Tíminn - 11.05.1975, Blaðsíða 10

Tíminn - 11.05.1975, Blaðsíða 10
10 TÍMINN Sunnudagur 11. mai 1975. Séra ólafur Magnússon ásamt Lydiu konu sinni og börnum þeirra. inu er það aö segja, að þaö fór af staö, þegar þvi þotti timi til kom inn, og gekk siðan stanzlaust. Og það gekk enn, þegar ég afhenti þjóðminjaverði það til geymslu i fyrra. Vona ég, að þvi verði lángs Hfs auðið á Þjóðminjasafninu. Sönglíf i ölfusi býr enn að braut- ryðjandastarfi hans — Hvaö er þér minnisstæðast um föður þinn sem kennimann? — Söngurinn einkenndi hann mest. Hann hafði háan og falleg- an tenór, en raddsviðið var vitt, og hann gat vel sungið bassa lika, og greip oft til þess, þegar á þurfti að halda. Tón hans var ákaflega fallegt, svo að orð var á gert. Sem embættismaður var hann reglusamur og skylduræk- inn svo að af bar. — Stofnaði hann ekki kóra eða æfði þá, fyrst hann var svona múslkalskur? — Jú, það gerði hann. Fyrstu árin eftir að við komum að Arnar- bæli, stofnaði hann kirkjukóra og æfði þá, enda var þá margt af ágætu söngfólki I Arnarbælis- hverfi, og reyndar lengi siðan. Ég man i svipinn eftir fimm bæjum i grenndinni, sem allir höfðu upp á ágætt söngfólk að bjóða, svo það var ekki að furða, þótt faðir minn hylltist til þess að nota þá ágætu sóngkrafta. Fyrst voru aðeins æfðar tvær raddir, bassi og sópran, en smám saman var röddunum fjölgað. ' — Hélzt þetta svo ekki lengi við? — Jú.égheldnúþað. Segja má, að allt sönglif i Olfusi og viðar í Arnessýslu búi enn að brauðryðj- endastarfi, kórnum sem ¦ faðir minn stofnaði. Viö stöndum enn á þeim gamla merg. — A prests- Um 4 gerðir er að ræöa ÚTSÖLUSTAÐIR: Rafha, Oöinstorgi, sími 10-332 Smyrill/ Armúla 7, sími 8-44-50 Stapafell, Keflavík, sími 1730 Kjarni S.F. Vestmannaeyjum. Kr. Lundberg Neskaupstað, simi 7179. og hjó okkur Raftækjaverslun Creda tauþurrk- arinn er nauðsynlegt hjálpartæki á nútíma heimili. Veitum örugga ábyrgðar- og viðgerðar þjónustu á Parnall og Creda þurrkurunum. Sími sölumanns er 1-87-85 Islands h.f. ÆGISGÖTU 7 - Símar 17975 - 17976 skaparárum pabba i Arnarbæli var ung kona á Stöðlum i Arnar- bælishverfi. Hún hét Jóhanna Sigurjónsdóttir og giftist slðar að Stóra-Saurbæ i ölfusi bg átti börn og buru. Þrir synir þessarar konu urðu ágætir söngmenn og eru það enn. Hér um slóöir kannast allir við Saurbæjarbræöur, svo þekktir hafa þeir orðið af söng sinum. Saurbæjarbræður voru reyndar fjórir. Einn þeirra dó ungur. Hann hafði háa tenórrödd, ákaf- lega skæra og fellega. Þeir sungu stundum saman fjórir, bræðurn- ir, við mikla hrifningu þeirra sem á hlýddu. — Þaö var óbætanlegur skaði að missa þennan glæsilega söngmann svo ungan. Kirkjuorganisti í rúm sextíu ár — Nú mun það rétt vera, að þú sjálf sért organisti. Hvenær byrjaðir þú á þeirri iðjn? — Ég byrjaöi á þvi að spila i kirkjunni á Hjalla árið 1911, og hélt þvi áfram i fjögur ár. Siðan tók ég við organistastarfinu i Kot- strandarkirkju og gegndi þvi þangað til ég var sjötug, en þá sagði ég þvi lausu, þvi aö mér fannst þetta orðið nógu langur timi, en þá fékkst enginn til þess að taka við, svo ég hélt áfram, þangað til ég veiktist I fyrra, og var vist eitthvað nærri þvi að flytjast yfir á annað tilverusvið, þótt ekki yrði af þvi i það skiptið. Þá hætti ég organistastarfinu og annar maður tók við þvi. Hann heitir Guðmundur Gottskálksson og á heima á Hvoli I Olfusi, góður tónlistarmaður. Ég óska Guð- mundi góðs I þessu starfi, og ég veit, að hann tekur við góöu söng- fólki hér. Það var ekki mér að þakka, þótt kórinn sem ég stjórn- aði væri góður, það var fólkinu að þakka. Það hafði lifandi áhuga, vildi leggja sig fram og gera vel, og þess vegna gerði það lika vel. Ég ætlaði aldrei að verða organ- isti, og slzt svona lengi, en þó get ég ekki annað sagt, en að það hafi verið ákaflega gaman. Það hefur verið hrein unun að vinna meö þessu fólki hérna, þvi að það er svo samvinnuþýtt og áhugasamt. — Hvernig er þér innan brjósts, þegar þú litur nú um öxl, eftir allt þetta starf á langri ævi? — Ég er ánægð — einkum þó með samferðamenn mlna, og miklu fremur en með sjálfa mig! Sá árangur sem náöist I söngllf- inu hér, er ekki fyrst og fremst mér að þakka, þótt ég legði þar hönd að, heldur lfka þvi ágæta fólki, sem ég vann með, eins ogég tók fram hér áðan. Þótt allir eigi þar góðan hlut og margir ágætan, vil ég alveg sérstaklega nefna Jón H. Jónsson, skólastjóra Hliðar- dalsskóla, og Sólveigu konu hans. Jón skólastjóri var söngstjóri kórsins um árabil, og rækti það starf aí lifi og sál. Ég mun alltaf hugsa hlýtt til hans fyrir hlut hans að þeim málum. — VS. A hestbaki. Ekki er annað að sjá en að þeim komi dável saman, Louisc og Grána, enda mun honum varla hafa þótt hnakkurinn verri en sööull. Hér stendur séra Ólafur Magnússon, prestur f Arnabæli hjá sláttuvél- inni sinni. Arnarbælishóll I baksýn. Nauðsynlega vantar að- stöðu til flugvélaskoðana — miklu fé varið til skoðana erlendis Gasl-Reykjavik — „Alþingi skor- ar á rikisstjórnina, að láta athuga f samráði við Fiugleiðir h/f, og önnur flugfélög, er hagsmúna hafa að gæta, á hvern hátt hag- kvæmast sé að koma upp aðstöðu til viðgerða og viðhalds flugvéla á Keflavikurflugvelli." Þannig hljóðaði þingsályktunartillaga, sem .I(in Skaftason, alþingismað- ur flutti, en hér er tekið upp mál, sem Flugvirkjafélag islands ber mjög fyrir brjósti, enda hefur það ávallt verið á stefnuskrá félags- ins, að allt viðhald og eftirlit með flugvélum fari fram hér á landi. t áliti stéttarfélags flugvirkja, sem fram er sett I fréttabréfi sem Timanum hefur borizt, segir, aö nú þegar ætti að hefjast handa um að reisa flugvélaverkstæði á Reykjavikurflugvelli fyrir allt innanlandsfiug, og að möguleikar okkar tslendinga á Keflavikur- flugvelli veröi nýttir að fullu og stofnsett verði þar ein allsherjar viðhaids- og eftirlitsmiðstöð, þangað sem öllum flugvélum okkar yröi beint I stærri skoðanir og viðgerðir. Þá bendir stéttarfélagið á að um leiö væri hægt að láta erlend- um flugyélum I té alla þá þjón- ustu sem sjálfsögö þykir á al- þjóðaflugyelli. Eins og málum er nú háttað hafa Loftleiðir allt frá þvl milli- landaflug þeirra hófst haldið utan með sina farkosti til viðhalds og eftirlits. Flugvélarnar hafa hins vegar verið skoöaðar hér heima, svo og vélar minni flugfélaganna, að þvl undanskildu þó, að bæði vélar Air Viking og Cargolux hafa verið sendar utan til skoðunar. Augljóst er aö mikið fé hefur ver- ið greitt i erlendum gjaldeyri vegna þessara skoðana og þvl vart álitamál að hér beri að koma upp viðhlitandi aðstöðu I þessu skyni. Slðan flugskýlið á Reykja- vfkurflugvelli brann i vetur hefur ekki verið nein aðstaða I Reykja- vfk til skoðana á stærri vélum flugfélaganna, og á Keflavíkur- flugvelli eru ekki nein mannvirki I eigu Islendinga sem hægt væri að nýta hvað þetta áhrærir. Hins vegar fékk Flugfélag ls- lands inni I stóru skýli þar syðra til skoðunar á Boeing-þotunum I vetur, eins og þá var greint frá I fréttum. 1 samtali, sem Timinn átti við Einar Sigurvinsson, flugstjóra, kom fram, að erlendis eru starf- andi nokktiö margir Islenzkir flugvirkjar, sem að hans sögn, myndu mjög gjarnan vilja koma heim til Islands og vinna þar, ef aðstaða væri fyrir hendi og næg vinna. Aö öðru er einnig aö hyggja i þessu sambandi, en það er, að auk venjulegra skoöana á flug- vélunum, þarf að skipta um fjöldamörg tæki eftir ákveðna flugtlma. Þetta er kallað gagnger skoðun og samkvæmt heimildum Tlmans fer nær öll sllk vinna við Islenzkar flugvélar fram erlendis. Þetta ætti að vera hægt að gera hér á landi ef aðstaða væri fyrir hendi. Þess skal getið, að hér á landi eru nokkrir flugvirkjar, sem ekki hafa getað fengið atvinnu sem flugvirkjar, og þvi þurft að verða sér uti um aðra vinnu.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.