Tíminn - 15.09.1972, Blaðsíða 1

Tíminn - 15.09.1972, Blaðsíða 1
IGNIS FRYSTIKISTUR RAF TÖRfc SlMI: 26660 RAFIÐJAN SÍMI: 19294 209. tölublað — Föstudagur 15. sept. —56. árgangur XtouSUt&afiurÆUu*. hJt RAFTÆKJADEILD Hafnarstræti 23 Símar 18395 & 86500 Bretar físka lítið vegna frátafa ísl. varðskipanna Þ.B.—Reykjavlk. Okkur lék hugur á aö vita afla- brögö Breta hér við land upp á siökastiö og hringdum i Jón Olgeirsson i Grimsby og spuröum hann, hvort togarar þaöan fengju teljandi afla. Jón sagöi, að afli væri ævinlega heldur tregur um þetta leyti árs, en þvi væri ekki aö leyna, aö sumir fengju minna en búizt væri við, en öðrum gengi þokkalega. T.d. seldu tveir allvel i siðustu viku, annar fyrir 21.000 pund, hinn fyrir 19.000. Það, sem veldur lélegum afla, er það, sem Jón kallaði frátafir vegna varðskipa, og sagði hann, að urgur væri I Það er ekki alltaf svona mikil kyrrð I kringum varð- skipið Ægi, eins og á þessari mynd, sem tekin var af flagg- skipi islenzka varðskipaflot- ans út af Vestfjörðum I vik- unni. Þarna var Ægir að lóna yfir brezkum togurum, og sólargeislar brutust öðru hvcrju I gegnum skýja- þykknið. (Timamynd Gunnar) áhöfnum togaranna vegna tog- viraklippinga varðskipsmanna. Ekki að þeir sjái eftir trollunum, það kemur niður á litgerðinni, ekki þeim, heldur vegna þeirrar hættu, sem þeir telja fylgja þvi, þegar klippt er á virana. Jón sagði og, að tog^raeigendur hefðu ekki farið fram á herskipa- vernd,það væru aðeins sjómenn- irnir, sem bæðu um hana. út- gerðarmenn myndu ekki gera það fyrr en séð yrði fyrir endann á þeim viðræðum, sem vonir standa til að geti farið fram milli Islendinga og Breta um lausn landhelgisdeilunnar. Sagði Jón, aö fólk byndi miklar vonir við þær viðræöur og að ekki væri mikil harka hlaupin i menn enn sem komið er. AAinkurinn og svartbakur að eyðileggja varplöndin - segir Helgi Þórarinsson bóndi í Æðey Þ,—Reykjavík. Allt útlit er nú fyrir að dúntekja verði mun minni á þessu ári en hún hefur verið undanfarin ár. Margar ástæður eru fyrir þessu, m.a. að svartbaknum hefur fjölg- að mikið og hann hefur drepið fjölda unga rétt þegar þeir hafa verið að skriða úr hreiðrunum. Þá er minkurinn orðinn skaðvald- ur i mörgum varplöndum. t vor gerði einnig mikið hret, rétt þeg- ar varptlminn var hafinn, og þá eyðilagðist niikill dúnn. Helgi Þórarinsson, bóndi i Æð- ey, sagði i viðtali við Tfmann, að dúntekjan i Æðey yrði miklu minni I Æðey að þessu sinni, en hún hefur verið undanfarin ár. Búizt er við, að dúntekjan I Æðey verði allt að 30-35kilóum minni að þessu sinni, en i fyrra. Sagði Helgi að þau 11 ár, sem hann hefði verið i Æðey, hefði dúntekja orðið mest 90 kíló. Mest var dúntekja I Æðey árið 1926, 210 kg, en slðan má segjá að hún hafi farið si- minnkandi. „Ef svo heldur áfram, sem horfir," sagði Helgi ,,þá verður engin dúntekja hér eftir nokkur ár. Minkurinn og svartbakurinn eru aö eyðileggja varplöndin. Ennþá hefur minkurinn ekki gert usla i varplandinu, en hann er ið- inn við að drepa ungana, þegar þeir sleppa á sjóinn, en minkur- inn gerir sér litið fyrir og syndir yfir sundið milli Æðeyjar og lands. Mesti skaðvaldurinn er senni- lega svartbakurinn, honum hefur fjölgað glfurlega, enda er ekkert raunhæft gert til að fækka honum. En það er mesta áhugamál okk- æðarræktunarmanna, sagði Helgi, að halda honum niðri. Bezta aðferðin til að fækka hon- um er að gefa honum svefnlyf, og Framhald á bls. 19 Þannig er æöardúnninn auglýstur erlendis, og er textinn eitthvað á þessa leið: Þetta er sameiginlegt með mér (unga litla) og konung- legum tignum, — sem sé æðar- dúnninn! Seðlabankinn eignaðist filmusetningartækin KJ—Reykjavík. i gærdag fór fram uppboð á eignum þrotabús Lithoprents, en lýstar kröfur I búið munu hafa verið I kringum 22 milljónir króna. Svo fóru leikar á uppboðinu, að lög- fræðingur Seðlabankans bauð 1,3 milljónir I tvær filmu- setningarvélar ásamt tilheyr- andi tækjum, en heyrzt hafði að bankinn muni hafa átt f jög- urra milljóna króna kröfu i fyrirtækið vegna kaupa á þessum filmusetningar- tækjum. Margt var um manni'nn i húsakynnum Lithoprents við Lindargötu, þar sem uppboðið fór fram, og skiptust við- staddir eiginlega i tvo hópa. Annars vegar voru lögmenn, sem höfðu hagsmuna að gæta i sambandi við uppboðið, og hins vegar voru prentarar og prentsmiðjueigendur, sem vildu fylgjast með, hvað yrði nú af þessum margumtöluðu filmusetningarvélum Litho- prents. Filmusetningarvélarnár voru dýrustu og mestu tækin I þrotabúinu, en svo brá við, að enginn i prentiðnaðinum bauð i tækin. Lögfræðingur Seðla- bankans bauð fyrst hálfa milljón, hækkaði sig siðan I eina milljón og siðan I eina komma þrjár milljónir og voru tækin slegin honum á þá upphæð. Enginn bauð á móti fulltrúa Seðlabankans, en samt hækkaði hann boð sin úr hálfri I eina komma þrjár milljónir. Myndavél ein mikil, sem boðin var upp, seldist ekki, og heldur ekki þrjár offsetprent- vélar, en aftur á móti seldist ein venjuleg flatpressa, og fckkst hún fyrir gott verð, að sögn kunnáttumanna. Þá voru seld ýmis önnur tæki og áhöld, en að meðtaldri prentvélinni, sem fór á 250 þús. mun varla hafa verið selt á uppboðinu fyrir meira en cina milljón, auk þess sem filmusetningartækin stNlrtust á 1,3 milljónir, eða upp i 22 miUjóna skuld seldust tæki og áhöld fyrir um 2,3 milljónir. Sitja þvi einhverjir með sárt ennið eftir viðskipti við Litho- prent.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.