Tíminn - 28.10.1972, Blaðsíða 8

Tíminn - 28.10.1972, Blaðsíða 8
TÍMINN Laugardagur 28. október 1972. Helga Bachmaim og Valgerður Dan i hlutverkum I Fótataki Dauft fótatak í Iðnó Leikl'élag Ileykjavikur: Kótak eítir Ninu Björk Árnadóttur Tónlist: Sigurður Rúnar Jónsson Lciktjöld: Ivan Török Leikstjórn: Stefán Baldursson Svipmól Margrétar, aðalper- sónu Fótataks, er festulegt, einarðlegt og sannfærandi. Það sama verður ekki með sanni sagt um hinar persónur leiksins. Ungu stúlkurnar, Hulda og Edda, eru að visu dregnar dráttum, em ein- kenna þær frá öðru fólki, en að einsað vissu marki. Af þessu leið- ir svo, að fæstar leikpersónurnar gera siður að vaxa en falla við nánari kynni. Hversdagsfólki er vandlýst, þvi er ekki að neita. Nina Björk Arnadóttir hefur þvi miður ekki enn lært þann hvita galdur, sem þarf til þess, að minnsta kosti ekki til neinnar fullnægandi hlitar. Persónusköp- un hennar er þvi hálfmisheppnað kukl eða fálm i myrkri. Sá ás, sem atburðarásin hvilir á, er bæði veikbyggður og slitinn. Þegar svo við þetta bætist, að viðfangsefnið sjálft vekur, vegna ófrumleika og hugmyndaskorts, litinn áhuga og forvitni, þá er ekki von á góðum árangri. Það er og ekki heiglum hent að vinna eftir- sóta og góða vöru úr gæðarýru hráefni. Þótt allir leiti til Margrétar með „sorgir" sinar, eru samt, þrátt fyrir venjulegar heimilis- erjur, önnur innbyrðis samskipti eða átök leikpersóna milli hverf- andi lit.il. Mestur timinn fer i langdregnar og hvumleiðar „raunatölur". Menn gera litið annað en rekja fyrir Margréti raunir sinar, ef raunir geta kall- azt, — svo ástæðulitlar og litil- mótlegar, sem þær virðast nú flestar vera. Þegar fullvist þykir, að Margrét fái máttinn aftur er enginn til að samgleðjast henni. Mjög hefði það verið til bóta og listræns mótvægis, þó ekki nema ein persóna hefði gert það. Það má heita furðuleg glámskyggni af höfundi að sjá þetta ekki. Engin skýring er gefin á þvi, hvers vegna þetta töfrasnauða fólk vill endilega hafa sálusorgara sinn i hjólastóli. Enda þótt auðsætt sé, að frávillingum frá þessum þokkasöfnuði sé stranglega refs- að og hjólastóllinn þvi hugsaður sem táknmynd, en hitt jafnauð- sætt, að sú mynd er ekki gerð af nægilegum hagleik og hug- kvæmni til að ná verulegum tök- um á áhorfendum. Mér er spurn og það engin smá- spurn, hvort bati Margrétar gefi tilefni til jafnróttækra aðgerða og Dauður tími í Vatnsdalnum - rjúpnaskyttur á kreiki GJ—Asi, Vatnsdal. Hér er prýðistiðarfar, aðeins snjóföl á jörðu en enginn vetur kominn ennþá. Vegirnir eru eins og á sumardegi, þeir sem á annað borð eru góðir. Annars á nú loks- ins að fara að gera átak i vega- málum hér, þvi að oft hefur verið erfitt i snjóavetrum, einkum i Vatnsdalshólunum. Þetta er eitt bezta árferði, sem menn hér muna. Heyskapurinn hefur aldrei verið annar eins, og ég held, að skepnum hér fjölgi talsvert. Slátrun er lokið á Blönduósi og var slátrað 45.800 fjár. Meðal þungi dilka var 15,1 kiló. Stór- gripaslátrun hefst bráðlega og verður slátrað um 150 nautgrip- um og 400 hrossum, en það er mun minna en venjulega. Þyngsti dilkurinn var 32.4 kg. og var eigandi hans Hallgrimur Eðvarðsson, Helgavatni. Hann átti lika samstæða tvilembinga sem vógusamtals52.6kg„ sem er einsdæmi hér um slóðir. Dauður timi er nú i sveitinni og menn eru að skreppa út af bæjum einna og annarra erinda. Fólkið er lika færra núna, þvi að unga fólkið er farið i skólana. Ekki fer að lifna fyrir félagslif- inu fyrr en kemur fram á vetur- inn og þá höldum við engar opin- berar samkomur, heldur hittumst sveitungarnir i veiðihúsi sem þrir hreppareiga. Þar erii spilakvöld, kvöldvökur og minni fundir. Undanfarið hefur sézt hér mik- ið af rjúpnaskyttum, en ekki fara sögur af veiðinni. Menn koma alla leið frá Reykjavik, og aka hér um allar heiðar. Nú er hægt að kom- ast á bil alla leið fram á Stóra- sand og hefði það einhverntima þótt ótrúlegt. raun ber vitni. Endalokin eru jafnóvænt og ævintýraleg og i argasta reyfara. Það er eins og að saga tréfætur undan gömlum ruggustól og setja stálfætur i staðinn. Þótt mér sé það til nokkurs efs, getur verið, að hægt sé að bræða saman raunsæjar lýsingar og fáránlegar eða ólikindalegar, en hitt er vist, að eftir vinnubrögðum Ninu Bjarkar að dæma, er það ekki á hennar færi enn sem komið er. Eftir kúvendinguna rétt fyrir leikslok fer allt á kolsvarta kaf. A meðan orð eru enn notuð á leiksviði, hljótum við einlægt að gera kröfur til höfunda þeirra. Still Ninu Bjarkar Arnadóttur og málfar er litlaust og óvandað og skal hér greint, staðhæfingu þess- ari til stuðnings, frá tveimur. dæmum á einni og sömu siðunni. Aeinum staðsegir Óttar: ,,—Það eru ekki óskir manns, sem skipta máli, heldur gerðir manns". Færi ekki betur á þvi að sleppa siðasta orðinu og þá myndi setningin hljóða svona: „Það eru ekki óskir manns, sem skipta máli, heldur gerðir". Litlu neðar mælir Hulda, dóttir Óttars, eftirfarandi orð: ,,..af þvi að faðir hennar er venju- íegur maður, sem lætur sig hafa það að púla út vikuna, sem drekk- ur sig fullan um helgar og ætlar þá að frelsa heiminn og..." Væri ekki ráð að sleppa seinna til- visunarfornafinu og yrði setning- in þá svona: „.. af þvi að faðir hennarer venjulegur maður, sem lætur sig hafa það að púla út vik- una, drekkur sig fullan um helgar og ætlar þá o.s.frv..." Nina Björk Arnadóttir á mikið ólært og reyndar ekki bára hún heldur lika þeir, sem valið hafa þetta verk til sýningar. Enda þótt leikstjóri, leiktjalda- málari og leikendur séu flestir ef ekki allir vel verki farnir, eru atriðaskiptingar svo örar og tið- ar, að sýningin öðlast aldrei nauðsynlegan heildarsvip né stig- andi. Slitróttar svipmyndir eru sjaldnast liklegar til að vekja djúpar hræringar i geði manns. Loks verð ég að gera þá játn- ingu, að það sem höfundi liggur á hjarta er i senn svo óljóst og létt- vægt, að það megnar ekki að snerta taug i minu brjósti. Um brjóst annarra þori ég hins vegar litið að fullyrða. Vonandi stendur þetta þó allt til bóta, já, vonandi. Halldór Þorsteinsson P.S. Vegna stöðugra anna komst undirritaður ekki i leikhúsið fyrr en sunnudaginn 22. okt. H.Þ. 1. Þarna er komin i veg fyrir,að biðskyldumerki sjáist af öku- manni eða vegfarenda, en þaðer faliðbakviðannaðumferðamerki. 2. Höfðatún er nú einstefnuakstursgata f norður. Billinn, sem sést á myndinni.fer upp þessa einstefnuakstursgötu, einfaldlega vegna þess að þarna eru engar merkingar, sem banna innakstur. — .Pm. •««"-^V™' -4'- .i %M ' 3. Röng yfirborðsmerking. Þarna á að vera óbrotin stöðvunarli stanzmerkjunum tveim. 4. Þetta eru ein frægustu gatnamót i Reykjavik. Kringlumýrar alröng og villandi merking. Óbrotna mak-ralínan, sem er á milli eyjanni lokka ökumenn út á götuna og hindra aðra til að taka rétta og eðlilega bey

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.