Tíminn - 29.06.1975, Side 15

Tíminn - 29.06.1975, Side 15
Sunnudagur 29. jún! 1975. TÍMINN 15 Og þetta segir AAargrét sjdlf: — Ég var með sama hattinn þrisvar sinnum i röð, og siðan er hann á hverri ein- ustu skopteikningu sem af mér er gerð. — Ég hef engu að tapa við að koma fram eins og ég er. — Hvers vegna ætti ég ekki að klæðast smekklega? Maður þarf ekki að vera eins og poki til þess að vinna virðingu fólks- ins. — Maðurinn minn segir að ég hafi breytzt. Hann segir að sjálfstraust mitt hafi aukizt. En ég hef allt- af haft sjálfstraust. — Ég á kven- réttindasamtökum ekkert að þakka. Ég var búin að ná langt, áður en siðasta bylt- ingin hófst. — Stærsti styrkur minn liggur i þvi að mér tekst að komast fram úr, hvaða vanda sem er, hvað svo sem fyrir kemur. — Viljir þú láta æfa yfirlýsingar i stjórnmálum, þá skaltu snúa þér til karlmanna, en viljir þú að eitthvað sé gert, þá talaðu við konu. — Sannfæring og góður málstaður er bezta veganestið. Margrét Thatcher var menntamálaráfiherra I Ihaldsstjórninni. Hér er hún i heimsókn hjá nokkrum börnum i ieikskóla. Denis Thatcher — Eiginmafiur Margrétar — vonast tii þess afi þurfa ekki i framtifiinni að kynna sig sem „eiginmafiur frú Thatcher”. var: „Til hamingju, mamma, og reyndu að halda sönsum.” Fjölskyldan var öll orðin heimsfræg á einni nóttu. — Ég vil alls ekki, að fólk þekkki mig einungis sem son frá Thatcher. Ég vil vera ég sjálfur segir Mark. Mark tók þátt I viðræðuþætti i sjónvarpinu fyrir skömmu, og skrifstofur sjónvarpsins fylltust af aödáandabréfum næstu daga á eftir. Carol, sem lokið hefur lög- fræðiprófinu, er farin að vinna á lögfræðiskrifstofu í litlu þorpi i Sussex. Daginn, sem hún byrjaði þar, ætlaði enginn að geta komið sér að verki vegna forvitni, og löngunar til að virða þennan nýja starfskraft fyrir sér. — Það má ekki gleymast, að ég er dóttir kaupmannsins á horn- inu, segir Margrét Thatcher sjálf. — Ég átti heima á loftinu fyrir ofan búðina. Það bregður annað slagið fyrir glettnisglampa i augum hennar, og einmitt þessi skemmtilegi glampi hefur aukið mjög á vinsældir hennar. — Ég ætti að hafa nokkuð gott vit á fötum, sagði hún eitt sinn. — Mamma var saumakona, áður en hún giftist pabba. Það er sorglegt til þess að hugsa, að foreldrum hennar skuli ekki hafa enzt aldur til þess að sjá hana komast svo langt i lifinu, sem raun ber vitni. Faðir hennar var skósmiðssonur frá Miðlönd- unum, og hann hætti i skóla, þeg- ar hann var tólf ára, til þess að vinna sem hjálpardrengur i nýlenduvöruverzlun. Endirinn varð sá, að hann keypti búðina — i markaðsbænum Grantham i Lincolnshire — og bæði Margrét og eldri systir hennar Muriel fæddust i svefnherbergi foreldra sinna á loftinu fyri búðinni. Margrét er fædd Roberts, og bernskuminningar hennar snúast um tepakka, bókasafnsbækur pianótima og föðurinn, sem predikaði stöku sinnum i meþódistakirkjunni og fór auk þess stundum á bæjarstjórnar- fundi — hún man lika eftir föður sinum með glitrandi keðju framan á sér, eftir að hann hafði verið kjörinn borgarstjóri i Grantham. Svo gerðist það, að Margrét tók þátt i samkeppni i ljóðalestri. Hún hafði æft sig fyrir keppnina dögum saman, og þegar hún var um garð gengin, sagði kennarinn. — Þú varst aldeilis heppin, Margrét. — Ég var alls ekkert heppin, svaraði Margrét um hæl. — Ég átti þetta skilið, en hún hafði unn- ið fyrstu verðlaunin. Hún lét það sama i ljósi, eftir að hafa unnið sigurinn i kosningun- um um leiðtogaembættið, og var spurð, hver hefði verið ástæðan fyrir þvi, að hún sigraði. — Ég átti þetta skilið, sagði hún einnig þá. Þannig hefur Margréti alltaf gengið. Hún vann t.d. einu sinni skólastyrk i finum kvennaskóla i heimahéraðinu. Ár eftir ár var hún bezt i sinum bekk, þrátt fyrir það, að hún væri hvorki bókaorm- ur né þyrfti að leggja neitt sérlega hart að sér við námið. Hún var fyrirliði i iþróttaliði skól- ans, söng i skólakórnum, og var „velþroskuð eftir aldri,” eins og stóð i skólaskýrslunni. Þegar hún hélt ræður á málfundum i skólan- um, lagði hún sig alla fram við að losna við Lincolnshire-málizk- una, og faðir hennar borgaði meira að segja fyrir hana tima i framsögn og framburði. Herra Roberts komst stöðugt hærra i mannfélagsstiganum i litla þorpinu þeirra. Hann var bú- inn að eignast tvær verzlanir, og fyrir kom, að Margrét afgreiddi hjá föður sinum, en hann hafði annars þrjá eða fjóra fastráðna starfsmenn I búðunum. Þegar farið var að tala um, að hún ætti að fara I háskóla, vildi hún helzt fara i Oxford. Það virt- ist þó vera næstum ómögulegt aö komast þar að. Margrét lét það þó ekki hafa áhrif á sig, og fór i aukatima hjá meistara nokkrum I klassiskum málum, og eftir eins árs einkatima var hún búin að komast I gegnum fimm ára latinunámsefni! — Hún hefur hæfileika til þess að hugsa skýrt, og getur staðizt hvaöa erfiðleika sem er. Hún tek- ur eitt fyrir i einu, og lýkur hverju verkefni fyrir sig, sagði bekkjar- kennarinn um hana. Hin unga Margrét tók nú ekki einungis inntökuprófið i Sommerville Coollege I Oxford, heldur einnig ágætis próf i efnafræði. Nokkrir þeirra, sem nú voru með henni I skólanum, höfðu bar- iztistriðinu i Normandie, áður en þeir komu til Oxford. Margrét Henry Kissinger eyddi 55 minútunum i afi snæfia morgunmat mefi Margréti Thatcher, er hann var á leifi um London. gekk þegar i Ihaldsflokksdeildina i skólanum og varð önnur konan i sögu deildarinnar til þess að fara með formannsstörf. Eitt sinn bar hún fram kaffi eft- ir dansleik i skólanum. Aður en langt leið, var hún komin á kaf i stjórnmálaumræður, og einhver sagði: Framhald á bls. 33 Góðaferð tíl Grænlands flvcfélac LOFTLEIBIR LSLAJVDS Til Kulusuk fljúgum viö 5 sinnum í viku meö Fokker Friendship skrúfuþotum okkar. Feröirnar til Kulusuk, sem er á austur- strönd Grænlands, eru eins dags skoöunarferöir, lagt er af staö frá Reykja- víkurflugvelli, aö morgni og komið aftur aö kvöldi. í tengslum viö feröirnar til Kulusuk bjóöum viö einnig 4 og 5 daga ferðir til Angmagssalik, þar sem dvaliö er á hinu nýja hóteli Angmagssalik. Til Narssarssuaq, sem liggur sunnarlega á vesturströnd Grænlands, er flogiö 4 sinnum í viku frá Keflavíkurflugvelli meö þotum félaganna eóa SAS. Flestir þeir sem fara til Narssarssuaq dvelja þar nokkra daga, en kostur gefst á lengri dvöl ef vill. í Narssarssuaq er gott hótel meö tilheyrandi þægindum, og óhætt er aó fullyrða aö enginn veröur svikinn af þeim skoöunarferöum til nærliggjandi staöa, sem í boöi eru. [ Grænlandi er stórkostleg nátturufegurö, og sérkennilegt mannlíf, þar er aö finna samfélagshætti löngu liöins tíma. Þeir sem fara til Grænlands i sumar munu örugglega eiga góöa ferö. sem feróast

x

Tíminn

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.