún hafði legið á, og lagði undir flatt og hlustaði. Ég vissi ævinlega, að einhver var að koma, þegar hún reisti eyrun svona og hálsinn á henni kipptist til við snöggt aðvörunargelt, sem ég gat ekki heyrt. Hún tritlaði fram i anddyrið, og ég fylgdi henni eftir. Er ég gægðist gegnum litlu rúðuna á hurðinni, sá ég mann koma upp dyraþrepin. Ég þekkti undir eins, að þetta var Merek Vance. Úti- dyraljósið skein beint framan i hánn. ,,Ég bið afsókunar", sagði hann. „Ég ætlaði ekki að ónáða ykkur svona seint, en bifreiðin min bilaði hérna móts við hliðið, og ég kom vélinniekki igang aftur. Ef þér vilduðleyfa mér aðsima........." „Sjálfsagt". Ég visaði honum inn i skrifstofuna. Hann var ygldur á svip, er hann kom aftur út. „Mér var ekki anzað í bifreiðastöðinni", sagði hann, „og við gistihúsið var engin bifreið. Weekser isjúkravitjun isinni bifreið, svoaðekkinæég tilhans. Ég var á leið til fárveiks barns úti i næstu sveit". „Þér gætuð fengiö vagninn okkar", sagði ég, ,,ef Hanna hefur ekki farið i honum til Parkers-systranna". „Þakka yður fyrir". Hann eyddi ekki tima í málamyndarmótbárur eða langar afsakanir. „Það myndi flýta stórum fyrir mér, og stundum getur hver minútan verið dýrmæt". „Ég skal sýna yður hvar hann er", sagði ég og fór i kápu mina. Það var dimmt úti i garðinum, svo að varla mótaö fyrir stignum, sem lá að gamla hesthusinu. En það kom ekki að sök, þvi að ég þekkti hvert fótmál. Hann hélt undir handlegginn á mér með þéttu taki, og volgan andardrátt hanslagðiá kinn mina isvölum kvöldbænum. „Hér". Mér til léttis sá ég, að litli vagninn okkar var á sinum stað. „Lyklarnir eru vonandi i honum. HUn er vön að skilja þá þar eftir. — Jú, sem betur fer hefur hUn gert það". Ég tyllti mér á framsætið og sneri straumrofanum. — Hann settist við stýrið og setti vélina i gang. Um leið og vélin tók við sér, flaug mér 1196 Lárétt 1) Att.- 5) Mjólkurmat.- 7) Ariur- 9) Úthaf.- 11) Eins.- 12) Kriður.- 13) Fæða,- 15) Töf,- 16) Fugl.- 18) Pla'ss.- Lóðrétt 1) Skrauthýsið.- 2) Iða,- 3) Ofug riið- 4) Ofug röð.- 6) Flóra.- 8) Heil.- 10) Sturla.- 14) Ródd.- 15) Þvottur.- 17 Blöskra.- Háðning á gátu Nr. 1195 Lárétt 1) Umslag.- 5) Als.- 7) DDR.- 9) Kál,- 11) Rá.- 12) Au.- 13) Iða.- 15) Orn.- 16) Far.- 18) Liðuga.- Lóðrétt 1) Undrið.- 2) Sár.-3) LL.- 4) Ask.- 6) Blunda.- 8) Dáð.- 10) Áar.- 14) Afl.- 15) öru.- 17) Að. HVELL G E I R I D R E K I Þetta er Robbi minn -hjálpiðhonum! LAUGARDAGUR 2. september 7.00 Morgunútvarp. Veður- fregnir kl. 7.00, 8.15 og 10.10. Fréttir kl. 7.30, 8.15, (og for- ustugr. dagbl.), 9,00 og 10.00. Morgunbæn kl. 7.45. 12.00 Dagskráin. Tónleikar. Tilkynningar. 12.25 Fréttir og veðurfregnir. Tilkynningar. 13.00 óskalög sjúklinga Krist- . in Sveinbjörasdóttir kynnir. 14.30 i hágir Jökull Jakobsson sér um þáttinn. 15.00 Fréttir 15.15 ,,i hljómskála- garði". Hljómsveit Tón- listarskólans i Paris leikur. 15.45 Heimsmeistareinvigið i skák 16.55 islandsmótið i knatt- spyrnu: Otvarp frá Laugardalsvellinum, Lýst siðari hálfleik milli Vikings og Akurnesinga. 17.45 Kerðabókarlestur: Skólaferðeftir séra Asmund Gislason. Guðmundur Arn- finnsson les (2). 18.00 Fréttir á ensku 18.10 Söngvar i léttum dúr Dusty Springfield syngur. 18.30 Tilkynningar. 18.45 Veðurfregnir. Dagskrá 19.00 Fréttir. Tilkynningar. 19.30 Frá ólympiuleikunum i Munchen, Jón Asgeirsson segir frá. 19.40 Sólris.Ljóð eftir RUnar Hafdal Ralldórsson lesin og sungin. 20.00 llljómplöturabb. 20.40 Smásaga vikunnar: „Þokkagyðjurnar" eftir II.E.Bates, Anna Maria Þórisdóttir islenzkaði. Rð- bert Arnfinnsson leikari les. 21.05 Sónata fyrir flautu og sembal cftir Frantisek Benda Jean-Pierre Rampal og Alfred Holecek leika. 21.15 Tvimánuður.Þáttur með blönduðu efni. Jón B. Gunn- laugsson sér um þáttinn. 22.00 Fréttir. 22.15 Veðurfregnir. Danslög 23.55 Fréttir i stuttu máli. LAUGARDAGUR 2. september 1972. 17.00 Frá Ólympíuleikunum. Myndir og fréttir frá Ólym- piuleikunum i Miinchen, teknar saman af ómari Ragnarssyni. (Evrovision) 18.30 Enska knattspyrnan. 19.20 Hlé. 20.00 Fréttir. 20.20 Veður og auglýsingar. 20.25 Hve glöð er vor æska. Brezkur gamanmyndaflokkur. Kynslóðabilið. Þýð Jón Thor Haraldsson. 20.50 Bi, bi og blaka. Fræðslu- mynd frá Time Life um þörf ungbarna fyrir ástúð og um- hyggju. Raktar eru tilraun- ir, sem gerðar hafa verið með mannabörn og apa- unga, og sýnt, hvernig at- ferli móðurinnar hefur áhrif á þroska barnanna. Þýðandi Þórhallur Guttormsson. Þulur Guðbjartur Gunnars- son. 21.20 Birgitta i Björgvin. Norska söngkonan Birgitte Grimstad syngur og leikur á gitar. Upptakan var gerð á Tónlistarhátiðinni i Björg- vin i fyrra. (Nordvision — Norska sjónvarpið) 21.50 Edison. (Edison The Man) Bandarisk biómynd frá árinu 1939, byggð á ævi- sögu frægasta uppfinninga- manns allra tima. Leik- stjóri Clarence Brown. Að- alhlutverk Spencer Tracy, Rita Johnson og Charles Co- burn. Þýðandi Dóra Haf- steinsdóttir. 1 myndinni er rakið hvernig simritarinn Thomas Alva Edison tekur að fást við tilraunir og upp- finningar og öðlast loks heimsfrægð fyrir störf sin. 23.30 Dagskrárlok.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.