Tíminn - 15.10.1972, Blaðsíða 14

Tíminn - 15.10.1972, Blaðsíða 14
14 TÍMINN Sunnudagur 15. október 1972 og ygldi sig. ,,Hún sagðist lika ekki geta hætt á það, að l'rænka þin smitaðist af kvefinu. — Nú kemur það á okkur að pipóla við miðstöð- ina." Hún kom til min seinna um kvóldið, og ég sá strax, að hún var hálf- undirfurðuleg á svipinn. ,,Mið grunar, að hann Jói litli Kellý hafi verið niðri i kjallara", sagði hún. ,,Mér heyrðist einhver vera að moka kolum i miðstöðina áðan. Nú eru ofnarnir lika farnir að ylna. begar ég fór niður var búið að skara niður hverju öskukvinti og fylla hana af kolum, svo að við króknum ekki i kvöld. Og svo hafði verið krotað á gólfið: ,,Kem aftur i fyrramál- ið. Láttu þér ekki bregða i brún". &g get ekki imyndað mér, að þetta hafi verið neinn annar en hann. — Hann hefur gott hjartalag, þvi skal ég alltaf halda fram". „Já", svaraði ég. „Hann finnur það alltaf á sér, ef eitthvað er að hjá okkur. Ég vona.aðhannstofnisérekki ineina hættu meðþessu". Svoslitum viðtalinu. Mér datt ihug varkárni hans, er við stönzuðum i veitingahúsinu við þjóðveginn. Mér kom til hugar að skrifa fáein orð á miða og skilja hann eftir hjá miðstöðinni, en hætti svo við það. Senni- lega kærði hann sig ekki um, að komum hans væri veitt athygli. Seinna myndu mér gefast næg tækifæri til þess að þakka honum hugulsemina. Harrý hafði ekki látið sjá sig i nokkra daga, og Hönnu bar sjaldan fyrir augu min, nema þá á hlaupum i fprstofunni eða anddyrinu eða við stýriði vagninum okkar, er hún var aðkoma ogfara. Ég þóttist vita, að samfundir þeirra myndu nú strjálli en áður, þegar verksmiðjurnar voru lokaðar. Siðan á gamlárskvöld haíði 6g aldrei hugsað um, hvað ég ætti að segja, þegar að þvi kæmi, að ég yrði að tala. A daginn var eg alltai önnum kaiin. t>að var ekki fyrr en á kvöldin, er ég var komin til herbergis mins, að ög gat ekki varizt ásókn beiskra hugsana. Þá ólgaði gremjan upp i hug minum, er ég lá vakandi i rúmi minu i myrkri næturinnar. Sérhver vonarneisti var kulnaður. Að minnsta kosti var ég hætt að reyna að glæða falskar vonir i brjósti minu. En þegar ég hörkk upp af stundarblundi um nætur, fannst mér oft snöggvast sem draumar minir væru veruleiki og við Harrý hefðum aldrei orðið aðskila. Ég fór að óttastsvefninn og óráðsdrauma mina, og svefnleysið tók að þjá mig. A föstudag var egsvo aðþrengd orðin,aðég gat ekki leynt þvi lengur. Taugar minar voru eins og þandir strengir, sem komnir voru að þvi að bresta. Allirdrættir iandliti minu voru stirðnaðir, og augun voru stjörf af svefnleysi. Þótt ég leitaðist við að sýnast glaðleg, sá Emma frænka breytinguna, sem á mér var orðin, og gekk á mig með það i hvert skipti, sem ég kom inn til hennar. Jafnvel Wallace tók eftir dökkum baugum fyrir neðan augun á mér. „Taktu þer ekki erfiðleikana svona nærri", sagði hann. ,,Frænka þin virðist ætla að ná sér vonum fyrr, og eftir fáa daga verður allt komið i sama horf og áður i verksmiðjunum. Þetta voru ekki nema smávægi- legar stypmpingar i gærmorgun, þegar verksmiðjuhliðið var opnað — aðeins örláir menn, sem reyndu að torvelda fólkinu að komast inn fyr- ir. Það geta ekki kallazt öreirðir. Auðvitað höfum við hervörðinn fyrst um sinn til vonar og vara, en það er alls engin ástæða til þess fyrir þig að vera ábyggjufull". • Mcrek Vancc einn hefði ekki orð á útliti minu. Hann virtist líta á hin ytri torkenni eins og eðlilega aflciðingu innri baráttu. Raunar töluðum við litið saman, þvi að eg hafði skemmri viðstöðu hjá honum en venju- lega, aðeins meðan hann dældi i mig, prófaði heyrnina og skráði at- hugasemdir sinar. Hann vissi, hvenær timi var til að tala og hvenær limi var til að þegja. Ég var þakklát fyrir það og krafðist ekki meira af honum. Það var kalt i veðri þennan föstudag. Hanna var á flökti i setustof- unni, þegar cg kom inn, og þandi útvarpið með slikum firinhávaða, að jafnvel mór glumdi i eyrum. fcg fleygði i skyndi frá mér kápunni og setti otan i við hana. ,,Hanna!" hrópaði ég. „Dragðu niður i útvarpinu eða lokaðu þvi al- veg". ííg áttaði mig ekki á þvi, hvað ég hafði sagt, fyrr en ég sá sauðarleg- an undrunarsvipinn, sem kom á hana. „Hvað?" Hún glápti á mig löngum, fjandsamlegum augum. „Ég helt, að þú yrðir siðusti þessu húsi til þess að kvarta undan hávaða, þó að ég hlusti á lag i útvarpinu". „Þaðsakar migekki, en sjúklingar þurfa aðhafa næði". Ilún yppti öxlum og lokaði tækinu með tregðu. „Hafðu það eins og þú vilt, en hættu að góna svona á mig. Þú getur lagt stofuna undir þig. fcg kæri mig ekkert um að vera hér". „Biddu við, Hanna. Hlustaðu á mig". HVELL Ósjálfrátt gekk ég nokkur skref til hennar. Hún dokaði 'við með tösku sina i annarri hendi, en hattinn i hinni, og leit þrjózkulega á mig. „Hvað gengur eiginlega að þér, Emilia?"- Kverkarnar urðu skrælþurrar og þungur ómur dundi fyrir eyrum mér. Ég fann,aðéggatekki lengur haldið aftur af sjálfri mér. „Hvernig heldur þú, að ég hafi vitað, hve Utvarpið var hávært?" spurði ég. „Hef svosannarlegaekkihugmyndum það".Og nú yppti hún öxlum. „Og það skiptir mig lika engu máli." „Það skiptir mig miklu mali" svaraði ég og sleppti ekki af henni augunum. „Ég heyrðiþað, — þess vegna vissi ég það. Þú getur spurt Vance lækni ef þú trúir mér ekki." „Hvað veit hann um það?" „Hann hefur læknað mig. Að minnsta kosti verður hann bra'ðum búinn að lækna mig," „En...þetta getur ekki verið satt:.." Auguhennar þöndust út,og ég sá snögglega ótta bregða fyrir i þeim. „Ég meina..við hlytum að hafa tekið eftir þvi." „Ég hef leynt þvi. Ég vildi ekki að þið vissuð það. Ég vildi fyrst vita, hvort ég ætti nokkra batavon. Ég hef svo oft orðiðfyrir vonbrigðum, að ég þorði ekki að vona það, og nú..." — röddin sveik mig, en samt þröngvaði ég mér til þess að ljúka við setninguna — „og nú er það orðið og seint." Annaö hvort skildi hún ekki, hvað ég var að fara eða lét sem hún skildi það ekki. „Þetta er dásamlegt að heyra, Emelia," sagði hún. „Þú hlýtur sannarlega að vera glöð." Hún rétti fram báðar hendurnar, en ég hopaði undan. „Hvernig dirfist þú að standa hér frammi fyrir mér og segja þetta, ei'tir...eftir.....eftir..." Ég treysti mér ekki til að segja meira strax. Við horfðumst i augu, titrandi og búnar til alls. „Hvað bjóstu við, að ég myndi segja? Ég veit ekki, hvað að þér gengur, Emelia." „Þú veizt það ekki. Ég hélt þó, að það væri ekki svo erfitt að ráða i það, allra sizt fyrirykkur Harrý. Þú hefur kannske haldið að þú þyrftir ekkert að óttast? Þú hefur kannski haldið, að eg sæi ekki og skildi ekki og fyndi ekki til, af þvi að ég gat ekki heyrt það sem þið sögðuð?" Hárið á Hönnu raknaði Ur riðlum og hrundi fram yfir ennið. Hún strauk það aftur með ögrandi handburði áður en hún svaraði. „Þá það" sagði hún. „Hvers vegna barstu þig ekki upp undan okkur, heldur en liggja i leyni og njósna? — Ég hefði ekkert fremur kosið heldur en segja þér þetta, það veit hamingjan. En Harrý var hræddur um atvinnuna, og allir gátu imyndað sér hvernig Emma frænka myndi taka þessu. Svo komst þú heim og lézt eins og þú gætir ekki lifaðán hans. Hvað gat ég gert? 6g ætlaði ekki að elska hann Emilia og hann vildi ekki elska mig. Við reyndum að...reyndum það fyrst. Þetta er satt, hvort sem þú trúir þvi eða ekki." „Þaðermér mikil huggun." Ég riðaði á fótunum þráttfyrir átakan- 1233 Lárétt Lóðrétt 1) Útálátið,- 5) Fugl,- 7) Norð- vestur.- 9) Letidund.- 11) 10.- 13) Skel,- 14) Kvendýr.-16) Keyr,- 17) Fugl.- 19) Sjálfstætt.- Lóðrétt 1) Fól.- 2) Umfram.- 3) Guðs.- 4) Laklega.- 6) Barn.- 8) Strengur.- 10) Höfuðbóls,- 12) Ofug röð.- 15) Gyðja.- 18) Fæði.- Ráðning á gátu No. 1232 Lárétt 1) London.- 5) SOS.- 7) ST.- 9) Klár.- 11) Táa.- 13) Óli.- 14) Klsa.- 16) Að.- 17) Kussu.- 19) Naktar,- 1) Lister.- Osló.- 6) Alasa,- 12) ST.- 2) NS. Friður. Aska.- 3) 8) 15) Dok. Tál.- Auk,- 4) 10) 18) SUNNUDAGUR 15. október. 8.00 Morgunandakt.Biskup is- lands flytur ritningarorð og bæn. 8.10 Fréttir og veðurfregnir. 8.15 Létt morgunlög. Þjóðlög frá irlandi. Sþáni og Rúss- landi sungin af þarlendum listamónnum. 9 oo Fréttir. útdráttur úr for- ustugreinum dagbiaoanna. 9.15 Morguntónleikar. (10.10 veðurfregnir) a. Verk eftir Domenico Zipoli, Dietrich Buxtehude og Louis Couper- in. Albert de Klerk leikur á orgel. b. Missa brevis i C- dúr (K220) eftir Motzart. Flytjendur: Agnes Giebel, Marga Höffgen, Josef Trax- el, Karl Kohn. kór Heið- veigarkirkjunnar i Berlin og Sinfóniuhljómsveit Berlin- ar. Orgelleikari: Wolfang Meyer. Stjórnandi: Karl Foster. c. Pianósónata op. 40 nr. 2 eftir Muzio Clem- enti. Arthur Balsam leikur. d. Symphonie espagnole op. 21 eftir Edourad Lalo. Al- fredo Campoli fiðluleikari og og Filharmóniuhljóm- sveit Lundúna leika, Edu- ard van Beinum stjórnar. 11.00 Frestvigslumessa i Uómkirkjunni. Biskup fs- lands, herra Sigurbjörn Einarsson, vigir tvo guð- fræðikandidata, Gunnar Bjórnsson, sem settur verð- ur prestur i Bolungarvik i ísafjarðarprófastsdæmi, og Halldór S. Gröndal, sem hefur verið ráðinn farprest- ur þjóðkirkjunnar. Vigslu lýsir dr. Þórir Kr. Þórðar- son prófessor. Vigsluvottar: Séra Björn Magnússon prófessor, séra Leó Július- son prófastur, séra Þor- bergur Kristjánsson og séra Þórir Stephensen, er þjónar fyrir altari, en honum til að- stoðar verður annar hinna nývigðu presta, séra Gunn- ar Bjórnsson. Séra Halldór S. Gröndal predikar. Organ- leikari: Giistaf Jóhannes- son. 12.15 Dagskráin. Tónleikar. 12.25 Fréttir og veðurfregnir. Tilkynningar. Tónleikar. 13.30 Landslag og lciðir.Pétur Jónsson i Reynihlið við Mý- vatn talar um nýja veginn frá Reykjahlið til Húsavik- ur. 14.00 Miðdegistónleikar: Frá tónleikum Filharmóniu- sveitar Moskvuborgar á ólympiuleikunum i Munch- en. Einleikari: David Oistrach. Stjórnandi: Kyril Kodraschin. a. ..Coriolan"- forleikur eftir Beethoven. b. Fiðlukonsert i D-dúr op. 77 eftir Brahms. c. Sinfónia nr. 15 op. 141 eftir Sjosta- kovitstj. 15.30 Kaffitiminn. Lúðrasveit lögreglunnar i Bæjaralandi leikur létt lög. 16.00 Fréttir. Sunnudagslögin 16.55 Veðurfregnir. 17.00 Barnatimi: Olga Guðrún Arnadóttir stjórnar a. Að vera i skóla. Rabbað um hvernig það sé og hvernig það gæti orðið. b. Kínverskt ævintyri, Guðraundur Magmisson les. c. Japanskt ævintýri.Olga Guðrún les. Auk þess svarar hiin bréfum og les úr þeim d. Fram- haldssaga barnanna: „Hanna Maria" eftir Magneu frá Kleifum. Heið- dis Norðrjörð les (12) 18.00 Fréttir á ensku 18.10 Stundarkorn með pianó- léikaranum Yara Berne- dette. 18.30 Tilkynningar. 18.45 Veðurfregnir. Dagskrá kvöldsins 19.00 Fréttir. Tilkynningar. 19.30 Fögur er hliðin.Sverrir Kristjánsson flytur hugleið- ingu. 20.00 Frá listahátið i Reykja- vik s.l. vor. Danska söng- Dagskrá útvarps og sjónvarps sjá bls. 19

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.