Alþýðublaðið - 27.07.1922, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 27.07.1922, Blaðsíða 1
xg22 Fimtudaginn 27. Júlf. 170 tölublað 'Vfsir og þjöSaýHngiii. Vísir flytur í gær grein nm jþjóðííýfciagu. Huu er undirskrifuð >Deiriokrat«, svo ekki verður á henni séð, hvort að hún er eftir millibils ritstjóra blaðsias, Bjarna frá Vogi, eða hvort að hún hefir borist blaðinu írá því óviðkomandi •raanni. Alíta sumir, að hún muni -vera eftir togaraeigenda, en senni legra er þó, að heildsali í Hafa arstræti hafi samið hana. En hvort sem hún nú er eftir -BJ&raa sjálfan, eða ekki, þá er hann sjáifsagt samþykkur grein dnni, úr þvi hann gerir engar at- hugasemdir við hana. Um Landsverzlunina er þessi klausa f greininni: „Nefna mætti, að verzlun ís lands var um eitt skeið á vegum ríkisins. Vita það aiiir, að hvorki svartidauði né nokkur önnur pest 'lhefir leikið þjóðina svo grátt sem sú þjóðnýtiag". Það er langt siðan, að önnur eias röksemdafærsla og þessi hefir sézt á prenti, og er vafasamt hvort Jafnvel Olafi Tbors muudi ekki foaía hroiið hugur við henni. En hvað segir Bjarni frá Vogi um þetía? Það hefir sjaldan staðið á honum f þinginu að opna munn Jnn. Hvernig stendur á þv/, að 'Jiana hefir ekki talað á móti lands- verzluainni a( sinni vana mælskur Það er þó llklegaat ekki alt f einu, ¦ að landsverzlunin er otðin verri ea svartidauðil í greininni er talað um, að sfm- inn sé annað dæmi upp á það, að þjóðnýting sé ómöguleg. Hvað meinar greinarhöfundur- lan? Vill hann að landssfminn verði .seldur eittstökum mönnum? Held- ,ur hann, að það væri ieiðin til ,þess, að fá símagjöldin lækkuð? Heldur haaa, að það sé leiðin til fjess, að fá smkið símskerfið? Hvað Jteldur greisaraöf. að sírainn hefði -verið kominn víða um landið, ef einstskra manna féiög hefðu átt> að ieggja hann? Greinarfaöfundur spyr: „Hvernig stcndur á þvf t. d. að gas er dýrara þar ssm bæjar félagið annast reksturinn, heldur en þar sem „prív&t'íélög gera það?" Nií vii eg spyrja greinarhöfund hvers vegna hann leggi ekki til, að bærinn selji gasstöðina, ef það er vfst, að gasið geti orðið ódýr ara en nú með því mótl? Eg held nú því fram, að gasið yíði dýrara, ef gasstöðin yrði seld og síðan rekin af eiastskra maana félagi, og þætti gaman að þvf, að greinarhðfundur reyndi að sýaa fram á hlð gagastæða. Líka þætti mér vænt um, ef að hann vildi sýna fram á hvar það er, sem gas er ódýrar rekið af einstakra manna félagí en af bæjarfélaginu, — Mér er sem sé kunnugt um, áð sannleikanum er hér alveg snúið við bjá greinar- höfundi, og er það vel f samræmi við ummæli þau, sem hann feefir landsverzlunlna, og tilfærð ern hér á undan. Sem dæmi upp á það, að gas framleiðsla reynist Iangtum betur þeim, sem þurfa að kaupa gasið, þegar bæjarfélagtð rekur hana, heldur en þegar hún er rekin aí einstökum mönnum, skal tilfært það, sem hér fer á eftir, um gas framleiðslu í Párísarborg, Upprunalega var það „privat" félag, eins og greinarhöf. nefndi þau, sem hafði sérleyfi tii gas- framléiðsiu í Parísarborg. En því féiagi var auðvitað eins varið, eitts og hverju öðru einstakra manna félagi, að það hafði ekki annað raarkmið, en að ná sem mestum gróða f vasa hluthafannð. Varð svo mikil óánægja yfir því hvað hátt gjald félagið lagði á gasið, að bæjarstjórn Parísár ákvað að lokum, að taka á bœjarsjbð þriðj- únginn af gasverðinu, sem al menningur vatð að borga félaginul Þetta kostaði Parfssrborg næstum 90 miljónir franka, fram að 31. des. 1905, að borgin gat eignast gasstöðina. Til þess svo að vinna af Kér þessa skuld, þá leggur bær iun iVa centime aukagjald á hvern teniogsmetra af gasi sem sejdur er, og verður hann samt ekki buinn fyr en 1940, að vinna af sér skuldina. sem hann varð að hleypa sér í af þvf, að gasfram- leiðslan hafði ekki frá upphafi verið í höndum bæjarfélagsins. Hvað segir sá góði „Dsmo- krat" Vfsis við þessu? Vel í samræmi við aðra rök semdafærslu greinarhöf. er það, þegar hann spyr, hvernig sfandi á þv/, «ð póststjárain f Loadon taki meira fyrir að koma litlu bréfi miili húsa, en „privat" félög fyrir að flytja farþega mflu eða meira, Röksemdafærsla þessi á bersýni- lega rót sfaa að rekja. til félags þess er auðvaldið enska hefirstofn- að tii þess að vinna á móti þjóð nýtingu, og hefir greinarhöfundur gleypt hana hráa, Svona röksemda- færsla er fullgóð f svartasta lýð- inn f Lottdon, en gagnvart íflenzkri alþýðu er hún gagnslaus, þvf að alþýðan hér lér, að það sem borið er saman, er ekki sambærilegt, frekar en það er sambærilegt að spyrja hvett sé hærra: hvellurinn úr skotfélagsriflunum eða húnninn á stjórnarráðsflaggstönginnil Ann- ars gæti eg spurt greinarhöfund; hvernig stóð á þvf, að „privat"- félag, sem lét fara með Htið bréf fyrir mig milli Oxford Circus og Tottenham Court Road, sem er nokkra mfnútna gangur, tók fyrir það jafnmarga shillinga eins og póstitjórnin tók pence fyrir stórt bréf til Kína? Nei, herra Demókratl Komið þér ekki með það, að bréfasead- ingar eða böggla séu betur farn* ar bjá „privat" féiögum en hjá póstitjó'rninni. Þcssvegna hafa nú itíkim tekið þennan flutning að sér, að einstakra maana fyrirtækin reyndust óhæf. Hvar er það f veröldinni að það ié verra og dýrara að ferð-

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.